Versdenkers

𝐃𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐢𝐧𝐢𝐧𝐠 𝐂𝐨𝐧𝐜𝐞𝐩𝐭𝐨𝐧𝐭𝐰𝐢𝐤𝐤𝐞𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐢𝐬 𝐧𝐮 𝐒𝐭𝐫𝐚𝐭𝐞𝐠𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞𝐫. 𝐏𝐫𝐚𝐤𝐭𝐢𝐬𝐜𝐡𝐞𝐫. 𝐈𝐧𝐭𝐮ï𝐭𝐢𝐞𝐯𝐞𝐫. En vooral: directer.

Want een goed idee is pas waardevol als je weet of het werkt.
Daarom leer je niet alleen hoe je een sterk merk- of communicatie concept bedenkt, maar ook hoe je het valideert én versterkt met AI als feedbackmachine. Zodat het ook echt landt en aanspreekt in je team, bij je doelgroep, of in je organisatie.

𝐒𝐭𝐚𝐫𝐭 𝐢𝐧 𝐨𝐤𝐭𝐨𝐛𝐞𝐫 𝐢𝐧 𝐑𝐨𝐭𝐭𝐞𝐫𝐝𝐚𝐦
Kleine groep (3–8 deelnemers)
Prijs: € 1.750 ex btw voor 4 live sessies en een online pitch, plus de volledige online training en het boek De Mondriaan van Marketing als naslagwerk.
Meer info op www.versdenkers.nl/cursus-conceptontwikkeling

𝑾𝒊𝒍 𝒋𝒆 𝒎𝒆𝒆𝒅𝒐𝒆𝒏 𝒐𝒇 𝒘𝒆𝒕𝒆𝒏 𝒐𝒇 𝒅𝒊𝒕 𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒋𝒆 𝒊𝒔?
Stel dan je vragen tijdens de online atelier inloop ✨
Op 18 september tussen 13:00 en 16:00.

🌐 Face-to-face via Google Meet: https://meet.google.com/iyq-vvbg-eyq
💬 Laagdrempelig via WhatsApp: https://wa.me/31619598987

Spring even binnen in de Meet voor een kort gesprek of stuur je vraag via WhatsApp als dat makkelijker voelt. Je hoeft geen afspraak te maken.

𝐀𝐟𝐠𝐞𝐥𝐨𝐩𝐞𝐧 𝐰𝐞𝐞𝐤𝐞𝐧𝐝 𝐥𝐢𝐞𝐩 𝐢𝐤 𝐡𝐞𝐭 𝐒𝐭𝐞𝐝𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤 𝐌𝐮𝐬𝐞𝐮𝐦 𝐒𝐜𝐡𝐢𝐞𝐝𝐚𝐦 𝐛𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧. 𝐃𝐞 𝐳𝐨𝐧 𝐬𝐭𝐨𝐧𝐝 𝐡𝐨𝐨𝐠, 𝐦𝐢𝐣𝐧 𝐚𝐮𝐭𝐨 𝐬𝐭𝐨𝐧𝐝 𝐛𝐢𝐣𝐧𝐚 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐭 𝐰𝐚𝐭𝐞𝐫 𝐯𝐚𝐧 𝐝𝐞 𝐋𝐚𝐧𝐠𝐞 𝐇𝐚𝐯𝐞𝐧.

Een buurman mee – ook kunstenaar. Binnen: Daan van Golden. Ooit vaste gast in de zeefdrukkerij van mijn vader.

Maar ik kwam voor “I hit you with a flower”. Een “meisjeskunst” tentoonstelling door overwegend vrouwelijke én wat mannelijke kunstenaars. Krachtig werk, technisch sterk, eigenzinnig. En ja: girlie. Veel pastel. Veel sierlijkheid. Veel schijnbare lichtheid van o.a Vera Gulikers, Lily van der Stokker, Jakob Lena Knebl. Ik vond het geweldig.

Maar dan toch dat uithangbord voor een ingang: 𝐎𝐧𝐥𝐲 𝐲𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠 𝐨𝐥𝐝𝐞𝐫 𝐰𝐨𝐦𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐡𝐞𝐫𝐞, 𝐧𝐨𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐨 𝐬𝐞𝐥𝐥.

Ironisch bedoeld. Maar niet mijn humor.
Hoezo moeten vrouwelijke kunstenaars zichzelf relativeren met een grap?
Waarom is het vrouw-zijn de framing?
Waarom is goed werk niet gewoon goed werk?

Tussen wat je ziet en wat je ervan maakt – het verhaal in je hoofd – zit jij.
Met je vragen, je smaak, je geschiedenis.
Dus dat ik dat bord zo ervaar – dat zegt alles over mij.

𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒐𝒆 𝒛𝒐𝒖 𝒋𝒊𝒋 𝒉𝒆𝒕 𝒊𝒏𝒕𝒆𝒓𝒑𝒓𝒆𝒕𝒆𝒓𝒆𝒏 𝒅𝒂𝒏?

En dat is een vraag aan niet alleen vrouwelijke kunstenaars, maar ook aan vrouwelijke creatieve professionals – die soms het gevoel hebben dat hun vrouwelijkheid mee moet in de pitch, in het concept, in het gesprek.

Dat het zachter moet, leuker, relativerender.
Of juist stoerder. Harder. Minder twijfelend.

Wanneer mag je gewoon een maker zijn?
En wie bepaalt dat eigenlijk?