Roots Rotterdam Coaching

Dit had ik zelf echt niet kunnen bedenken.
Toch voelde ik aan alles in mijn lijf dat het klopte.

Stroomden de tranen over mijn wangen. En kwam daarna de opluchting en de rust. Laatst tijdens een opstelling die ik heb gedaan voor jezelf.

Om meer helderheid te krijgen over polariteiten die nu een grote rol spelen in mijn leven. Die mij voorzien van vuur en dat ook net zo vlug weer kunnen doven.

Uit angst, ongemak en twijfel.Om mij te beschermen.
Op mijn plek te houden. Verandering te voorkomen.

Ik moest zo huilen, omdat het kleine innerlijk meisje in mij het helder voor me maakte. Waarom ik deed wat ik deed. Waarom het mij diende om te blijven doen wat ik deed, ookal wilde ik zo graag anders.

De druk van het goed willen doen. Geen fouten mogen maken.
Ergens pas aan moeten beginnen wanneer je zeker bent dat je het kunt.

Oef, ik ken het zo goed. En het loyaliteitsconflict dat erbij hoort.
Goed. Fout. Spelen. Verantwoordelijkheid. Samen. Alleen.

Groeipijn. Het hoort erbij wanneer je nieuw patronen wilt veranderen en nieuw gedrag wilt eigen maken om te kunnen groeien als volwassenen.
Als Vrouw, ondernemer, mens.

De oplossing lag niet in het denken. Anders was het mij al gelukt.
Dus had ik diep te zakken in het voelen. In het niet weten en eigenlijk ook weer wel.

Een opstelling is voor mij een prachtige samenwerking tussen het hoofd en het lijf. Het bewust en het onderbewuste. En alle energie uit het familiesysteem doet mee.

Waardoor alles samenkomt. En je antwoorden en helderheid vindt achter patronen, emoties en gedragingen van jezelf.

Na de opstelling vond het kleine meisje in mij weer rust.
Voelde zich weer veilig en gehoord. Ze is precies goed zoals ze is.

Je hoofd staat constant aan.
Je bent ook met zo veel dingen tegelijkertijd bezig dat het niet gek is dat het simpelweg druk is in je hoofd.

Alleen: leven vanuit je hoofd komt met een prijs.

Wanneer je veel in je hoofd zit ben je minder in verbinding met je lijf.
Dat maakt het lastig om bij jouw gevoel te komen.

Hierdoor mis je de signalen die jouw lijf je geeft.
Signalen als stress, vermoeiheid, verdriet en pijn.

Om tijdig te voelen wanneer jij over jouw grenzen heen gaat is het belangrijk dat je gaat vertragen. Door gedurende de dag kleine rustmomenten in te bouwen waarop je even niets doet. Zodat je berust wordt van wat in jouw lijf om aandacht vraagt.

Natuurlijk kan ik hele verhalen houden over de voordelen van wandelingen in de natuur en mediteren. Echter: ik weet hoe dat zal gaan. Door alle drukte ga jij die tijd waarschijnlijk niet nemen.

Dus daarom hieronder even een quick and dirty oefening van 5 minuten die je bijna overal kunt doen. Al zou ik om te beginnen jouw aanraden dit eerst gewoon thuis op de bank te oefenen.

1️⃣ Zet je timer op 5 minuten. Ga op de bank zitten. Met je beiden voeten op de vloer.

2️⃣ Sluit je ogen en haal heel bewust 4x diep adem. In door je neus en uit door je mond. Kijk of het lukt om zo diep adem te halen dat je buik uitzet wanneer je dit doet.

3️⃣ Wat merk je in jouw lijf wanneer je zo zit? Voel je ergens spanning of pijn of voelt jouw lijf juist ontspannen en zacht aan? Welke gedachten en emoties komen omhoog? Aanschouw het. Zonder oordeel en ook zonder het te willen oplossen. Laat het er simpelweg zijn.

4️⃣ Schrijf nadien op wat er zich aandiende. Doe dit een paar keer in de week totdat het steeds makkelijker wordt om te zakken in jouw lijf.

Het kan gebeuren dat je tijdens deze oefening weer in het denken schiet. En dat is oké. Je bent dit niet gewend. Merk op dat het gebeurd en verleg je aandacht weer naar je lijf. Dit is niet iets wat je goed of fout kunt doen. Het is een kwestie van oefenen.

Vorige week kon je geen social media kanaal open gooien of je struikelde over de liefde. Of het nou foto's waren van happy couples of statements van (not so) happy singles.

Het samen én het alleen.
Het symboliseert voor mij precies waar de liefde over gaat.
Of het nu gaat om een liefdesrelatie of de relatie met vrienden of familieleden.

Leren om in verbinding met een ander te zijn zonder daarbij jezelf te verliezen.
Het vinden van een balans tussen: verbinding en autonomie.

Om te kunnen geven én ook te kunnen nemen. Nemen gaat verder dan ontvangen.
Nemen gaat over het zelf actief innemen van tijd, aandacht en ruimte van de ander.
Over aangeven wat jij nodig hebt.

En dit is precies wat ik heb moeten leren. Waar ik ook zo mee heb lopen stoeien.
De behoeftes van de ander stelde ik vaak boven die van mezelf. En doordat ik mij zo verantwoordelijk voelde voor alles en het moeilijk vond om hulp te vragen wist ik soms gewoonweg niet hoe ik al die ballen in de lucht moest had.

Het werk, het huishouden, de kinderen, het onderhouden van vriendschappen en mijn relatie. En ohja....ergens onderaan de lijst probeerde ik ook nog wat rust en tijd voor mezelf in te bouwen, maar dat was altijd het eerste wat ik liet vallen wanneer er een keuze gemaakt moest worden.

🧐 Wat ik heb geleerd?

Liefde gaat over loyaal blijven aan jezelf.
En vanuit die basishouding steeds opnieuw de keuze te maken.

Waarbij je de ene keer kiest voor jezelf.
En de andere keer voor de relatie met de ander.

Echter altijd vanuit een oprechte liefde voor de authentieke versie van jezelf.
En niet de aangeleerde versie van jezelf die nu eenmaal makkelijker te verteren is voor de ander.

👉 Herkenbaar?
Merk jij dat je het ook makkelijker vindt om veel te geven dan te ontvangen.
En stel je in relaties vaak de behoeftes van de ander boven die van jezelf.

❤ Wil je samen ontdekken hoe het ook ander kan?
Stuur mij dan een DM of een mail naar [email protected]

Rust hoef je niet eerst te verdienen.
Het is niet iets waar je pas recht op hebt nadat je eerst jezelf een periode drie slagen in de rondte hebt gewerkt.

Of wat je pas mag nemen wanneer het huis perfect aan kant is.
En jouw to do lijst eindelijk is afgewerkt.

Rust is een basale menselijke behoefte waar je aan toe mag geven.

Heb jij voor deze week al rustmomenten voor jezelf ingepland?

Stel je eens voor dat...

🔋 Je meer tijd en energie zou hebben voor jezelf
🔋 Je minder alleen hoeft te doen
🔋 Je minder onrust ervaart wanneer je niet nuttig bezig bent
🔋 Je niet altijd sterk hoeft te zijn
🔋 Je de lat lager zou kunnen leggen voor jezelf
🔋 Je anderen voor jou zou kunnen laten zorgen

Hoe zou dat zijn?

Klaar om hier samen 1 op 1 aan te gaan werken: stuur mij dan een prive bericht.
Ik spreek je graag.

Liefs,
Juanita

Wat we vaak vergeten

Is het effect dat jouw gezin van herkomst heeft op wie jij nu bent.
Op hoe jij je gedraagt, hoe je over bepaalde dingen denkt en op wat jij wel of juist niet hebt ontwikkeld.

Hoe vaak sta jij nu echt stil bij hoe jouw opvoeding en jeugd was?
Bij wat je daar fijn aan vond én bij wat je toen zo hebt gemist.
Waarschijnlijk zelden. Logisch.

Het is niet echt een lekker luchtig gespreksonderwerp voor op het schoolplein of bij de bitterballen 😉 En misschien is het een tijd waar je bewust niet aan terug denkt.
In kader van het is geweest en ik kan er toch niets meer aan veranderen.

Snap ik best.
En toch is het precies daar- jouw verleden- waar je naar terug moet, als je in het heden dingen graag anders zou willen doen.

Wanneer je bepaalde patronen wilt doorbreken.
Liever andere keuzes zou willen maken in de liefde.
Of je verlangt naar een andere band met een van jouw ouders of broers en zussen.

Jouw gedrag staat namelijk niet op zichzelf.
Dat lijkt wellicht zo wanneer je alleen maar kijkt naar wie je nu bent.
Naar hoe je nu doet wat je doet.

Probleem is: je hebt dan slechts de helft van de puzzel voor je liggen.

Wanneer je jouw gedrag van nu in de context plaatst van jouw jeugd, het gezin waarin je bent opgegroeid en de familieregels die golden binnen jouw ouderlijk gezin gaan er opeens meer puzzelstukjes op hun plek vallen.

Dan ga je zien en voelen wat er werkelijk speelt onder de oppervlakte. Ontstaat er meer begrip en compassie voor jezelf. En het wordt helder waar je een afslag hebt genomen en je bent gaan aanpassen omwille van de ander.

Hoe zou het voor je zijn wanneer je zou weten waarom je doet wat je dat en hoe je daar verandering in kunt brengen?