Kringloop Kampen

Veroeska
De wandeltoppers zijn er weer!

Je merkt het meteen in Kampen en IJsselmuiden: er hangt iets in de lucht. Rugzakjes worden weer van zolder gehaald, veters strakker gestrikt en aan het eind van de middag klinkt steeds vaker dezelfde zin: “Gaan we al?” De Avondvierdaagse komt eraan, en dat betekent vier avonden samen op pad, door de buurt, langs water en groen, met een stoet wandelaars die elke dag meer kilometers in de benen krijgen.
Onderweg gebeuren de kleine dingen die je de rest van het jaar soms mist. Een zwaai vanaf de stoep, iemand die roept dat je het goed doet, het geritsel van een snoepje uit een jaszak als de kilometers beginnen te tellen. En dan dat moment dat je merkt dat je eigenlijk niet alleen maar aan het lopen bent, maar vooral bezig bent met samenzijn. Even eruit, even bijpraten, even lachen om die ene blaar of die onverwachte regenbui.
In IJsselmuiden wordt er gelopen van 18 t/m 21 mei. In Kampen staat de Avondvierdaagse gepland van 2 t/m 5 juni. Twee weken waarin je overal dat bekende avondvierdaagse-gevoel tegenkomt: herkenbare routes, vrolijke groepen en elke avond weer dat trotse “we hebben het gehaald”.
Bij Kringloop Kampen vinden we het mooi om daar iets kleins aan bij te dragen. Het is inmiddels het derde jaar dat we voor de wandelaars en hun supporters fijne, kleine presentjes in huis hebben. Denk aan een attent cadeautje voor na afloop, iets om in de hand te drukken bij de finish, of gewoon een lief gebaar tussendoor.
In onze winkel liggen kleine presentjes klaar voor € 1,50. Leuk om iemand succes mee te wensen, om een wandelaar te verrassen die doorzet ondanks vermoeide benen, of om thuis klaar te leggen voor het moment dat de medaille omgaat. Het hoeft niet groot te zijn om veel te betekenen.
Dus sta je straks langs de kant te klappen of ben je op zoek naar iets kleins voor je eigen wandelaar: loop gerust even bij Kringloop Kampen binnen. We wensen iedereen die meeloopt in IJsselmuiden (18 t/m 21 mei) en Kampen (2 t/m 5 juni) alvast heel veel plezier en succes. Zet ’m op!
Tot de volgende Veroeska!

Veroeska
Recycling in het dierenrijk
Vandaag vieren we in Nederland Koningsdag. De dag van vrijmarkten en feestjes. En ik? Ik loop gezellig met mijn familie door dierenpark Wildlands heen. En dit grijp ik mooi aan om eens te kijken naar het recyclen in het dierenrijk.
Als we aan recycling denken, zien we al snel prullenbakken, afvalscheiding en containers voor ons. Maar in de natuur gebeurt er ook van alles wat verdacht veel lijkt op ‘verminderen, hergebruiken en recyclen’. Alleen noemen dieren het natuurlijk niet zo: zij doen het omdat het slim is, energie bespaart en soms zelfs het verschil maakt tussen overleven en verdwijnen.
In het dierenrijk gaat ‘recycling’ vaak over twee dingen: materialen opnieuw gebruiken (bijvoorbeeld als huis of nest) en voedingsstoffen terugbrengen in de kringloop (door resten op te ruimen en op te eten). Het is minder netjes gesorteerd dan bij ons thuis, maar het effect is vergelijkbaar: er wordt zo min mogelijk verspild en wat ‘over’ is, krijgt een tweede functie
Een klassiek voorbeeld zijn heremietkreeften: zij hebben een zacht achterlijf en zoeken daarom lege schelpen om zichzelf te beschermen. In een gezonde zee is dat al een vorm van hergebruik—een ‘turnkey-woning’ die je betrekt zodra de vorige bewoner weg is. Maar er is ook een schaduwkant: door de enorme hoeveelheid afval in zee gebruiken heremietkreeften soms plastic doppen en andere rommel als vervangende ‘schelp’. Dat laat zien hoe vindingrijk de natuur is, maar óók hoe hard dieren zich moeten aanpassen aan onze troep.
Ook veel vogels zijn meesters in ‘upcycling’: ze maken iets nieuws van materialen die al ergens lagen. Takjes en gras natuurlijk, maar in en rond steden ook touw, papier en plastic. Naturalis beschrijft bijvoorbeeld hoe steeds meer vogels plastic verwerken in hun nestmateriaal—van ruitenwissers tot mondkapjes. Soms lijkt dat handig (steviger, gaat langer mee), maar het kan ook gevaarlijk zijn: dieren kunnen verstrikt raken of het materiaal kan schadelijke stoffen bevatten.
Ook sommige wielwebspinnen ‘recyclen’ op hun eigen manier: ze gebruiken beschikbare restjes zoals bladeren en ander materiaal in of rond hun web. Dat kan helpen om prooien te lokken, om het web te verbergen, of om zichzelf te camoufleren. Het mooie daaraan: er hoeft niets nieuws gemaakt of gezocht te worden als het al voor het grijpen ligt.
Recycling gaat niet alleen over spullen, maar ook over voedingsstoffen. Mestkevers zijn daar een heerlijk duidelijk voorbeeld van: ze gebruiken uitwerpselen als voedsel én als ‘bouwmateriaal’ (voor het grootbrengen van hun jongen). Zo verdwijnt mest sneller uit het landschap en komen voedingsstoffen weer terug in de bodemkringloop. En op een groter schaalniveau heb je aaseters: dieren die karkassen opruimen. Zij voorkomen dat dode dieren blijven liggen en helpen voedingsstoffen terug te brengen in het ecosysteem.
Terwijl ik hier tussen de dieren loop op Koningsdag, valt het me op hoe pragmatisch de natuur is: verspilling is een luxe die je je niet kunt permitteren. Dieren pakken wat er is, geven het een nieuwe functie en houden zo hun leefomgeving (meestal) werkbaar. Voor ons zit de winst ‘m in dezelfde drie stappen: minder kopen (verminderen), spullen langer gebruiken (hergebruiken) en pas daarna pas echt recyclen.
Dus de volgende keer dat je iets weggooit na een dagje vrijmarkt, denk dan even aan de heremietkreeft, de nestbouwers en de mestkever. In het dierenrijk krijgt ‘afval’ zelden het laatste woord en eerlijk gezegd zouden wij daar best wat vaker een voorbeeld aan mogen nemen. Wat is het gekste materiaal dat jij ooit in een nest (of in de natuur) hebt zien liggen? Tot de volgende Veroeska!