Aucella

Het lastige van een bedrijfscultuur is dat we er onderdeel van worden.

Als mensen zich terugtrekken, trekken wij ons vaak ook wat meer terug.

Als mensen minder open zijn, worden wij dat soms ook.

Als mensen vooral klagen, merk je soms dat je zelf ook steeds cynischer wordt.

Dat betekent niet dat jij het probleem bent. En het betekent ook niet dat je moet blijven.

Maar als je overweegt om weg te gaan vanwege de cultuur, is het interessant om jezelf nog één vraag te stellen:

👉 Welk gedrag in deze organisatie ben ik zelf inmiddels ook een beetje gaan vertonen?

Want hoe beter je begrijpt waar je precies op afknapt, hoe kleiner de kans dat je later opnieuw in hetzelfde patroon terechtkomt.

Alleen dan met andere collega's, een andere manager en een ander logo op het gebouw.

📌 Sla deze op als je twijfelt of het echt alleen de cultuur is waar je op vastloopt.

🔄 Of stuur hem door naar iemand die regelmatig zegt dat de cultuur niet meer bij hem of haar past.

"Ik trek dit eigenlijk niet meer."

Veel mensen herkennen die gedachte.

En wat ik vaak zie, is dat er direct een tweede vraag achteraan komt:

👉 Hoe houd ik dit vol?

Dus we gaan harder werken.
Ons meer aanpassen.
Nog even doorzetten.
Nog even volhouden.

Terwijl dat misschien niet de vraag is die je jezelf zou moeten stellen.

Want als je al een tijd denkt: "Ik trek dit niet meer", dan heb je waarschijnlijk al van alles geprobeerd.

Misschien is een interessantere vraag:

👉 Wat werkt hier eigenlijk al een tijd niet meer?

Dat kan iets zijn in het werk.
In de samenwerking.
In de verwachtingen.
Of in hoe jij steeds probeert ermee om te gaan.

Dat betekent niet dat je meteen weg moet.

Maar wel dat je stopt met alleen maar zoeken naar manieren om het nog iets langer vol te houden. Want dat doe je misschien al vaker in je leven.

📌 Sla deze op voor een moment waarop je jezelf weer afvraagt: "Hoe houd ik dit vol?"

🔄 Of stuur hem door naar iemand die dit misschien even moest horen.