Anne Helpt

Feestje!

Op 14 februari 2006 kwam mijn allereerste cliënt bij mij 'op bezoek'. Met kloppend hart en klotsende oksels begon ik aan mijn allereerste echte officiële behandelsessie als psycholoog en hypnotherapeut.
Nu ben ik precies 20 jaar verder. Twintig jaar waarin ik heel wat vlieguren heb gemaakt, de nodige successen heb geboekt, en ongetwijfeld de onvermijdelijke bloopers heb gemaakt, waaruit ik ook weer tal van lessen heb geleerd.

Hoewel ik met gepaste trots terug kan blikken op mijn eigen aandeel in dit jubileum, wil ik ook speciaal mijn dank betuigen aan alle mensen, waarvan twee in het bijzonder, die geholpen hebben dit mogelijk te maken.
Ik heb het hier allereerst over mijn cliënten, de mensen van wie ik heb kunnen en mogen leren, helaas ook soms door de fouten die ik soms heb gemaakt, maar die mij bijna altijd wel vergaven (of het niet opmerkten).
En twee mensen in het bijzonder:
Ten eerste mijn man Bert Rorije, die met mij mee dacht, mij met raad en daad bijstond en bovenal mij het blinde vertrouwen gaf in mijn kunnen.
En last but not least mijn voormalige leertherapeute Anne de Graaf, die mij op onnavolgbare wijze heeft geholpen mijn destijds tot de nok gevulde stal uit te mesten en mij te helpen mijn fundament te herstellen waarop ik mijn leven kon beginnen te bouwen.

Wat haar voor mij onderscheidde van anderen was haar sterke betrokkenheid. Haar compassie. Haar humor. Haar relativeringsvermogen. Haar eigenwijsheid. Haar warsheid van 'regeltjes om de regeltjes'.
Deze kanjer is helaas niet meer. Maar ook nu nog vormt zij voor mij mijn lichtend voorbeeld van hoe ik wil werken.

Ik kijk terug op twintig jaar waarin ik gestreefd heb mijn missie te volbrengen: voor sommige mensen 'het verschil' te maken, de waterscheiding te vormen tussen 'overleven' en 'leven'. Twintig jaar waarin ik hoop(te) voor sommigen dezelfde goede therapeut te kunnen zijn, als wijlen 'mijn' Anne was voor mij.
Terugblikkend op deze 20 jaar zie ik hoe mijn visie op mijn vak uiteraard is geëvolueerd. Van een therapeut die het liefst 'alles' wilde helpen oplossen en die daarbij nog relatief veel 'in de gereedschapskist' greep naar een ander soort therapeut: Inmiddels realiseer ik me dat lang niet alle dingen op te lossen zijn. Of helaas soms ook maar tijdelijk. Dat soms oude lijken waarvan je toch echt dacht die voorgoed ten grave hebben gedragen zomaar uit het niets er weer (tijdelijk) uit kunnen tuimelen.
Dat neemt echter niet weg dat je soms nog steeds behoorlijk veel kunt bereiken door in ieder geval te helpen meer regie te krijgen in een situatie. Of balans. Of aanvaarding. En ja, ja, ja, uiteraard soms écht nog wel een 'hardcore' oplossing.

Maar hoe mijn visie op mijn vak ook mag zijn veranderd, een aantal dingen zal ik onveranderd blijven inzetten: compassie, humor en persoonlijke betrokkenheid.
Ik kijk uit naar wat de toekomst me nog verder zal brengen.

Spinnenwebben

De zon straalt en zo ook het gezicht van Rob als ik de deur open doe. ‘Nog steeds een stokkie tussen je tanden?’ grap ik bij het zien van het tandenstokertje in zijn mond. Rob grijnst me toe: ‘Yep, moet van de tandarts, ik moet blijven stoken’.
Maar allebei weten we waar we het over hebben: Rob is van het roken af, en ook na een paar dagen zonder mijn begeleiding is het goed gegaan.
Rob wilde heel graag stoppen met roken, maar had toch het gevoel, daar wel een steuntje in de rug te kunnen gebruiken. Hij had daarbij voor hypnose als ondersteuning gekozen en kwam zodoende bij mij als hypnotherapeut terecht.
Het eerste wat ik bij zijn aanmelding aangaf, was de – mogelijk wat ontnuchterende – mededeling dat hypnose een uitstekend middel is om in te zetten bij rookverslaving, maar dat het ook weer niet een wondermiddel is, dat simsalabim wel even die rookverslaving uit je weg zapt. De ervaring heeft mij geleerd dat dat direct een goede voorselectie geeft van cliënten voor wie het menens is en die vooral zelf de verantwoordelijkheid willen pakken om van hun verslaving af te komen. Mensen die zoeken naar de ‘quick fix’, die hopen dat hypnose ze doet vergeten dat ze ooit gerookt hebben of dat ze in één korte sessie helemaal hieperdepiep weg kunnen lopen om nooit meer te verlangen naar een sigaret, haken eigenlijk dan vanzelf wel af.
Maar Rob was niet zo’n persoon. Hij realiseerde zich dat er maar één persoon in staat was om de verslaving te doorbreken: hijzelf. En dat hypnose daarbij een – heel sterk - hulpmotortje kon zijn als ondersteuning van zijn eigen I.M.-motor: Intrinsieke Motivatie.
Na een gedegen en goed door hemzelf voorbereide intake, waarin we diep ingingen op zijn ervaringen met roken en zijn overtuigingen m.b.t. het nodig hebben van een sigaret kwam de eerste challenge: kunnen we de deal maken dat je morgen bij mij komt zonder gerookt te hebben?
Zo’n moment is best even slikken en behoorlijk confronterend. Op dat moment wordt er een tikkie tegen het web van de Rookspin gegeven, die, al die tijd rustig wachtend op haar volgende portie ni****ne en scala aan intens giftige en verslavende chemicaliën, ineens alert wordt en pijlsnel naar het midden van het web rent. Zo ook bij Rob. Onmiddellijk begon ze te fluisteren: ‘Nee, joh, vandaag hoeft dat toch nog helemaal niet? We hebben het toch veel te gezellig saampjes? Ik zou je vreselijk missen, en jij mij! Je laat me toch niet zomaar zitten, na alles wat ik voor je gedaan heb? Mórgen, morgen is vroeg genoeg! Vandaag zal ik je nog de moed geven, die je nodig hebt, om het aan te kunnen om zonder mij verder te gaan!’
Het fluisteren kwam goed binnen: ‘Eh, hoezo? Ik dacht dat ik morgen pas ging stoppen!’ en ‘Ik heb nog wel vier sigaretten in mijn pakje. Die moeten wel eerst op!’ En daarop het gebrom van de I.M.-motor: ‘Sh*t zeg, wow, dit is wat je verslaving kunt noemen he?’
Op dat moment wist ik het eigenlijk al: dit komt wel goed. De Rookspin die Rob in haar klauwen had, was nu al ten dode opgeschreven. Hypnose en de I.M.-motor zouden de handen ineen slaan en het kleverige web van de Rookspin verscheuren, vernietigen, onklaar maken. En Rob zou zijn vleugels uitslaan en de vrijheid tegemoet vliegen.
En ik heb gelijk gekregen. Tot zijn eigen grote verbazing ervoer Rob met zijn immer drukke hoofd een enorme prettige kalme ontspanning terwijl hij onder hypnose luisterde naar alle positieve suggesties die hem werden aangereikt. Suggesties die de drogredenen die de Rookspin om haar belangrijkheid te benadrukken al die jaren had aangevoerd volkomen omver bliezen.
Suggesties zijn feitelijk boodschappen als: je kunt je zus of zo voelen, je hebt dit of dat nodig, je ervaart/bent dit of dat, dit of dat is er aan de hand’. Omdat zijn hersenen op dat moment in die bijzonder ontvankelijke staat van hypnose verkeerden, drongen de suggesties om hem te helpen te stoppen met roken tot zijn onbewuste door als een warm mes door een pakje boter.
In een staat van ‘normaal bewustzijn’ hebben we allemaal een kritisch stemmetje, dat suggesties toch altijd even beoordeelt op de aannemelijkheid ervan en deze, indien er een te groot verschil is tussen wat we als persoon hebben leren zien als ‘waar’ en ‘kloppend’, resoluut van de hand wijst. Zo zal de suggestie dat je als autochtone Nederlander vloeiend Chinees spreekt van de hand worden gewezen. Dezelfde suggestie tijdens een hypnose show zal echter een daarvoor ontvankelijk persoon makkelijk doen bewegen ineens Chinees klinkend Koeterwaals te spreken.
In een hypnotische staat, babbelt dat kritische stemmetje dus een heel stuk minder en zachter, waardoor ook suggesties die best ‘far off’ gezien worden, door het onbewuste worden aanvaard en geïntegreerd in ons hele systeem van overtuigingen.
Als hypnotherapeut maak je van dezelfde principes gebruik als de show hypnotiseur. Het essentiële verschil is echter, dat een hypnotherapeut een gedegen beroepsopleiding heeft genoten en handelt volgens ethische normen en waarden. Bovendien heeft hij of zij als enig doel, de persoon in kwestie te helpen een doel te bereiken, in plaats van de persoon te vermaken of belachelijk te maken.
Voor Rob bewerkstelligden de suggesties dat hij zich realiseert dat hij makkelijk zonder sigaretten kan. Omdat hij ze niet nodig heeft. Dat hij een gevoel van bevrijding heeft omdat hij niet langer steeds maar bezig is met het checken of hij nog sigaretten heeft, of hij ze bij zich heeft. Dat hij weer meer lucht krijgt, en zijn hart niet meer iedere keer een opdoffer geeft bij iedere trek van een sigaret. Dat hij geniet van lekker eten, lekkere geurtjes en dat hij bij een enkel momentje van stuiptrekkingen van de Rookspin zich realiseert dat hij zonder sigaret in zijn mond geboren is en daarom zo’n lastig momentje makkelijk kan doorstaan.
Met een big smile is Rob zojuist weer de deur uit gegaan. Lang leve Rob!
Is jouw I.M.-motortje ook al lekker aan het ronken, maar kun je toch wel een beetje meewind gebruiken? Maak gerust een afspraak. Je bent het waard!
www.annehelpt.nl
[email protected]
023-5263915

Startpagina - Praktijk voor psychotherapie en hypnotherapie Niemand is perfect Gelukkig maar, want dat maakt mensen juist zo leuk en boeiend. Maar soms loop je tegen dingen aan die je beletten om echt van het leven te genieten.