MamaNature.nl

✨💛✨ We are over the Moon!!! ✨💛✨
Daar is hij dan… Ons lieve bundeltje licht! Zo klein en al zo bijzonder 🫶

Precies 8 dagen oud 💫 Geboren op 3 juli om 08.27 uur, vernoemd naar mijn moeder en naar de magische maan 🌕 Hoe bijzonder is dat?!

Moon Wolf Daan
(je spreekt het uit als Moen)

Wat een ervaring.
Wat een reis.
Een prachtig geboorteproces; intens, rauw, krachtig.
Vol hoogtepunten en momenten waar ik echt doorheen mocht ademen.

En nu… hij is hier.
Zo welkom.
Zo geliefd.
We houden zoveel van jou, lieve Moon 💛

We duiken weer terug onze bubbel in.
De telefoon staat uit.
We gaan verder genieten van ons nieuwe gezin, met z’n vijven.
Twee grote broers die zó trots zijn, zo zacht, zo liefdevol.
En ik? Ik kijk vol bewondering naar hen en naar deze nieuwe vorm van ons gezin.

Zó bijzonder.
Zó veel liefde.

💛

Deze zin kwam vorige week hard binnen… Na een week waarin alles draaide om deadlines - de zijne. En het gezin, het huishouden, de koffers, de was, de afronding van mijn werk - de mijne. Een week waarin ik mezelf, ondanks de zwangerschap, keer op keer opzij schoof; te laat naar bed, te vaak over mijn grens, te weinig hulp gevraagd.

En toen zag ik hem daar liggen.
Uitrusten. Ademen. Sporten.

Ergens brak er iets in mij. Want ja, natuurlijk begrijp ik dat je tijd voor jezelf nodig hebt. Maar waar was die tijd voor mij? Waar was mijn ruimte, mijn ademhaling, mijn herstel?

Het verschil tussen hoe een mannenbrein werkt en een vrouwenbrein werd deze week pijnlijk voelbaar. Gemiddeld zijn wij vrouwen de denkers, de planners, de stille managers van het gezin. Wij voelen vaak al aan wat er nodig is voordat het uitgesproken wordt. We dragen zorg, emoties, agenda’s, boodschappenlijstjes, kinderrugzakjes, en soms, onszelf net iets te lang.

En dan hoor je: “Ik neem even wat tijd voor mezelf.” En voel je hoe jouw binnenwereld schreeuwt: “DIT HEB IK OOK NODIG.”

Dus ik besloot: ja, ik neem óók even wat tijd voor mezelf. “Jij haalt vandaag de kinderen op in Haarlem.” Dat viel niet helemaal goed. Maar hé, jij tijd voor jezelf, ik tijd voor mezelf. Ik was er even klaar mee. Klaar met alles opvangen, alles gladstrijken, alles regelen. Want deze week had me zo ontzettend uitgeput.

Op Instagram is vaak het “perfecte” plaatje te zien. Maar dit is het echte leven. Dit is hoe het soms schuurt in relaties. Hoe rollen ongelijk voelen. Hoe liefde even niet gelijk verdeeld is. En dat doet pijn. Maar het is óók waar ruimte ontstaat. Voor nieuwe afspraken. Voor heldere grenzen. Voor meer balans.

Dus aan iedereen die dit herkent: Neem even wat tijd voor jezelf. Niet pas als je op bent. Niet pas als het breekt. Maar nu!