Stormkamer

𝐆𝐞𝐞𝐧 𝐚𝐩𝐩𝐞𝐥𝐦𝐨𝐞𝐬 𝐢𝐧 𝐓𝐢𝐥𝐛𝐮𝐫𝐠 𝐖𝐞𝐬𝐭

Voor ons nieuwe thema, zorg, zijn we gestart met het onderzoek: de eerste stap in de Stormkamer-reis. We reisden onder andere naar Tilburg West, waar we met mensen spraken over wat zorg voor hen betekent.

Tijdens één van die ontmoetingen werd ons het ‘appelmoesverhaal’ verteld. In een verzorgingstehuis voor ouderen wilden ze de appelmoes van het menu halen, omdat die ongezond zou zijn voor de bewoners.

Dit haalde de krant en als reactie begonnen omstanders massaal appelmoes te doneren aan het verzorgingstehuis.

𝑯𝒆𝒕 𝒓𝒂𝒂𝒌𝒕 𝒂𝒂𝒏 𝒆𝒆𝒏 𝒈𝒆𝒗𝒐𝒆𝒍 𝒗𝒂𝒏 𝒛𝒆𝒍𝒇𝒓𝒆𝒈𝒊𝒆: 𝒘𝒊𝒆 𝒃𝒆𝒏 𝒋𝒊𝒋 𝒐𝒎 𝒕𝒆 𝒃𝒆𝒑𝒂𝒍𝒆𝒏 𝒘𝒂𝒕 𝒐𝒏𝒈𝒆𝒛𝒐𝒏𝒅 𝒗𝒐𝒐𝒓 𝒎𝒊𝒋 𝒊𝒔?

Wij, Stormkamer, maken ons zorgen over zorg. Door vergrijzing, individualisering en polarisatie wordt voor elkaar zorgen een steeds grotere uitdaging. Daarom werken we de komende drie jaar aan vier projecten rond dit thema.

𝐙𝐨 𝐛𝐥𝐢𝐣 𝐚𝐥𝐬 𝐤𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐢𝐧 𝐞𝐞𝐧 𝐬𝐩𝐞𝐞𝐥𝐭𝐮𝐢𝐧

We zijn begonnen met ons onderzoek, de eerste stap van het thema zorg. Kim en ik zijn in Den Bosch, in De Kruiskamp, en in Heerlen-Noord geweest. Eerst wat schuifelend, want elk begin is moeilijk, maar al snel voelen we ons weer als vissen in het water.

Ons onderzoek bestaat uit het ontmoeten van mensen, iets waar wij allebei zo blij van worden als kinderen in een speeltuin.

De ruwe samenvatting van ons prille begin is: zorg is een verdienmodel en gaat daaraan ten onder. Individualisme viert hoogtij en we kijken nauwelijks meer naar elkaar om.

Over dit laatste heb ik mijn twijfels. Maar iemand die we spraken, zei tussen het ene en het andere onderwerp door, terloops: “We moeten toch wat meer naar elkaar omzien.” Ik besef dat deze zin mij raakte zonder écht te raken. Het is alsof je een stuk oude kaas eet dat meer lijkt op een schoenzool, al zo vaak gezegd dat je het niet meer echt hoort.

👉Lees verder op onze website