Nature Flows

Als waarheid voor iedereen.
Alle waarheden op een rij.
Voor ieder anders zijn.
Welke is dan van mij?

Ieders gevoel, verweven,
verkleurt de waarheid.
Realiteit wordt zelf ingevuld
Wat is van jou, maar niet van mij?

Ik hoor wat je zegt, woorden.
Het klopt niet, denk ik.
Het klopt niet, voel ik.
Maar wat kan ik?

Anders dan weer bij
mezelf te beginnen.
Terug naar mijn kern.
Ga ik, diep van binnen.

🙏🏻

Maybe the journey isn't so much
about becoming anything.
Maybe it's about un-becoming
everything that isn't really you.

Dit tekstje kreeg ik net. Mooi hè. Ik ben daar zelf wel mee bezig. Un-becoming. En laag voor laag afwerpen wat om mij heen is gegaan, of wat ik zelf heb omgedaan.

Dat gaat niet vanzelf kan ik je vertellen, daar ben ik al wat jaartjes zoet mee. Ik kan inmiddels wel zeggen dat het alle hobbels, twijfels, onzekerheden en wat je allemaal ook tegenkomt op je pad, duizend procent waard is.

Je maakt dingen mee, je kijkt jezelf aan, je groeit en gaat steeds steviger staan. Voor jezelf, met jezelf. En dan sta je daar. Ben je daar. Eeuwig lerend, maar weer een stapje dichterbij, weer rijker geworden, in je hart en ziel.

Dat wil niet zeggen dat je dan geen verdriet meer ervaart, geen tegenslagen, geen wanhoop. Ik merk zelf, hoe dichterbij ik kom, hoe intenser ik alles ervaar. De gebeurtenissen in de wereld, maar ook dichtbij. Het komt extra binnen. Dat komt misschien doordat ik al wat lagen heb afgedaan. Dan ben je misschien ook iets minder gehard. Ik sta meer open, er zijn minder filters.

Ik ben liever zo, dan hoe ik vroeger was. Ik houd minder op, heb meer vertrouwen in mezelf. Ben eerlijker naar mezelf. Voel meer. Ben meer verbonden. Met mezelf dan. In contact met anderen kan ik me eerlijk gezegd nog wel eens eenzaam voelen. Word ik niet begrepen. Waar heeft dat mens het allemaal over, lees ik dan af. Veel onderwerpen die voor mij belangrijk zijn, bestaan niet eens in zo'n andere setting. Dat is wel eens zoeken.

Maar, dat hoort er blijkbaar allemaal bij. De grijze haren die komen daar in ieder geval niet van, haha. Die had ik al, maar verborg ik ook onder een (kleur)laagje. Nog even doorzetten en dan is dat ook gedaan. Fijn vooruitzicht! 🙏🙌❤️

Ik ben niet slechter geworden van
alles wat ik heb meegemaakt. Ervaren.

Ondanks pijn, verdriet, trauma.

Ben ik alles geworden wat ik nu ben. Door alles wat ik heb meegemaakt. Ervaren.

Zal ik de beelden ooit kwijtraken? Nee.

De verscheurdheid, van binnen,
wordt nog steeds geheeld.

Maar wat nu is, en vroeger niet,
is dat alles mag bestaan.
Ik besta, met alles in mij
en om mij heen.

❤

Deze gedachten kwamen binnenvallen toen ik de prachtige docu American Symphony bekeek (aanrader).

En ze passen ook bij een gesprek dat ik laatst had, waarin werd gevraagd of ik niet 20 of 30 jaar terug zou willen in de tijd, met alles wat ik nu weet. Nee, zei ik. Want ik ben nu wie ik ben, op mijn 49e en daar wil ik blijven. Ik was hier niet op deze manier geweest, zonder de dingen die ik heb meegemaakt. Die hebben me mede gevormd tot wie ik nu ben. Ik ben nu dichterbij mezelf dan toen. Ik begrijp meer dan toen. Ik weet meer dan toen. Ik voel meer dan toen. En daar wil ik dichtbij zijn en blijven.

🙏🏼❤️🙏🏼

Blijf bij jezelf.
Dat is het best waar je kunt zijn.

Die woorden spreek ik nu al een paar avonden hardop uit voordat ik ga slapen.

Blijf bij jezelf.
Dat is het best waar je kunt zijn.

Blijkbaar heb ik dat even nodig, een soort mantra. Niet dat ik niet met anderen wil zijn, daar gaat het niet om. Ik ben het liefst met mijn gezin, met vriendinnen.

Maar.. ik ben de connectie met mijzelf een beetje kwijtgeraakt de afgelopen maanden. Ben veel met anderen bezig geweest en te weinig met mezelf. Ik deed wel leuke dingen, pakte mijn momentjes, maar echt even voelen wat er diep van binnen speelde, nee.. Ik ging het zélfs een beetje uit de weg merkte ik. Dat doe je soms als je zorgen hebt of ergens verdrietig om bent. Je weet dat het goed is om het eruit te gooien, maar dat kan niet altijd op alle momenten. Dus dan ga je door.

Nu voel ik weer:

Zoek de stilte op. Wees met jezelf. Pak wat rust. Daar kom ik inmiddels weer wat vaker op uit. En dat is fijn.

De basis ligt hoe je het went of keert toch altijd bij jezelf. Je kunt het even uit het oog verliezen, maar je kunt er ook altijd weer naar terug.

❤️

Foto: Pinterest

Niets is voor niets
en alles voor alles
Ook al begrijp je niet waarom
Of hoe het komt.

Dat de dingen gebeuren

Nu hoef je alleen te onthouden
en te vertrouwen
Dat niets voor niets is.
En alles voor alles.

Voor jouw eigen zielsverhaal
klopt het allemaal.

🙏