Anne Kien

Vandaag op Moederdag een extra kus voor alle moeders voor wie moederschap soms net iets anders loopt dan de folder beloofde... 😘

‘Als Pepijn een boek zou zijn, zou er op de achterflap staan dat het een boek is vol stoere verhalen en leuke grappen. Een boek dat je regelmatig uit je slaap houdt waardoor je het er vaak - tegen beter weten in – nog even bij pakt en ineens twee uur verder bent.

De achterflap zou beloven dat het boek ervoor gaat zorgen dat ik leer relativeren en dat het mij gaat dwingen om af en toe rust te nemen. Dat het van mij bij tijd en wijle een emotioneel wrak zal maken, maar dat het me dan ook als eerste weer troost zal bieden. Er zou staan dat het de kleine stapjes zijn die het verschil maken en dat het feit dat de kaft wat beschadigd is niets zegt over de inhoud en de verwachtingen.

De flap zou een tipje oplichten van de sluier over het gigantische doorzettingsvermogen en grenzeloze vertrouwen dat de hoofdpersoon in ons als ouders had en zou daarmee nog eens onze verantwoordelijkheid benadrukken. Pepijn’s boek zou een beetje lijken op een zelfhulpboek, maar dan zonder de notes to self en eindeloze
visualisatie-oefeningen. En net als met ieder ander boek zou ik het soms even wegleggen om het te laten bezinken of op een ander moment drie hoofdstukken in één keer te lezen.

Als Pepijn een boek zou zijn, dan zou ik de achterflap niet geloven en denken dat ik het niet aan zou kunnen. Ik zou het waarschijnlijk niet zelf kopen, gewoon omdat ik niet zou weten wat ik nu weet.

En tóch, als ik het boek zou krijgen, zou ik het op een zondagmiddag uit de kast pakken en mij nestelen op de bank met een stuk chocolade en een cappuccino. Ik zou het boek lezen in kleine stapjes, zodat ik zou worden meegevoerd met het verhaal. Kleine stapjes. En ik zou ervan genieten, eindeloos van genieten…

* (Uit Zonder meer zonder maar, 2015)

Fijne moederdag. ❤️

Allerliefste Matthijs,

Van ‘er zijn websites voor mensen zoals jullie -ouders van gehandicapte kinderen- naar een ijzersterke presentatie geven op je eindexamen….

Ik geloof niet dat we in woorden kunnen uitdrukken hoe ongelofelijk trots we allemaal op je zijn. Je docenten, familie, vrienden en iedereen die je door te zijn wie je bent hebt ‘aangeraakt’ met je verhaal.

De manier waarop jij jouw beperkingen hebt omarmd, je weg hebt gevonden door de donkere krochten vol epilepsie om met ineens één hersenhelft minder de draad weer op te pakken, is op z’n zachtst gezegd bewonderenswaardig.

Je bent een voorbeeld voor velen, de uitzondering op de regel en vastbesloten met deze instelling kinderen zoals jijzelf te helpen en een mooie toekomst te creëren. You rock big time Thijzer.

Terecht geslaagd lieverd, you nailed it, met een prachtige beoordeling! En volgend jaar gewoon door met een een niveautje meer. 🤩 Orion college is voorlopig nog niet van je af 😂

We houden zielsveel van je!

Met Almere Pioneers – Ik ben zojuist erkend als een van de topfans! 🎉