Chit Pann Lay Media

"ရာဇဝင်ထဲက မင်းသမီး... (စ/ဆုံး)... - စိတ်ကူးယဉ်အချစ်ဇာတ်လမ်း" လူ့ ဘဝက မရိုးရှင်းပေမယ့် ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့အတွေ့ကြုံတိုင်းမှာ ပေးဆပ်မှု့ရှိကို ရှိနေပါတယ်။ပြည်စုံပြီ ထင်တဲ့ ဘဝရဲ့ အတိတ်တွေမှာ ဝမ်းနည်းမှု့တွေက လက်ပြ နူတ်ဆက်နေကြတုန်းပဲ။ ဖြစ်သင့်တာထက် ဖြစ်ချင်တာတွေ လုပ်မိတဲ့ခါ အားရကျေနပ်ခြင်းနဲ့အတူ မဖိတ်ခေါ်ပဲ ရောက်လာတတ်တဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက် အရာတွေက နေရယူတတ်ကြတယ်။ ထာပါးဗျာ ကျုပ်ပုံပြင်လေး ပြောပြမယ် အပြင်းပြေပေါ့။အင်း ဘာပုံပြင် လည်းတော့ မမေးနဲ့ ခင်ဗျား လိုင်းဖွင့်ပြီး ဖုန်းစခွင်ပေါ်ကနေ အေးဆေးလေး ဖတ်နေဗျာ။အရည်ချင်း ရှိပါလျက် ရှေးခေတ် မိဘုရားခေါင်ကြီး တယောက်ကြောင့် ရွှေနန်းတော်ထဲ နန်းတွင်းမင်းသမီး နေရာကနေ လက်စွဲအပျိုတော်လေး ဖြစ်သွားရတဲ့ အငြိမ့်သမလေး အကြောင်းဗျ။အဲဒီခေတ်က နန်းတွင်း သဘင်လောကမှာ နာမည်ကျော်ကြားတဲ့ ဆယ်လီ တစ်ယောက်ပေါ့။
တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ် မင်းလုပ်တဲ့သူကလည်း ခေသူတော့မဟုတ်ဘူးဗျ တကယ် တကယ်။မင်းမျိုးမင်းနွယ် မဟုတ်ပဲ တိုက်ရည်ခိုက်ရည် ရှိလို့ တိုင်းပြည်ကို သိမ်းထားတာပါ။သူ့လက်အောက်က တိုင်းပြည်ကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနေတဲ့ မင်းသား ဆိုတာ ရှိတယ်။ မင်းသားက အနေအေးပေမယ့် အဆိပ်ပျင်းတယ်။သူက အငြိမ့်သမလေးရဲ့ ပရိတ်သတ် တစ်ယောက်ပါ။ကျုပ်ပြောတာ များသွားပြီ ကျန်တာဆက်ဖတ်ဗျာ ထီးသုံးနန်းသုံး စကားလုံးတွေ မရေးတတ်လို့ ရေးတတ်သလို ရေးထားလိုက်တယ်။ခေတ်တခေတ်ရဲ့ နန်းတွင်းသဘင်သည်လောကတွင် မယ်ဥလှိုင် ဆိုသော အငြိမ့်မင်းသမီလေးမှာ နာမည်ကြီးကာ မနားမနေ ကပြ အသုံးတော် ခံလျက်ရှိသည်။အနုပညာ ဝမ်းစာ အတွက် ရှေးခေတ် နန်းတွင်းသဘင် ပညာသည်ကြီးများဆီမှ သင်ယူ တတ်မြောက်ထား၏။ပါရမီ ဓတ်ခံ ကောင်းသူမို့ နန်းတွင်းဇာတ်အဖွဲ့များမှ ခေါင်းဆောင်မင်းသမီးကြီးများ၏ နေရာအား ခြိမ်းခြောက် လာတော့သည်။ ထူကဲသောမျက်ခုံး ဝိုင်းစက်သော မျက်ဝန်းနက်ကြီးများနှင့် ချောမောလှပသော မျက်နှာပိုင်ရှင်လေး၏ အသံလေးမှာ ကြားရသူတိုင် ဘဝင်ကျစေခဲ့၏။ ပုခုံးကျယ်ကာ တင်းမောက်သော ရင်သားအစုံနှင့် ခါးသေးကျဉ်လေးအောက် စွံ့ကားကော့ထွက်နေသော ဖင်သားစိုင်ကြီးများမှာ ခန္ဓာကိုယ် တပတ်လှည့်ကတိုင်း တုန်ခါနေပြီး ပုရိသ အပေါင်းအား ညို့ယူဖမ်းစားထားပြန်သည်။
ထင်ရှားကျော်ကြားလှသော မင်းညီ မင်းသားများ ကိုယ်တိုင် လက်ထပ်ထိမ်းမြှားဖို့ စိတ်ကူးနေကြ၏။ ထိုခေတ်အခါက တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်သော မင်းတရားကြီး ကိုယ်တိုင် သဘင်သည်အား လက်ထပ်ထိမ်းမြှားယူရင် ဘယ်မင်းညီမင်းသားဖြစ်ဖြစ် သဘင်သည်အစုထဲ သွင်းခံရမည်ဟု စည်းကမ်းသတ်မှတ်ထားသဖြင့် ဘယ်မင်းသားမှ လက်ထပ်ဖို့ မစဉ်းစားရဲပေ။သို့သော် မယ်ဥလှိုင် အား တပြည့်များ စေလွတ်ကာ လူမသိသူမသိ ကုတင်ပေါ်မှ ပြဇတ်ကရန်အတွက် ကြိုးစားနေသော မင်းသား တစ်ပါး ရှိနေခဲ့၏။ မယ်ဥလှိုင်၏ အကပညာ ပါရမီမှာ အငယ်တန်း သဘင်သည်အချင်းချင်း ပုခုံးယှဉ်ဖို့ မဆိုထားနှင့် မော်လို့ပင် မကြည့်ဝံ့ခဲ့ကြပေ။ သူမအား ကျောထောက်နောက်ခံ ပြုပေးသော မင်းသား တပါးကလည်း ရှိနေပြန်သည်….…........
စိတ်ကူးယဉ် အချစ်ဇာတ်လမ်း_အောက်ကလင့်မှာ ဆက်ဖတ်ပါ 👇👇👇
゚viralシ ゚

"မောင်ခိုင်ရယ် ကျမရယ် အောင်သူရယ်..…(စ/ဆုံး)..... - စိတ်ကူးယဉ်အချစ်ဇာတ်လမ်း" ည ၁၂ နာရီကျော်နေပြီ ယောင်္ကျားဖြစ်သူပြန်အလာကို စောင့်နေရတာ သီရိတစ်ယောက်သစ်ကုလားအုပ်ဖြစ်တော့မယ် အခုတလောစီးပွားရေးကလည်းသိပ်အဆင်မပြေ အဲ့ဒါကိုအကြောင်းပြပြီး လင်တော်မောင်ကမှုးမှုးရူးရူးနဲ့ ပြန်လာ ပြီးရင်တခါထဲတန်းထိုးအိပ် သီရိခမျာ အရက်နံ့ကတထောင်းထောင်း အိပ်ရင်းဟောက်လိုက်တာကလည်း မီးရထားစက်ခေါင်းကြီးအလား သူ့ဘေးမှာလှဲရင်း အိပ်မရတဲ့ညတွေလည်းများနေပါပြီ ဒီယောင်္ကျားကိုယူရတာ အိမ်ထောင်ရေးသုခလည်း အပြည့်အဝမခံစားရ ပြီးတော့မငတ်ရုံတမယ် နေရတော့ တခါတလေ ယူမိတာမှားပြီလို့တောင်တွေးမိသေးတယ်အိမ်ကလည်း သဘောမတူတဲ့သူနဲ့ယူလို့ဆိုပြီး ပစ်ထားတာ အခုမှအိမ်ပြန်သွားရင်လည်း အိမ်ကပြန်လက်ခံမယ်မထင်ဘူး။ သီရိဘဝများ ရှေ့လည်းမတိုးသာနောက်လည်းမဆုတ်သာ ဆိုသလိုအကျဉ်းအကြပ်ထဲရောက်နေတာပေါ့ဟော ကိုယ်တော်ချောပြန်လာပါပြီ အသံကိုကအာလေးလျှာလေးနဲ့ မူးနေပြီပေါ့ အင်း ဒီညလည်း ငတ်ပြန်ပြီဒီညတော့ သူတစ်ယောက်ထဲမဟုတ်ဘူး လူတစ်ယောက်သူ့ကိုတွဲပြီးပြန်လာတယ်။

ပထမတော့မျက်နှာကို သေချာမမြင်ရဘူး နောက်သူ့မျက်နှာကိုမြင်လိုက်ရတော့ ကျမအံ့သြသွားတယ် သူ့နာမည်က မောင်ခိုင်တဲ့ ကျမယောင်္ကျားအောင်သူရယ် သူရယ် ကျမရယ်ဆိုတာငယ်သူငယ်ချင်းတွေလေ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ကျမကိုအပြိုင်လိုက်ခဲ့တာ ကျမက ပိုက်ဆံချမ်းသာတဲ့ ကိုအောင်သူကိုဘဲရွေးချယ်ခဲ့တယ်။ ကျမတို့လက်ထပ်တော့ သူက ကျမတို့ရှိတဲ့မြို့မှာ မနေချင်တော့ဘူးဆိုပြီးထွက်သွားလိုက်တာ အခုပြန်တွေ့တော့ တော်တော်အဆင်ပြေနေပုံရတယ် ပြီးတော့ ငယ်ငယ်ကထက်ပိုပြီးခန့်ညားလာတယ်။
"မမှတ်မိတော့ဘူးလား သီရိ ကိုယ်မောင်ခိုင်လေ ..."
"အင်း အင်း... မှတ်မိပါတယ်... ရုတ်တရက်ဆိုတော့အံ့သြသွားလို့ပါ..."
"လာအုံးဟ နင့်ယောင်္ကျားကိုလာတွဲအုံး ...ဒီကောင့်ကိုယ်ကတော်တော်လေးပါလား.." ကျမရယ်သူရယ် ကိုအောင်သူကိုတွဲပြီး အခန်းထဲက ကုတင်ပေါ် တင်ပေးလိုက်တော့ ကိုအောင်သူကမူးမူးရူးရူးနဲ့
"သီရိလေး.... ဒီကောင်ကြီးကိုမှတ်မိသေးလား မောင်ခိုင်လေကွာသီရိ..."
"အင်း အင်းမှတ်မိတယ် မှတ်မိတယ်... စကားမပြောနဲ့တော့အိပ်တော့နော်..."
"သီရိလေး နင်အပျိုတုန်းက ငါရယ် ဒီကောင်ရယ် နင့်ကိုပြိုင်လိုက်တာ မှတ်မိသေးလား..." အောင်သူရဲ့ မူးမူးရူးရူးနဲ့ပြောလိုက်တဲ့စကားကြောင့် သီရိကော မောင်ခိုင်ကောတစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်မကြည့်ရဲအောင်ဖြစ်သွားလေသည်။

သီရိလည်း မျက်နှာပူပူနဲ့ မောင်ခိုင်ကိုကြည့်လိုက်ရာ သူမအား ကြည့်နေသည်ကိုတွေ့ရသည်။အောင်သူလည်း မှုးမှုးနဲ့အိပ်ပျော်သွားပြီဖြစ်ရာ အခန်းတစ်ခုလုံးတိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ ထိုစဉ် မောင်ခိုင်က
"သီရိ ငါ့ကိုရေတစ်ခွက်လောက်တိုက်ပါလား..."
"အော်... အင်း အင်း လာလိုက်ခဲ့လေ.. " ဟာသီရိ ရေခပ်လာတော့ မောင်ခိုင်က ဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်နေရင်း သူမကို ပြုံးပြီးကြည့်နေလေသည်။ သီရိက ရေခွက်ကုလိ ှမ်းပေးရင်း နင်ကဘာပြုံးနေတာလဲ လို့မေးလိုက်ရာ နင်တော်တော်ပိန်သွားတယ်နော် သီရိ ဒါပေမဲ့ အလှကတော့မလျော့သွားဘူး လှနေဆဲဘဲ အာနင်ကလည်း ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ ငါကအအိုဖြစ်သွားပြီ ဘယ်သူကကြိုက်တော့မလဲ သီရိ တစ်ယောက်ပြောပြီးမှ မိမိစကားလွန်သွား သည်ကိုသတိထားမိပြီးခေါင်းငုံပြီးနေလိုက်သည်။ မောင်ခိုင်လည်း မအပါ ပြီးတော့ သူသီရိ ကိုတွေ့ချင်ခဲ့သည်မဟုတ်ပါလား .........
စိတ်ကူးယဉ် အချစ်ဇာတ်လမ်း_ကွန်မန့်တွင်ဆက်ဖတ်ပါ 👇👇👇
゚viralシ ゚

"သံယောဇဉ် နှောင်ကြိုး ..(စ/ဆုံး)..... - စိတ်ကူးယဉ်အချစ်ဇာတ်လမ်း" "အစ်ကိုလေး …. " အိပ်မပျော်ပဲ မျက်လုံးကြောင်နေသော ကိုမိုးဆွေ လန့်သွားသည်..။ “ ဟင်…နှင်းနု…မအိပ်သေး ဘူးလား…..” ကွယ်လွန်သူ ဇနီးသည်ကို ပြန်လည် စမြုံ့ပြန်နေသော ကိုမိုးဆွေ ရဲ့ ဘော်ဒါကြီးက တင်းနေသည်..။ နှင်းနုက အဲဒါကြီးကို တွေ့ဖြစ်အောင် တွေ့လိုက်လေသည်..။
“ မမသီ သားတွေက အရမ်းသေးပေါက်တာပဲ……” ကိုမိုးဆွေ မြင်သာအောင် အနှီးနှစ်ထည်ကို ကိုင်ပြီး မြှောက်ပြလိုက်သည်..။ ကိုမိုးဆွေ ကုတင်ပေါ်မှထကာ နှင်းနုအနားသို့ လာခဲ့သည်..။ နှင်းနုထံမှ သနပ်ခါးနံ့ သင်းသင်းလေးကို ဦးစွာ ရှူရှိုက်မိလိုက်ရသည်..။
“ ထားခဲ့လေ….မိုးလင်းတော့ ..ငါလျှော်လိုက်ပါ့မယ်….“
“ အို….မဟုတ်တာ….” နှင်းနုက လက်ကို ပြန်ရုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်..။ ဝတ်ထားသော ညဝတ်အင်္ကျီလေးအောက်မှ ရွှေရင်က အခုအခံမပါ လွတ်လပ်စွာ…လှုပ်ရှားနေကြသည်..။ ဖြူဝင်းနုနယ်သော နှင်းနုမျက်နှာလေးက တစ်စုံတစ်ရာကို တောင်းခံနေသလို မော့ပေးထားသည်..။ ကိုမိုးဆွေ ရင်တွေ ပူလာသည်..။ ကျင်အောင့်သလို ဖြစ်သော ဝေဒနာတစ်ရပ်ကိုလည်း ခံစားလိုက်ရသည်..။
“ နှင်းနု….နင့် ကို…ငါ….ငါ လေ……..”
“ အိုး…….ဖယ်ပါ….စည်းမရှိ..ကမ်းမရှိ….မလုပ်ပါနဲ့……” နှင်းနု ဆတ်ခနဲ လက်ကို ဆောင့်ရုန်းလိုက်ပြီး ထွက်သွားလေတော့သည်..။ ခက်လိုက်တာ…ဒီဝေဒနာ…။
ဘာနဲ့ ကုစားလို့ရမှာလဲ…နှင်းနုရယ်….။ သီရယ်….မောင့်အဖြစ်ကို မြင်လှည့်စမ်းပါအုံးလား…မိန်းမ ရယ်…။
“ မောင်သက်အောင် ..ခရီးထွက်မလို့…ဆို…….”
“ ဟုတ်ကဲ့..ဒေါ်လေး….ကျနော့်အမေရှိတဲ့ ရွာကိုပါ….”
“ ဟိုမှာ ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ…မောင်သက်အောင်……”
“ အဆင်ပြေသလိုပါပဲ….ဒေါ်လေးရယ်…၊ သားတွေကို အမေက မြင်ချင်နေသေးတယ်….၊ သီမရှိတဲ့ နောက် တောမှာ လာနေဖို့ ခေါ်နေတာ…”
“ ဒါဆို…မောင်သက်အောင် ဟိုမှာပဲ အခြေစိုက်တော့မှာပေါ့….ဟုတ်လား…”
“ အင်း…..ဆိုပါတော့..ဒေါ်လေးရာ….”
“ မင်းသားတွေ ပညာရေး လဲ ရှိသေးတယ်နော်….မောင်သက်အောင်…”
“ ကျနော် မေ့မပစ်ပါဘူး…စိတ်ချပါ…..ဒေါ်လေးရယ်…“ သင်္ကြန်ရက်ကြီးမှန်း ကိုမိုးဆွေ အမှတ်ရသည်..။
နှင်းနုနှင့် အဖော်တစ်စု ရေပက်ခံ ထွက်ရာမှ ပြန်လာကြသည်..။ “ ဖေဖေရေ…သားသားတို့ကို ပြွတ်အသစ်တွေ ဝယ်လာတယ်… ဒီမှာ….” နှင်းနုက ဘယ်သွားသွား ဘယ်က ပြန်လာလာ ကိုမိုးဆွေ သားနှစ်ယောက်အတွက် ကစားစရာနှင့် မုန့်တစ်ခုခုကတော့ ပါလာတတ်စမြဲပင်…ဖြစ်သည်..။
“ ဒီမှာ နင့်အစ်ကိုလေးက သူ့ရွာပြန်တော့မလို့တဲ့….”
“ ဟင်…..ခလေးတွေရောလား….မေမေ…….”
“ အေးပေါ့ဟဲ့…သူ့ခလေးတွေ ဘယ်ထားရက်ခဲ့ပါ့မလဲ….မဟုတ်တာ…” နှင်းနု ငိုင်တွေတွေလေး ဖြစ်သွားရသည်..။ သူငယ်ချင်းများကိုပင် နှုတ်မဆက်တော့ပဲ အိမ်ပေါ် သို့ ပြေးတက်လာသည်…........
စိတ်ကူးယဉ် အချစ်ဇာတ်လမ်း_အောက်ကလင့်မှာ ဆက်ဖတ်ပါ 👇👇👇
゚viralシ ゚