You Matter Most

ဘယ်တုန်းက ငါလဲ..

မင်းငါ့ကိုချစ်တယ်​လို့ ပြောခဲ့တယ်နော်
ဒါပေမဲ့ ဘယ် ငါ ကို မင်းချစ်တာလဲ
အခုဒီစာကိုရေးနေတဲ့ငါလား
မနေ့ညက ဆေးကွဲပီး အရူးလိုထိုင်ငိုနေတဲ့ငါလား
တနေ့က မိုးရေထဲ ခြေဦးတည့်ရာသွားနေတဲ့ငါလား
မူယစ်ဆေးနဲ့ အရက် ကိုပိုပိးဆွဲလမ်းလာတဲ့ငါလား
ဘယ်နေရာမှာမှ လူရာမဝင်တဲ့ ငါလား
ဘယ် ငါ့ ကိုမင်းချစ်တာလဲ
ငါလည်းငါ့ကိုယ်ငါ ဘယ်သူလဲ ဆိုတာကို မမှတ်မိတော့ဘူး...

ရှင်သန်ခြင်းဟာ အဓိပ္ပါယ်မဲ့..

တနေ့တနေ့ နိုးလာရတာတောင် ပင်ပန်းတယ်။
ဘာမှမလုပ်ရသေးခင်ကတည်းက စိတ်က
မောနေပြီးသား။
အကြောင်းမရှိဘဲ ဝမ်းနည်းတတ်လာတယ်၊
လူတွေအများကြီးကြားထဲမှာတောင်
တယောက်တည်းဖြစ်နေသလို ခံစားရတယ်။

အပြင်ပန်းကြည့်ရင်တော့ ငါဟာ တခြားသူတွေလိုပဲ သွားလာ လှုပ်ရှားနေပြီး ပုံမှန်အတိုင်း ရယ်မောပြနေတတ်တဲ့ လူငယ် တယောက်ပါ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီအပြုံးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာတော့ စိတ်ကျရောဂါ (Depression) ဆိုတဲ့ အမှောင်ထုကြီးကို နေ့တိုင်း အသံတိတ် တိုက်ခိုက်နေရတယ်။

ညတွေဆို ဖုန်းကိုပဲကြည့်နေမိတယ်။
အိပ်မပျော်ဘူး။
ခေါင်းထဲမှာ အတွေးတွေများလွန်းလို့
တိတ်ဆိတ်တဲ့အချိန်တိုင်း
ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပြန်နာကျင်စေမိတယ်။

“ငါအသက်ရှင်နေရတာဘာအတွက်လဲ”
“ငါဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်နေတာလဲ”
“ငါပျောက်သွားရင် ဘယ်သူသတိထားမလဲ”
“ငါ့ကို တကယ်လိုအပ်တဲ့သူ ရှိသေးရဲ့လား”

တခါတလေ
ငါလိုချင်တာက
အကြံဉာဏ်တွေ မဟုတ်ဘူး။
“မင်းပင်ပန်းနေပြီဆိုတာ ငါသိတယ်” လို့
နားလည်ပေးမယ့် လူတယောက်ပဲ။
:::

မင်းတကယ်အဆင်ပြေနေရဲ့လား 🤍

ဖုန်း screen ပေါ်က Notification တွေ၊ အလုပ်ခွင်က တာဝန်တွေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က ဝေဖန်မှူတွေကြားမှာ ကျွန်တော်တို့တွေဟာ "နေကောင်းလား" လို့ အမေးခံရတိုင်း "အဆင်ပြေပါတယ်" ဆိုတဲ့ စကားလုံးနောက်ကွယ်မှာ ပုန်းကွယ်နေတတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီစကားစုဟာ တကယ်တော့ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အသုံးအများဆုံးနဲ့ အထီးကျန်ဆုံး လိမ်ညာမှုတစ်ခုမှန်း ကိုယ်တိုင်လည်း သိနေတာပဲ မဟုတ်လား။လူတွေကြားမှာ ရယ်မောနေပြီး
တစ်ယောက်တည်းဖြစ်သွားတဲ့အချိန် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတဲ့အခါမှကိုယ့်နှလုံးသားဆီက တိုးတိုးလေး ထွက်လာတဲ့ ဒီမေးခွန်းကို မင်း ကြားဖူးရဲ့လား။

"ငါ... တကယ်ကော အဆင်ပြေနေရဲ့လား..."တဲ့

ငါတို့အားလုံးမှာ
ဘယ်သူမှ မမြင်ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေရှိတယ်။
ဘယ်သူမှ မသိတဲ့ ဖိအားတွေရှိတယ်။
“ငါအဆင်ပြေပါတယ်” ဆိုတဲ့ စကားနောက်ကွယ်မှာ
မျက်ရည်တွေ အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားရတတ်တယ်။
ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သဘောပေါက်ထားရမှာက "အမြဲတမ်း အဆင်ပြေနေဖို့ မလိုပါဘူး"။ လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် စိတ်ဓာတ်ကျတာ၊ ပင်ပန်းတာ၊ ငိုချင်တာဟာ သဘာဝပါပဲ။
အဆင်မပြေတာကို အဆင်ပြေပါတယ်လို့ အတင်းအဓမ္မ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားတဲ့အခါ ရေရှည်မှာ စိတ်ဒဏ်ရာတွေ ပိုကြီးလာတတ်ပါတယ်။ ကိုယ်က AI စက်ရုပ်တစ်ရုပ်မဟုတ်တဲ့အတွက် တစ်ခါတလေကျရင် လက်လျှော့လိုက်ချင်တာ၊ အနားယူချင်တာဟာ အပြစ်
မဟုတ်ပါဘူး။ငါတို့ဘာမှမမှားပါဘူး။

မနက်ဖြန်တွေမှာ ဒီထက်ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ နေ့ရက်တွေ ဖြစ်လာမှာပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အရမ်းကြီး အားမနာပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးက အရာအားလုံးထက် ပိုအရေးကြီးပါတယ်။ဒါမဲ့ငါတို့လုံးဝအ
ရှုံးပေးလို့တော့မရဘူးနော်။

ဒီနေ့တော့ အဆင်မပြေလည်း ရပါတယ်... မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ ပြန်ကြိုးစားကြတာပေါ့။🤍