Jacksan

အင်္ဂလိပ်စာတတ်ဖို့ ၊အင်္ဂလိပ်စာဖတ်ပါ
🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁🍁

ခေါင်းစဉ်မြင်လိုက်တော့ ခင်ဗျားမျက်မှောင်ကျုံ့သွားတယ်မဟုတ်လား၊ ဘဝင်မကျချင်သလိုဖြစ်သွားတယ်ဆိုပါတော့ ? လွတ်လပ်စွာသဘောကွဲလွဲခွင့်ခင်ဗျားမှာရှိတယ်။ သို့ပေမယ့် အမှန်တရားကတော့ အမှန်တရားပါပဲ။

🎙️ဒီစကားကို ခေတ်အဆက်ဆက် အင်္ဂလိပ်စာပညာရှင်တွေ၊တကယ့် အင်္ဂလိပ်စာတတ်ပေတတ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေလို့ ခင်ဗျားတို့ ကျုပ်တို့ ခေတ်အဆက်ဆက် သတ်မှတ်ထားခဲ့ ထားကြဆဲဖြစ်တဲ့ ဆရာကြီးတက်တိုး၊ဆရာဦးသာနိုး၊ဆရာမကြီးဒေါ်ခင်မျိုးချစ်၊ဆရာကြီးဦးခင်မောင်လတ်၊ဆရာကြီးမြသန်းတင့်စသဖြင့် ပညာရှင်ပေါင်းများစွာ ဆယ်စုနှစ်တော်တော်များများကြာအောင် တဖွဖွနဲ့ သူတို့သက်တမ်းတစ်လျှောက်လုံးလိုလိုပြောခဲ့ကြတာ။

🎙️လူတစ်ယောက်အင်္ဂလိပ်စာတတ်ဖို့ ချဉ်းကပ်စရာနည်းလမ်းပေါင်းမြောက်များစွာရှိ‌သော်ငြားလည်းပဲ စာဖတ်တာလောက် ထိရောက်တဲ့နည်း ကျုပ်ဖြင့်မတွေ့ဖူးသေးဘူးဆိုရမှာပဲ။ ဒီနေရာ တချို့မြန်မာလူမျိုးအင်္ဂလိပ်စာ ဝါသနာရှင်တွေရော၊ပညာရှင်တွေပါ ပြန်ထုတ်လေ့ရှိတဲ့ မေးခွန်းက

" အင်္ဂလိပ်စာမတတ်ပါဘူးဆိုမှ အင်္ဂလိပ်လိုချည်းရေးထားတဲ့စာအုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ဖတ်တတ်မှာတုန်း" တဲ့ဗျား။

🎙️စာဖတ်တယ်ဆိုတဲ့ နေရာမှာ နည်းလမ်းကလည်းလိုသေးသဗျ။အများတကာတွေလုပ်သလို စာအုပ်ဆိုင်တဆိုင်ဆိုင်ထဲ ရောက်ပြီဆိုရင်ဖြင့် စင်ပေါ်မှာတင်ထားတဲ့ အင်္ဂလိပ်ဝထ္ထု ခပ်ထူထူကြီးတအုပ်ကို အသာလှမ်းယူ ပထမစာမျက်နှာ‌ တွေကို လူရှိန်အောင် ခပ်တည်တည်ဖတ်ရင်း နားမလည်တဲ့စကားလုံးတွေ တော်တော်များများပါလာတဲ့အခါ

"ငါတော့ ဒီလိုစာအုပ်တွေဖတ်လို့ရမှာလည်းမဟုတ်ပါဘူးကွာ" ဆိုပြီး စိတ်ပျက်လက်လျှော့လိုက်ကြသူတွေကလည်း အများသားမလား။

🎙️ပထမဆုံးအနေနဲ့ လူတစ်ယောက်အင်္ဂလိပ်လိုချည်းရေးထားတဲ့စာအုပ်တွေကို စဖတ်ဖို့ကြိုးစားတော့မယ်ဆိုရင် သိရမယ်အချက်လေးတွေရှိသေးသဗျ။

✅နံပါတ်(၁) အနေနဲ့ ကိုယ့် English Level ကို သေသေချာချာ သိရမယ်။ ဟုတ်တယ်‌ဗျ။အဲ့အချက်က အရမ်းအရေးကြီးသလို ကျုပ်တို့အမှုမဲ့ အမှတ်မဲ့မို့သတိမထားမိတာမျိုးနေပါလိမ့်မယ်။ ပုံပမာပေးရရင် ၅တန်းကျောင်းသားက ဆယ်တန်းအင်္ဂလိပ်စာပုံနှိပ်ကိုသွားလှန်လို့ ဘယ်လိုဖြစ်လိမ့်မတုန်း။သူရောက်နေတဲ့အင်္ဂလိပ်စာအဆင့်အတန်း နဲ့ ဝေါဟာရသိမှုမှာ အကန့်သတ်က လိုအပ်ချက်ကို မပြည့်သေးတော့ ၅တန်းကျောင်းသားအနေနဲ့ ဆယ်တန်းစာအုပ်ကို ဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားဖတ်ကြည့်ပါစေအုံး နားမလည်စရာများတာကြောင့် ပြန်ချထားမိမှာပဲ။သို့ကြောင့်မို့ စောနကကျုပ်ပြောခဲ့တဲ့ စာအုပ်ဆိုင်ထဲ လူရှိန်အောင် တွေ့ရာ အင်္ဂလိပ်ဝထ္ထုထူထူကြီးကောက်ဖတ်ရင်တော့ ပမာထဲက ၅တန်းကျောင်းသားလို နားမလည်တာများတာကြောင့် ဆက်ဖတ်မိဖို့ ဝန်လေးမိမှာပဲ။ အဲ...ဆယ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ကို ၅တန်း အင်္ဂလိပ်ပုံနှိပ် ပေးဖတ်ကြည့်ပါလား။မျက်လုံးတွေ အရောင်တဝင်းဝင်းတောက်ပြီး မချိတင်ကဲ အံကြီးကြိတ်ပြီး ဒီလိုရေရွတ်မိမယ်ထင်သဗျ။

" တောက်...ငါခုနေ ၅တန်း အင်္ဂလိပ်စာ စာမေးပွဲပြန်ဖြေလိုက်ရလို့ကတော့ကွာ ပထမချည်းရမှာပဲဟေ့"

ဒါကြောင့် အင်္ဂလိပ်လိုချည်းရေးထားတဲ့ စာအုပ်မျိုးကို စပြီးဖတ်ချင်တယ်ဆိုရင်ဖြင့် မျက်စိရှေ့မှာ ခပ်ပါးပါးလျားလျားရေးထားတဲ့ စာအုပ်လေးတအုပ်ဖြစ်ဖြစ်ကောက်ကိုင်လိုက်။
ပထမ တရွက် နှစ်ရွက်ဖတ်ကြည့်လို့ ၇၀ရာနှုန်းလောက် ကိုယ်မသိတဲ့ စကားလုံးတွေ ထပ်ခါ ထပ်ခါတွေ့ရတယ်ဆိုရင် ဘာမှတွေးမနေပဲ အဲ့စာအုပ်ကို စင်ပေါ်မှာသာပြန်တင်ထားခဲ့။

ကိုယ်နားမလည်တဲ့ အရာတွေများစွာကို နားလည်အောင် အဘိဓာန်ကူပြီးဖတ်မယ်လို့လည်း မိုက်မိုက်မဲမဲမတွေးလိုက်နဲ့။အဲ့ဒါ ခင်ဗျားဖတ်ရမယ့် စာအုပ်မျိုးမဟုတ်ပေဘူး။ နောက်ထပ်ကောက်ကိုင်လိုက်တဲ့ တအုပ်က ဝထ္ထုတိုလေးတွေစုစည်းထားတဲ့စာအုပ်သေးသေးလေးပင် ဖြစ်လင့်ကစား ပထမတရွက်နှစ်ရွက်ဖတ်ကြည့်ရတာနဲ့တင် နားလည်တာတွေလည်းများတယ်၊စကား‌လုံးတော်တော်များများကိုလည်းသိတယ်၊ကိုယ်ဖတ်ရတာလည်းအဆင်ပြေတယ်ဆိုရင် ဝယ်သာလာခဲ့လိုက်တော့။

ဒီနေရာမှာ အမေဒေါ်ခင်မျိုးချစ် ပြောဖူးတဲ့စကားတခွန်း သတိရမိသဗျ။ "ကျွန်မကတော့ သွားရင်းလာရင်း လမ်းဘေးစာအုပ်ဆိုင်တွေ့လို့ စာအုပ်ဝင်ရွေးရင်း ကလေးဖတ်တဲ့ ပုံပြင်စာအုပ်လိုမျိုးဖြစ်နေပါစေ၊ဖတ်ရတာ သဘောကျမိသလိုရှိရင် ဝယ်လာတာပဲ" တဲ့ဗျ.... ကဲ ကြည့်စမ်းပါဦး ဘယ်လောက်ချစ်ဖို့ကောင်းလိုက်တဲ့ အမျိုးသမီးကြီးလည်းဆိုတာ..။

အဲ့ကြောင့် ကိုယ်စဖတ်မိတဲ့ အင်္ဂလိပ်လ်ိုချည်း‌ ‌ ရေးထားတဲ့စာအုပ်ဟာ ကိုယ်နားလည်တာတွေများတဲ့ စာအုပ်မျိုးလေးတွေဖြစ်ဖို့ အရေးကြီးသဗျ။အဲ့ကနေ တအုပ်ပြီး တအုပ်ဖတ်သွားရင်း ဒီထက်ပိုထူတဲ့ စာအုပ်မျိုးတွေကို တဆင့်ပြီးတဆင့်ဖတ်ရမှာပေါ့။

✅နံပါတ် ၂ အချက်အနေနဲ့ကတော့ စာဖတ်တဲ့အခါ ကျုပ်တို့မြန်မာတွေလုပ်မိလေ့ရှိတဲ့ အမှားကြီးတခုလည်း ရှိနေပြန်‌ရော။ အဲ့ဒါက
မူရင်းအင်္ဂလိပ်စာအုပ်ကိုဖတ်တဲ့အခါ စိတ်ထဲကနေ မြန်မာဘာသာပြန်နေတာမျိုးမလုပ်မိစေဖို့ပဲ။

ခင်ဗျားနည်းနည်း နားရှုပ်သွားမယ်ဆိုရင်လည်း ရှင်းပြရသေးသပေါ့။ စာတစ်ကြောင်းမှာ အဓိက စကားလုံးအမျိုးအစားရယ်လို့နှစ်မျိုးပဲပါတယ်။အဲ့ဒါတွေကတော့ ဖတ်မိတာနဲ့ စိတ်ထဲအဓိပ္ပါယ် ဒိန်းကနဲပေါ်တဲ့အထူးတလည် မြန်မာပြန်စရာလည်းမလိုတဲ့ စကားလုံးမျိုးတွေပေါ့။ဥပမာဗျာ။ This is a book. ဆိုတ‌ဲ့ ဝါကျမှာ This နဲ့ Book ကိုဖတ်မိရင် ကျုပ်တို့စိတ်ထဲအဲ့ဝါကျကိုတန်းနားလည်သွားတယ်မဟုတ်လား။ ဒီစကားလုံးတွေကို အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားမှာ "Content Words" လို့ ခေါ်သဗျ။မြန်မာလူမျိုးဆိုတာ စာတကြောင်းဖတ်မိရင် တလုံးချင်းစီကို မြန်မာလိုအဓိပ္ပါယ်စိတ်ထဲကောက်ဘာသာပြန်လိုက်မှ နေသာထိုင်သာရှိတဲ့ အမျိုးဗျ။ကဲ ခုတခါစာဖတ်ရင် မြင်လိုက်တာနဲ့စိတ်ထဲတန်းသိ တန်းနားလည်နေစေမယ့် အဓိပ္ပါယ်ပါတဲ့စကားလုံးတွေကို သေချာအာရုံထားဖတ်ရမယ်။ အဲ့စကားလုံးအမျိုးအစားကလည်း ‌၄မျိုးပဲရှိသဗျာ။

1. nouns
2. Adjectives
3. verbs
4. Adverbs

တွေပေါ့။ ဝါကျထဲက ကျန်တဲ့စကားလုံးတွေ၊တနည်းအားဖြင့် ဆိုရရင်ဗျာ သေသေချာချာဖတ်လည်း ဘာသာပြန်လည်း ဝါကျရဲ့ဆိုလိုရင်းကို ဖော်ပြမပေးနိုင်တဲ့ သဒ္ဒါဖြစ်တည်မှုသက်သက်အရထည့်ထားတာတွေပေါ့။အဲ့လိုစကားလုံးမျိုးတွေကို Grammar Words သို့မဟုတ် Function Wordsတွေလို့ခေါ်တယ်။

ဥပမာ Pronouns, Prepositions, Conjunction, Articles(a,an,the),relative pronouns,စသဖြင့်ပေါ့ဗျာ။သူတို့တွေက စာတကြောင်း စကားတခွန်းဖြစ်လာစေဖို့သာ Forming လုပ်ပေးတဲ့တာဝန်ပဲရှိတာကိုး။

🍁 ခုကစာပြီး စာတကြောင်းချင်းဖတ်တဲ့အခါ သီးသန့်မြန်မာလိုဘာသာပြန်ဖို့မကြိုးစားပဲ ဝါကျထဲက တကယ့်အနှစ်သာရ‌ပြည့်တဲ့စကားလုံးလေးတွေ
(Content Words)ကို ပိုအာရုံစိုက်ပြီးဖတ်သွား။ဖတ်နေရင်းနဲ့ အဓိပ္ပါယ်ပါတချိန်တည်း စိတ်ထဲကသိနေလိမ့်မယ်။အချိန်ကုန်လည်း အလွန်အင်မတန် သက်သာလိမ့်မယ်။

✅နံပါတ် ၃ အချက်ကတော့ နည်းနည်းပိုအရေးကြီးသဗျ။စာတကြောင်းဖတ်ရင် သို့မဟုတ် စာတကြောင်းတည်ဆောက်ရင် ကျုပ်တို့အမျိုးက ကိုယ်ကျက်မှတ်ထားတဲ့ စကားလုံး တလုံးချင်းစီကို တွေးပြီး ပြန်စီပြီး ရေးရ ပြောရတာကိုသဘောတော် သိပ်တွေ့သဗျ။

အဲ့ဒါကလည်း ကျုပ်တို့‌တွေက ငယ်စဉ်ကတည်းက တလုံးချင်းစီ မီးနင်းတွေကျက်ခဲ့ မှတ်ခဲ့ အော်ခဲ့ကြတာဆိုတော့ အင်္ဂလိပ်လိုရေးတော့မယ် ပြောတော့မယ်ဆိုရင် အဲ့တလုံးချင်းစီကိုပြန်စီပြီး ရေးဖို့ ပြောဖို့ ကြိုးစားတော့တာပဲဗျ။ Subject + Verb + Object ဘာညာသာရကာ သဒ္ဒါစည်းမျဉ်းတွေကို မူလတန်းကတည်းက သင်ခဲ့ကြရသူတွေဆိုတော့ ရေးတော့ပြော‌တော့မယ့်အခါကျ အဲ့ ပုံသေနည်းကြီး ချက်ချင်းကောက်ခါငင်ခါသတိထရပြီး စာစီကြတော့တာပဲ။ တကယ်ဆို စာရေးသားတဲ့အတတ်ကို စာဖတ်ခြင်းကနေသင်ယူရတယ်၊ စကားပြောခြင်းအတတ်ကို နားထောင်ခြင်းကနေ သင်ယူရတယ်ဆိုတဲ့ ဒီခေါင်းစဉ်ကို ကျုပ်တို့ မြန်မာလူမျိုးတွေက သိပ်သဘောမပေါက်ကြဘူးဗျ။တယ်လည်းခက်ကြပါပေတယ်ဗျာ။ စဉ်းစားကြည့်...ကျုပ်တို့ လူရယ်လို့စဖြစ်လာရင် စကားအရင်မပြောဘူးဗျ။ ငိုပဲငိုတတ်တာ။ အဲ့ မွေးကင်းစကနေ တခါလည် ၊နှခါလည်အရွယ်ထိ ကျုပ်တို့လုပ်ခဲ့တာ ကျုပ်တို့ အနားကလူတွေပြောတဲ့စကားတွေဗျ။ အဲ ၂နှစ်လောက်နီးနီးဆို မြန်မာလို မပီကလာ၊ပီကလာနဲ့ ပြောတော့တာပဲဗျို့။ မှားတာမှန်တာလည်း မသိဘူး၊ စကားမပီလို့ သူများရီလည်း ကိုယ်လည်း လိုက်ရီရုံပဲသိတဲ့အရွယ်ဆိုတော့ သုံးနှစ်လောက်အရွယ်ဆို သောက်မြစ်ကပ်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် မြန်မာလိုတွေစပြောတော့တာပဲမဟုတ်လား။

အဲလိုမဟုတ်ပဲ မွေးကတည်းက အမိဝမ်းထဲကျွတ်လာကတည်းက အမေက နို့ထတိုက်ရင်း
"ဟဲ့အကောင် ဒါကနာမ်၊ ဒါက ကြိယာ၊ ဒါကဝိဘတ်၊ဒါက သဗ္မန္ဓ လို့သာ ‌မွေးသမိခင်ကျေးဇူးရှင် မာတာမိခင်က စသင်လိုက်ရင်ဖြင့် ကျုပ်ဖြင့် တွေးတောင် မတွေးရဲပေါင်။ ကိုယ့်အနားက စကားတွေကိုနားထောင်ရင်း လိုက်ပြောရင်းနဲ့ကြောင့်သာ ကျုပ်တို့ စကားဆိုတာ ပြောတတ်လာခဲ့တာမဟုတ်လား။ပြောနေရင်း လိုရင်းကပျောက်သွားပြန်ပြီမို့ ပြန်ဆက်ကြတာပေါ့။

စာဖတ်တာကနေ အင်္ဂလိပ်ဘာသာစကားကို ဘယ်လိုသင်ယူသွားရမယ်ဆိုတာ စိတ်ဝင်စားဖို့တော့ အတော်ကောင်းသဗျ။

ကျုပ်တို့ သတိမထားမိခဲ့ကြလို့သာဗျ။ လူတယောက် စာစဖတ်ပြီဆိုကတည်းက ကိုယ်ဖတ်နေတဲ့စာထဲမှာ စကားစုလေးတွေ တွေ့ရတာပဲ။ ကျုပ်တို့လူမျိုးက သိုးဆောင်းဘာသာစကားကို လူမှန်းသိတတ်စ လေးငါးနှစ်အရွယ်ကတည်းက တလုံးချင်းတပါဒချင်း ကျက်ခဲ့အော်ခဲ့ကြတော့ ကိုယ်မသိတဲ့ စကားလုံးအသစ်တလုံးတွေ့ရင် အဲ့စကားလုံးတစ်လုံးကိုပဲ ထွင်းပြီး မှတ်ကြတာ အကျင့်ပါနေသဗျ။အဲ့ဒါကြောင့် စာဖတ်ရင်း သူ့အလိုလိုတွဲနေတဲ့စကားစုလေးတွေ ကို သတိလေးထားပြီးအစုလိုက် အတွဲလိုက်မှတ်ထားတဲ့ အကျင့်လေးရှိရင် ကိုယ်စာပြန်ရေးတဲ့အခါ၊ စကားပြောတဲ့အခါ ကိုယ်မှတ်ထားတဲ့ အစုအဝေးအတိုင်းပဲ ခေါင်းထဲက ၊ပါးစပ်ကပြန်ထွက်လာရော။ ပမာပေးမယ်ဗျာ၊ ခင်ဗျားလည်းကျုပ်ဆိုလိုတာ ပိုနားလည်သွားအောင်

The entrepreneur sitting at the table is very talented.

ဒီဝါကျမှာ ကိုယ်မသိတဲ့စကားလုံးက entrepreneur ဆိုပါစို့။ အဲ့တစ်လုံးတည်းရွေးမမှတ်ပဲ သူ့နောက်ကပ်လျက်က အထူးပြုစကားစုလေးပါ တွဲမှတ်ကြည့်

"The entrepreneur sitting at the table " စိတ်ထဲကနေသုံးလေးခေါက်လောက်ရွတ်လိုက်ရင် အဲ့စကားလုံးအသစ်နေရာမှာ နောင်တချိန် ကိုယ်သိထားပြီးဖြစ်တဲ့ တခြား noun တခုခုကို အစားထိုးပြီးဖြစ်စေ အနည်းငယ်ပြောင်းပြီးဖြစ်စေ နည်းလမ်းများစွာနဲ့ စာရေးဖို့ စကားပြောဖို့ ပြန်အသုံးမပြုနိုင်ပေဘူးလား?

The girl cooking in the kitchen တို့
The man talking to the lady တို့
The baby crying near the door တို့ ပေါ့ဗျာ။ ဒါပမာ‌ပေးတာနော့။

မျိုးစုံအောင် ကိုယ့်နည်းကို့ယ်ဟန်နဲ့ ပြန်သုံးနိုင်တော့ ဟန်ကျတာပေါ့။အဲ့လိုမဟုတ်ပဲ အဲ့စကားစုတစုလုံးရေးဟန် ပြောဟန်ကို အစုအဝေးလိုက်မမှတ်ပဲ တလုံးချင်းစီ လိုက်ဘာသာပြန်လိုက်မှတ်နေဝောာ့ နောက်တခါ ရေးဖို့ ပြောဖို့ဆို တလုံးချင်းစီ ဦး‌နှောက်ကပြန်စီနေရတော့တာပေါ့။

အဲ့လိုနည်းနဲ့ ဝါကျပေါင်းများစွာထဲမှာရှိနေတဲ့ စကားစုပေါင်းများစွာရဲ့ ဟန်ပန်တွေကိုမျက်စိယဉ်လာပြီး နားထောင်ရင်လည်း သူ့အလိုလို နားရည်ဝလာပြီး ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်နဲ့ စကားတစ်ခွန်း၊စာတ‌စ်ကြောင်းဖြစ်အောင် ရေးတတ်၊ပြောတတ်သွားပေမယ်မဟုတ်လား။

ခုတော့ ဘယ့်နှယ်၊ အားအားရှိ သဒ္ဒါရေးထုံးတွေ၊ Pattern တွေ ကျက်မှတ်ပြီး အဲ့ ပုံစံခွက်ကြီးအတိုင်း လိုက်ရေး လိုက်ပြော‌နေမှတော့ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ စာရေးသူ၊စကားပြောသူတွေဖြစ်လာဖို့ နေနေသာသာ
တနိုင်ငံလုံး ဒီတပုံစံတည်းတွေချည်း ရေးသလိုကြီး ဖြစ်နေတာကျသိပ်ဟန်မကျသေးဘူးဗျာ။

ခင်ဗျားပဲတွေးကြည့်စမ်း။ကျုပ်တို့လူမျိုးတွေ ဖေ့စဘုတ်ကြီးပေါ် အကြောင်းပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်၊ရေးကြ ပြောကြဆွေးနွေးကြပြီဆိုရင် ဘယ်မြန်မာက မြန်မာသဒ္ဒါကိုတွေးပြီးရေးကြလို့တုန်း။

ငါကတော့ ဒီနာမ်စကားလုံးလေးကို ဒီဂုဏ်ရည်ပြနာမဝိသေသနလေးနဲ့ အထူးပြုပြီး ဘယ် ဝိဘတ်လေးနဲ့တွဲရေးလိုက်လေမလဲလို့ တွေးမိကြဖူးစ။ ဒါဆို ကျုပ်တို့ မြန်မာစာတွေဘယ်လိုရေးကြ ပြောကြသတုန်း ? နည်းနည်းလေးရော တွေးကြည့်ကြဖူးလေစ။ကိုင်း မခက်ပေလား?

တသက်လုံးဖတ်လာဖူးတဲ့ စာအုပ်တွေ၊ပုံပြင်တွေ၊လူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကပြောစကားတွေ၊ သီချင်းတွေ၊ တကယ်စာရေးကောင်းတဲ့ အကျော်အမော်စာရေးဆရာတွေ၊လူပညာရှိတွေ၊ဆိုရိုးစကားတွေကို ဖတ်မိရင်း နားထောင်မိရင်း အကြိမ်ကြိမ်ဖန်ဖန်ကြားခဲ့ကြရင်းနဲ့ပဲ ကိုယ်ပြန်ရေးချင်ပြောချင်တဲ့အခါ အဲ့အစုအဝေးတွေက လိုအပ်တဲ့အခါ သင့်တော်သလို အဖွဲ့အနွဲ့တွေနဲ့ ထွက်လာကြပြီး ရေးကြပြောကြတာပဲ မဟုတ်လား။

ခုတော့ ဘယ့်နှယ် ခင်ဗျားတို့ရှေ့မယ် ရှိတ်စပီးယားရဲ့ ရိုမီယို ၊ဂျူးလိယက်စာအုပ်ကြီးချပေးပြီး ရော့အင်း ဖတ်ကြည့်ဆိုရင် တကမ္ဘာလုံးက စာကောင်းပေမွန်ဖတ်ကြသူတွေသာ ဒီစာရေးဆရာရဲ့ အဖွဲ့အနွဲ့ ဇာတ်လမ်းဇာတ်အိမ်တည်ဆောက်‌ပုံကောင်းမွန်မှုတွေကြောင့် မပေါင်းလိုက်ရတဲ့ ချစ်သူနှစ်ဦးအကြောင်း ဝမ်းနည်းစိတ်ယိုဖိတ်ပြီး မျက်ရည်ကျချင်ကျသွားမယ် ကျုပ်တို့မြန်မာတွေဆိုရင်ဖြင့် Subject, Verb, Object ခွဲနေတာနဲ့တင် စာပေရဲ့ အဖွဲ့အနွဲ့ နဲ့ ဇာတ်လမ်းဇာတ်ကွက်ရဲ့ အနှစ်သာရဆိုတာ သိလိုက်မယ်တောင် ကျုပ်ဖြင့် မထင်ပေါင် 🫩

ဆိုတော့ စာဖတ်ခြင်းကနေ စကားလုံးအစုအဝေးတွေရဲ့ အဖွဲ့အနွဲ့ကို နည်းနည်းချင်းစီသတိထားပြီး ဖတ်ရင်းကနေ ဒီဘာသာစကားရဲ့ တည်ဆောက်ပုံတွေကို Grammar ‌အကြောင်းတွေမစဉ်းစားပဲနဲ့ကို သူ့အလိုလို အဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို မသိစိတ်ကပဲ သင်ယူသွားစေတာမျိူးပဲ ဖြစ်ရမယ်လို့ ကျုပ်တော့ယူဆတယ်။

ကဲ ပြောရတာလည်း မောတယ်ဗျာ။ နောက်နေ့တွေ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်ရင်ဖြင့် နောက်ထပ်တခါ ပြောရသေးတာပ။ဒီနေ့တော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ နားလိုက်ကြစို့ရဲ့။

လေးစားချစ်ခင်စွာဖြင့်

ပုသိမ်သားမောင်စိုး

m.me/Learnwithsmavvip