Omega Consultancy

တမူထူးတဲ့ Samsung ရဲ့ ပူးတွဲ CEO အစီအစဉ်
******
စမတ်ဖုန်းလောကနဲ့ နည်းပညာလောကရဲ့ အင်အားကြီး Samsung Electronics မှာ ၂၀၂၆ ခုနှစ် မတ်လအတွင်း ထူးခြားတဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ နည်းပညာလောကရဲ့ ထိပ်တန်းပြိုင်ပွဲမှာ Samsung ဟာ အရှိန်အဟုန်အသစ်နဲ့ ရှေ့ဆက်ဖို့အတွက် သူတို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုပုံစံကို "ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦး" စနစ်ဆီ ပြန်လည်ခြေလှမ်းပြင်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ Young Hyun Jun နဲ့ TM Roh တို့ကို Dual-CEO (စီအီးအို နှစ်ဦးတွဲ) စနစ်နဲ့ ခန့်အပ်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ၂၀၂၆ ခုနှစ် မတ်လမှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ဟာ Samsung ကို ပိုပြီးသွက်လက်လာစေဖို့နဲ့ AI ခေတ်မှာ ပြိုင်ဘက်တွေကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာ သိသာပါတယ်။ ဒီအပြောင်းအလဲက Samsung ရဲ့ အနာဂတ် ဗျူဟာအတွက် ဘယ်လောက်အရေးပါတယ်ဆိုတာကို လေ့လာသုံးသပ်ကြည့်ရအောင်ပါ။
၁။ ခေါင်းဆောင်နှစ်ဦးရဲ့ အခန်းကဏ္ဍ (The Dynamic Duo)
ဒီစနစ်မှာ CEO နှစ်ဦးဟာ တာဝန်ချင်း မတူညီတဲ့ နယ်ပယ်နှစ်ခုကို ခွဲဝေအုပ်ချုပ်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။
(၁/၁)
Young Hyun Jun (The Chip Wizard)
သူကတော့ Samsung ရဲ့ ကျောရိုးဖြစ်တဲ့ Semiconductor (Device Solutions - DS) ပိုင်းကို အဓိက တာဝန်ယူမှာပါ။ အထူးသဖြင့် HBM (High Bandwidth Memory) လိုမျိုး AI အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ Chip တွေမှာ Samsung ကို နံပါတ် (၁) ပြန်ဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်ရှိပါတယ်။
(၁/၂)
TM Roh (The Mobile Master)
TM Roh ကတော့ ကျွန်တော်တို့အားလုံး ရင်းနှီးပြီးသားဖြစ်တဲ့ Galaxy ဖုန်းတွေ၊ တက်ဘလက်တွေနဲ့ လူသုံးကုန်ပစ္စည်း (Mobile eXperience - MX) ပိုင်းကို ဦးဆောင်မှာပါ။ "Galaxy AI" ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံကို သုံးပြီး Hardware နဲ့ Software ပေါင်းစပ်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းအောင် လုပ်ဆောင်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
၂။ စီမံခန့်ခွဲမှုစနစ် (The Management Synergy)
ဒီ Dual-CEO စနစ်ဟာ "Divide and Conquer" (ခွဲခြားအုပ်ချုပ်ပြီး အောင်ပွဲခံခြင်း) ဗျူဟာလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ တစ်ဦးက ထုတ်ကုန်အချောထည် (Smartphone) ပိုင်းကို အာရုံစိုက်နေချိန်မှာ နောက်တစ်ဦးက အခြေခံနည်းပညာ (Chip/Component) ပိုင်းကို အာရုံစိုက်နိုင်တဲ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ပိုမိုမြန်ဆန်လာမှာပါ။ အရင်ကလို CEO တစ်ဦးတည်းက အရာရာကို ဆုံးဖြတ်နေစရာမလိုတော့ဘဲ မိမိကျွမ်းကျင်တဲ့ နယ်ပယ်မှာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ခွင့် ရရှိသွားပါတယ်။
၃။ တာဝန်ယူမှုနှင့် လုပ်ငန်းတာဝန်များ (JD & Responsibilities)
(၃/၁)
Young Hyun Jun ရဲ့ အဓိက JD ကတော့ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ခေါင်းဆောင်မှု (Technological Leadership) ပါ။ Chip ထုတ်လုပ်မှုမှာ တရုတ်နဲ့ အမေရိကန် ကုမ္ပဏီတွေရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ရင်ဆိုင်ဖို့နဲ့ AI Chip ဈေးကွက်မှာ Nvidia လို ကုမ္ပဏီကြီးတွေနဲ့ အချိတ်အဆက်မိမိ လုပ်ဆောင်နိုင်ဖို့ သူက တာဝန်ယူရမှာပါ။
(၃/၂)
TM Roh ကတော့ ဈေးကွက်ချဲ့ထွင်မှု (Market Expansion) နဲ့ Ecosystem တည်ဆောက်ရေးကို တာဝန်ယူရပါတယ်။ Apple ရဲ့ High-end ဈေးကွက်ကို ထိုးဖောက်ဖို့နဲ့ ခေါက်ဖုန်း (Foldables) ဈေးကွက်မှာ Samsung ရဲ့ ဘုရင်အဖြစ် ရပ်တည်မှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့က သူ့ရဲ့ အဓိက တာဝန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
၂၀၂၆ ခုနှစ်ရဲ့ ဒီခန့်အပ်မှုဟာ Samsung အတွက်တော့ "အင်အားချင်းပေါင်းစပ်ခြင်း" ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ Young Hyun Jun ရဲ့ အင်ဂျင်နီယာပိုင်းဆိုင်ရာ တိကျမှုနဲ့ TM Roh ရဲ့ ဈေးကွက်ကို ထိုးဖောက်နိုင်စွမ်းတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်တာဟာ Samsung ကို ပိုမိုခိုင်မာတဲ့ အနာဂတ်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒီစီမံခန့်ခွဲမှု အပြောင်းအလဲကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်ထဲကို ဘယ်လို ဆန်းသစ်တဲ့ နည်းပညာတွေ ထပ်ရောက်လာဦးမလဲဆိုတာ ရင်ခုန်စရာပါပဲ။
စောင့်ကြည့်ကြပါစို့။

အီရန်စစ်ပွဲမှာ တရုတ်တို့ ဘာကြောင့် ဘေးထွက်နေသလဲ
******
အီရန်နဲ့ အမေရိကန် ဒါမှမဟုတ် အစ္စရေးတို့ကြား တင်းမာမှုတွေရှိလာတိုင်း တရုတ်က ဘာလို့ စစ်တပ်နဲ့ တက်ကြွစွာ ဝင်မပါသလဲဆိုတာ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပါတယ်။
အဓိက အချက်ကြီး (၄) ချက် ရှိပါတယ်။
၁။ စီးပွားရေး အကျိုးအမြတ်က နံပါတ် ၁
တရုတ်ရဲ့ အဓိက ပေါ်လစီက "အရင်ဆုံး ချမ်းသာအောင်လုပ်မယ်" ဆိုတာပါ။ စစ်ပွဲထဲဝင်လိုက်ရင် စီးပွားရေး ပိတ်ဆို့မှု (Sanctions) တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်၊ နိုင်ငံတကာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ ထွက်ပြေးမယ်ဆိုတာ သူတို့ သိပါတယ်။ တရုတ်ဟာ အီရန်ဆီက ဆီဝယ်နေတာ မှန်ပေမဲ့ အမေရိကန်၊ ဥရောပတို့နဲ့ရှိတဲ့ ကုန်သွယ်ရေး ပမာဏက အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးပါတယ်။ အဲဒီတော့ ဆီတစ်ပုံးအတွက်နဲ့ တစ်အိမ်လုံး မီးမရှို့ချင်တာ တရုတ်ရဲ့ သဘာဝပါ။
၂။ "ဝင်မစွက်ရေး" မူဝါဒကို ကိုင်စွဲထားခြင်း
တရုတ်နိုင်ငံဟာ သူများနိုင်ငံရဲ့ ပြည်တွင်းရေးကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘူးဆိုတဲ့ မူဝါဒကို နိုင်ငံတကာမှာ အမြဲ ကြွေးကြော်လေ့ရှိပါတယ်။ ဒါဟာ သူတို့နိုင်ငံတွင်းက ကိစ္စတွေ (ဥပမာ- ထိုင်ဝမ်၊ ဟောင်ကောင်) ကို သူများ လာမပြောစေချင်လို့ ကျင့်သုံးတဲ့ ဗျူဟာလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်လို့ အီရန်စစ်ပွဲထဲ သွားပါလိုက်ရင် အဲဒီမူဝါဒ ပျက်သွားပြီး တခြားနိုင်ငံတွေက တရုတ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဝင်ပါဖို့ လမ်းဖွင့်ပေးသလို ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်ပါတယ်။
၃။ အရှေ့အလယ်ပိုင်းက ရှုပ်ထွေးတဲ့ ဇာတ်လမ်းများ
အရှေ့အလယ်ပိုင်းဟာ "ပျားအုံ" နဲ့ တူပါတယ်။ အီရန်နဲ့ ဆော်ဒီ၊ အီရန်နဲ့ အစ္စရေး စသဖြင့် ဘာသာရေး၊ လူမျိုးရေး ရန်ငြိုးတွေက အရမ်းရှုပ်ထွေးပါတယ်။ တရုတ်က အီရန်ဘက်ကနေ သိသိသာသာ ဝင်ပါလိုက်ရင် အာရပ်နိုင်ငံတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေး ပျက်သွားနိုင်ပါတယ်။ တရုတ်ဟာ အီရန်ဆီကတင်မကဘဲ ဆော်ဒီနဲ့ ယူအေအီးတို့ဆီကလည်း စွမ်းအင်ဝယ်နေရတာဖြစ်လို့ ဘက်မလိုက်ဘဲ အားလုံးနဲ့ တည့်အောင်ပေါင်းတာက သူတို့အတွက် အကျိုးအမြတ် အရှိဆုံးပါ။
၄။ စစ်ရေးထက် သံတမန်ရေးကို ပိုအားသန်ခြင်း
တရုတ်ဟာ အမေရိကန်လို ကမ္ဘာ့ရဲလုပ်ဖို့ စိတ်မဝင်စားသေးပါဘူး။ စစ်တပ်ကို အဝေးကြီးပို့ပြီး တိုက်ခိုက်ရတာဟာ စရိတ်အရမ်းကြီးသလို အန္တရာယ်လည်း များပါတယ်။ အဲဒီအစား တရုတ်က "ကြားဝင်စေ့စပ်သူ" (Mediator) အခန်းကဏ္ဍကနေ နေရတာကို ပိုကြိုက်ပါတယ်။ ဥပမာ- မကြာသေးခင်က ဆော်ဒီနဲ့ အီရန်ကို ပြန်တည့်အောင် လုပ်ပေးခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။ ဒါက ပိုက်ဆံလည်း မကုန်သလို နိုင်ငံတကာမှာလည်း ပုံရိပ်ကောင်းစေပါတယ်။
တကယ်တော့ - တရုတ်နိုင်ငံဟာ အီရန်နဲ့ မဟာဗျူဟာမြောက် မိတ်ဖက်ဖြစ်ပေမဲ့ အီရန်အတွက်နဲ့ သူတို့ရဲ့ စီးပွားရေး အင်ပါယာကြီးကို အန္တရာယ် မပေးချင်ပါဘူး။ တရုတ်က စစ်ပွဲမှာ ပါဝင်မယ့်အစား "ပွဲကြည့်စင်" ကနေပဲ ငြိမ်းချမ်းရေးစကားပြောရင်း ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကို ကာကွယ်နေမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။