Zvezda Book Shop

အသံများတုန်ခါလျှက်
----------------------------------

လူ့တန်ဖိုးဆိုတာ ဘာကိုပြောတာလဲ
ကဗျာဆိုတာ
ကိုရီးယားရုပ်ရှင်ကားတွေလို ကောင်းရဲ့လားတဲ့
သေချင်စော်ကို နံ့လို့။

မေမေ
ကျွန်တော် ရှင်သန်ခဲ့တဲ့နှစ်သုံးဆယ်မှာ
ကျောင်းသား
ဘဏ်စာရေး
ညစောင့်
ဆိပ်ကမ်းကုန်တင်ကုန်ချ
ရေနံတွင်းတူး
အရူးတစ်ယောက်လိုလည်း
ကောင်မလေးအိမ်ရှေ့မြောင်းထဲ လူးလှိမ့်ခဲ့ဖူးပါတယ်။
သီချင်းတွေ တစ်ပုဒ်ပြီးတစ်ပုဒ်
စာအုပ်တွေ တစ်အုပ်ပြီး တစ်အုပ်
သူငယ်ချင်းတွေ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက်
လက်ဘက်ရည်ဆိုင်တွေ တစ်ဆိုင်ပြီး တစ်ဆိုင်
အရက်ဆိုင်တွေ တစ်ဆိုင်ပြီး တစ်ဆိုင်
လမ်းတွေ တစ်လမ်းပြီး တစ်လမ်း
စိတ်ကူးတည့်ရာတွေ ချည်းပါပဲ
လျှောက်ပြောလို့ လျှောက်လုပ်လို့
မေမေ
ကျွန်တော်က ပျင်းစရာကောင်းသလား
ကျွန်တော်လည်း ပျင်းစရာကောင်းတဲ့
လူတွေနဲ့ မပေါင်းချင်ပါဘူး
ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ သင်တန်းတွေလည်း
မတက်ချင်ပါဘူး
ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ အယူအဆတွေလည်း
နားမထောင်ချင်ပါဘူး
မေမေ
အဖေက စာသင်ရင်း သေတယ်
ကျွန်တော်က ဘာလုပ်ရင်း သေရမလဲ။

မေမေ
တချို့တံခါးတွေက
ဘယ်လောက်ခေါက်ခေါက် မပွင့်ဘူး။
မေမေ
ကျွန်တော်ချစ်နေတဲ့ တရုတ်မလေးမှာ
မျက်ရစ်မရှိရှာဘူး
မေမေ
ပိုက်ဆံမရှိတဲ့ရောဂါကို ဘာနဲ့ ကုမလဲ။
မေမေ
အနာဂတ်ရှော့ခ်တဲ့
ယဉ်ကျေးမှုခြင်း တိုးတိုက်မိခြင်းတဲ့
ပုံတူမျိုးပွားလူသားတဲ့။
မေမေ
တစ်၀မ်းတစ်ခါးဟာ ဆန်းပြားလှချည်လား
ခေတ်တွေ
အလျင်စလို ရွေ့လျားလို့
လူဟာ
အင်္ဂါဂြိုဟ်လေ့လာစူးစမ်းမှုတွေ
အဝိစိတွင်းတူးတွေ။
ဒုံးပျံတီတွင်သူတွေ
တရားစခန်း၀င်သူတွေ
အလုပ်စခန်းက ပြန်လာသူတွေ
ငါးရှဉ့်သွေးသောက်သူတွေ
တီကောင်ကို ဆားနဲ့တို့သူတွေ
လောက လူ့ရွာမှာ
ယန္တရားများလည်း
တဝုန်းဝုန်းလည်ပတ်လို့
မေမေ
လူတွေ ကြားမှ ကြားပါ့မလား
ကျွန်တော့်သစ်ကိုင်းခြောက်ကလေး ကျိုးတဲ့အသံကို။
လူတွေ သိမှ သိပါ့မလား
ကျွန်တော့်ဂျင်းဘောင်းဘီကလေး ပြန်ဖာထားရတာကို။
လူတွေ မြင်မှ မြင်ပါ့မလား။
ကျွန်တော့်အကြင်နာမေတ္တာတရားကို ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်
မီးခြစ်ကလေးတစ်လုံးတော့ ဆောင်ထားရမယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်
အတ္ထုပ္ပတ္တိစာအုပ်တွေ ဖတ်ထားရမယ်။
ကိုယ့်အကြောင်းကိုတော့ ပြောရမှာပဲ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အခန်းတစ်ခန်းတော့ ၀ယ်ထားရမယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်ယောက်တော့ ရောက်လာမှာပဲ။
မေမေ
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်ကုန်မှာ ပျှော်ပါတယ်
လွတ်သွားတဲ့ငါးကိုလည်း မကြီးချင်တော့ပါ
မနမ်းဖူးတဲ့ နှုတ်ခမ်းများကိုလည်း မလွမ်းတော့ပါ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်ကုန်မှာပျှော်ပါတယ်
လူမိုက်တွေနဲ့လည်း သိခဲ့
လူယဉ်ကျေးတွေနဲ့လည်း ကျွမ်းခဲ့
လမ်းမှာလည်း
မြွေဆိုးတွေချည်း တက်နင်းမိလို့
မေမေ
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်ကုန်မှာ ပျှော်ပါတယ်။

ကြည်ဇော်အေး
2006 သြဂုတ်လ၊ရယ်စရာမဂ္ဂဇင်း




#ကြည်ဇော်အေး

***တည်ငြိမ်ရတဲ့ အရသာ***

ချာလီချက်ပလင် လမ်းလျှောက်လာပုံကို
ကင်မရာက အရင် ရိုက်ပြတယ်။
ပြီးမှ လမ်းပေါ်က
ငှက်ပျောခွံတစ်ခုကို
ကင်မရာက ထပ်ရိုက်ပြတယ်။
ပရိသတ်က တဟားဟား ရယ်ဖို့
စောင့်မျှော်နေကြပြီ။
ချာလီချက်ပလင်ကြီး ငှက်ပျောခွံ တက်နင်းမိပြီး
ခြေကားရား လက်ကားရား
ချော်လဲကျတော့မယ်ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ ချာလီချက်ပလင်ဟာ
ငှက်ပျောခွံကို ကောက်ပြီး
အမှိုက်ပုံးထဲ
သွားထည့်လိုက်ပါတယ်။
ပြီးမှ သူ့တစ်ယောက်တည်း
ချော်လဲပစ်လိုက်ပါတယ်။

#အောင်ခိုင်မြတ်

ခရု

ကမ်း​ခြေမှာ
အပန်း​ဖြေကြသူ​တို့ရဲ့ လက်ဖဝါးနုနု​ပေါ်က​နေ
သူတို့ရဲ့ ရင်သပ်ရှု​မောမှုကို
အသိအမှတ်ပြုပါ ခရုက​လေး

ကမ်း​ခြေမှာ
မြူးတူး​ပျော်ပါးကြသူတို့ရဲ့ ဖဝါး​ခြေ​အောက်က​နေ
မိမိရဲ့ ကြွပ်ဆပ်ပါးလွှာမှုကိုလည်း
သတိပြု​စေချင်ပါတယ်

မင်းရဲ့
တကိုယ်ရည် ဥခွံအတွင်းမှာ
လုံခြုံတယ်လို့ ဆက်ပြီး​တွေး​ခေါ်လိုက​တွေး​ခေါ်ပါခရု​ကလေး

#ကိုသန်းထွန်း