Myanmar Harp
13/06/2026
အခန်း (၉) နိဂုံးပိုင်း
#ရတနာပုံခေတ်နန်းတွင်းစောင်းပညာကျော်ဒေဝဣန္ဒာ
တပည့်များနှင့် မဟာဂီတအမွေအနှစ်
ဒေဝဣန္ဒာ၏ ဘဝကိုပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်လျှင် သူ၏အကြီးမားဆုံး စွမ်းဆောင်မှုသည်စောင်းပညာတွင်ထူးချွန်ခဲ့ခြင်းတစ်ခုတည်းသာမဟုတ်ပေ။
မဟာဂီတအမွေအနှစ်ကို နောင်မျိုးဆက်များထံ စနစ်တကျ လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်ခဲ့ခြင်းသည်လည်း အလွန်ကြီးမားသောကျေးဇူးတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
နန်းတွင်းခေတ်ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် မဟာဂီတပညာရပ်များ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သောအန္တရာယ်ရှိနေခဲ့သည်။ သို့သော် ဒေဝဣန္ဒာကဲ့သို့သော ပညာရှင်ကြီးများ၏ ကြိုးပမ်းမှုကြောင့် မြန်မာ့ဂီတ၏ အသက်သွေးကြောသည်မပြတ်တောက်ခဲ့ပေ။
ဒေဝဣန္ဒာ၏ တပည့်များထဲတွင်ထင်ရှားကျော်ကြားသူ အများအပြားပေါ်ထွန်းခဲ့သည်။
သီပေါဟော်နန်းမှ စောမြအေးကြည်သည် ထင်ရှားသော တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ နောင်အခါတွင် "မြန်မာ့ဂီတမိခင်ကြီး" ဟူ၍ပင် ဂုဏ်ပြုတင်စားခြင်း ခံရသည်အထိ မြန်မာ့ဂီတလောက၌ ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍမှပါဝင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူမ၏ ဂီတအခြေခံအုတ်မြစ်များတွင် ဒေဝဣန္ဒာထံမှသင်ယူခဲ့ရသော စောင်းပညာနှင့် မဟာဂီတအမွေအနှစ်များပါဝင်နေခဲ့သည်။
ဒေဝဣန္ဒာ၏ အရင်းနှီးဆုံးနှင့် အချစ်ဆုံးတပည့်များထဲတွင် မာမူမောင်မောင်လတ်လည်း ပါဝင်သည်။ မြန်မာမူဆလင်တစ်ဦးဖြစ်သော မောင်မောင်လတ်သည် ဆရာကြီးအားဖခင်တစ်ဦးကဲ့သို့ ချစ်ခင်လေးစားခဲ့သည်။ ဒေဝဣန္ဒာထံမှ မဟာဂီတ၏ နက်နဲသော ပညာရပ်များကိုဆည်းပူးသင်ယူခဲ့ပြီး ဆရာထံမှရရှိခဲ့သော ပညာများကိုအခြေခံကာ "ဂီတဝိသောဓနီ" ကျမ်းကိုပြုစုရေးသားနိုင်ခဲ့သည်။
ဂီတဝိသောဓနီကျမ်းသည် မြန်မာ့ဂီတလောကအတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ကျမ်းတစ်စောင် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး နောင်လာမည့် ဂီတသုတေသီများ၊ ဂီတပညာရှင်များအတွက် မီးရှူးတန်ဆောင်တစ်ခုသဖွယ် အားကိုးစရာဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုကျမ်းတွင် ဒေဝဣန္ဒာ၏ ဂီတအမွေအနှစ်များများစွာပါဝင်နေခဲ့သည်။
ဒေဝဣန္ဒာ၏ ထင်ရှားသော တပည့်တစ်ဦးမှာ နိုင်ငံကျော် ဆိုင်းဆရာကြီးစိန်ဗေဒါဖြစ်သည်။ စိန်ဗေဒါသည် ဆိုင်းပညာတွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း မိမိဆရာဒေဝဣန္ဒာအပေါ် ထားရှိသော လေးစားကြည်ညိုမှုကား တစ်သက်လုံး မလျော့ပါးခဲ့ပေ။ ဆရာကြီးသွားလေရာ နောက်မှ လိုက်ပါသင်ယူခဲ့သည့် သူ၏ဆရာတပည့်ဆက်ဆံရေးသည် မြန်မာ့ဂီတလောကတွင် ယနေ့တိုင် ပြောစမှတ်တစ်ခုအဖြစ်ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ရန်ကုန်မြို့မှ ဘီးလစ်စာရေးကြီး ဦးအောင်လှ၊ အလင်္ကာကျော်စွာပုလဲဆရာငြိမ်း၊ မန္တလေး ပန်တျာကျောင်းမှ စောင်းဆရာမကြီး ဒေါ်ခင်မေ၊ အလင်္ကာကျော်စွာ စောင်းဘသန်းနှင့် ၎င်း၏ နှမဖြစ်သူ ဒေါ်တင်အုန်းတို့သည်လည်း ဒေဝဣန္ဒာ၏ ထင်ရှားသော တပည့်များဖြစ်ကြသည်။
အထူးသဖြင့် မန်းပန်တျာဒေါ်ခင်မေ၊
အလင်္ကာကျော်စွာစောင်းဦးဘသန်းနှင့် နှမဒေါ်တင်အုန်း ( ရန်ကုန်ပန်တျာစောင်းဆရာမ) တို့သည် စောင်းပညာကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ဝေလက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ခဲ့ကြသူများဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒေဝဣန္ဒာထံမှ သင်ယူခဲ့ရသောပညာရပ်များသည် ၎င်းတို့မှတစ်ဆင့် နောက်မျိုးဆက်များထံဆက်လက်စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။
ဒေဝဣန္ဒာသည် ဘဝနောက်ပိုင်းတွင် ရဟန်းဘဝဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပညာကိုတန်ဖိုးထားသော တပည့်များက ဆရာကြီးထံလာရောက်၍ စောင်းပညာသင်ကြားပေးပါရန်လျှောက်ထားကြသည်။
ထိုအခါ ဆရာကြီးသည် မိမိတစ်ဦးတည်း သဘောဖြင့်မသင်ကြားခဲ့ပေ။ သက်ဆိုင်ရာ ဆရာတော်ကြီးများထံလျှောက်ထားတိုင်ပင်ခဲ့သည်။ ဆရာတော်ကြီးများက "ဤသည်မှာ လောကီအပျော်အပါးသင်ကြားခြင်း မဟုတ်၊ အတတ်ပညာကိုလက်ဆင့်ကမ်းခြင်း ဖြစ်သည်" ဟု မိန့်ကြားကာခွင့်ပြုပေးခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် ဒေဝဣန္ဒာသည် ရဟန်းဘဝဖြင့်ပင် တပည့်များကိုပညာသင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ဆရာကြီး၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက်များအထိ မဟာဂီတကို လက်မလွှတ်ဘဲ တပည့်များအားဆက်လက်ပို့ချပေးခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် ဒေဝဣန္ဒာ၏ပညာသည် လူတစ်ဦးတည်းနှင့်အဆုံးမသတ်ခဲ့ပေ။ တပည့်များမှတစ်ဆင့် တပည့်၏တပည့်များထံ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် နောက်မျိုးဆက်များထံဆက်လက်စီးဆင်းသွားခဲ့သည်။
ယနေ့မြန်မာ့ဂီတလောက၌ ကြားနေရသောစောင်းသံများ၊ မဟာဂီတသံစဉ်များ၏နောက်ကွယ်တွင် ဒေဝဣန္ဒာအမည်ရှိသောပညာရှင်ကြီး၏ ကျေးဇူးတရားများ အမြဲတည်ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
#စောင်း #မြန်မာ့စောင်း #မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု #မြန်မာ့ဂီတ #စောင်းသင်တန်း #စောင်းအွန်လိုင်းသင်တန်း ြန်မာစောင်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်း
#ရန်ကုန် #မဟာဂီတ #မြန်မာ့ရိုးရာ #စည်းနဲ့ဝါး
07/06/2026
#ရတနာပုံခေတ်နန်းတွင်းစောင်းပညာကျော်ဒေဝဣန္ဒာမောင်မောင်ကြီး - အပိုင်း ( ၁ )
အခန်း (၁)
မွေးဖွားခြင်းနှင့် ငယ်ဘဝ
မြန်မာ့မဟာဂီတသမိုင်းကို ပြန်လှန်ကြည့်လျှင် ခေတ်အဆက်ဆက် ထင်ရှားခဲ့သော ဂီတပညာရှင်များစွာကို တွေ့ရသည်။ သို့သော် စောင်းပညာ၊ မဟာဂီတပညာနှင့် ဂီတအမွေအနှစ် ထိန်းသိမ်းရေးတို့တွင် အထူးထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုရေတွက်မည်ဆိုလျှင် ဒေဝဣန္ဒာမောင်မောင်ကြီး၏ အမည်ကို ချန်လှပ်၍မရနိုင်ပေ။
နောင်အခါ မြန်မာ့ဂီတလောကတွင်—
"မြဝတီမင်းကြီး၊ ဒေဝဣန္ဒာ၊ စိန်ဗေဒါ — ဤသုံးဦးထက် ပို၍တတ်သူ အရင်ကလည်း မရှိခဲ့၊ နောင်လည်း ရှိလာမည် မဟုတ်" ဟူသော စကားတစ်ရပ်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ယင်းစကားသည် ဒေဝဣန္ဒာ၏ဂီတစွမ်းရည်ကို ချီးကျူးဂုဏ်ပြုသောစကားဖြစ်သကဲ့သို့ မြန်မာ့ဂီတသမိုင်းတွင် သူရပ်တည်ခဲ့သော အဆင့်အတန်းကိုလည်း ဖော်ပြနေသည်။
ဒေဝဣန္ဒာမောင်မောင်ကြီးကို မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၁၆ ခုနှစ်တွင်အမရပူရမြို့၌မွေးဖွားခဲ့သည်။ ငယ်မည်မှာ "မောင်လုံး" ဖြစ်သည်။ သားသမီးငါးဦးအနက် သားအလတ်ဖြစ်သည်။ မောင်လုံး၏ ငယ်ဘဝတွင် ထူးခြားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုရှိခဲ့သည်။ အသက်လေးနှစ်အရွယ်အထိ စကားမပြောတတ်ခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့် မိဘများအလွန်စိုးရိမ်ခဲ့ကြရသည်။ အချို့ကလည်း ဤကလေးသည်အခြားကလေးများကဲ့သို့ ကြီးပြင်းလာနိုင်ပါ့မလားဟု စိုးထိတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိုစိုးရိမ်မှုများမှာ နောက်ပိုင်းတွင်လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ စကားစတင်ပြောချိန်မှစ၍ မောင်လုံးသည် ထူးခြားသောမှတ်ဉာဏ်၊ ထက်မြက်သော ဉာဏ်ရည်နှင့် အနုပညာခံစားနိုင်စွမ်းကိုပြသလာခဲ့သည်။
ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ၏စိတ်နှလုံးတွင် ဂီတနှင့် တရားဓမ္မတို့ အတူတကွ အမြစ်တွယ်နေခဲ့သည်။ ပဉ္စသီလကို မြဲမြံစွာ စောင့်ထိန်းတတ်ပြီး ဘုရားတရားကို အထူးကြည်ညိုသူ ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ပညာဓိက ဘုရားဆုကို ရရှိနိုင်ရန်လည်း အမြဲပန်ဆုတောင်းလေ့ ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။
ဂီတပညာကို စတင်သင်ယူရာတွင် စောင်းဗုဒ္ဓေါ ဦးဖူးခေါင်ထံ၌ စောင်းပညာ ဆည်းပူးခဲ့သည်။ ထို့နောက် အမအရင်း၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ စောင်းသမားတော် မောင်မောင်သိုက်ထံ၌ ဆက်လက်သင်ယူခဲ့သည်။ မောင်မောင်သိုက်သည် မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး၏ ရှေ့တော်တွင် စောင်းတော်တီးရသော ထင်ရှားသည့် သမားတော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ မောင်လုံး၏ ဘဝသည် သာမန်လူငယ်တစ်ဦး၏ ဘဝလမ်းကြောင်းမှ ခွဲထွက်ကာ မြန်မာ့ဂီတသမိုင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ရမည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ဦးတည်လာတော့သည်။
အခန်း (၂)
မောင်မောင်သိုက်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်း
မောင်လုံး၏ ဂီတဘဝတွင် အရေးအကြီးဆုံး အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုမှာ စောင်းသမားတော် မောင်မောင်သိုက်နှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရခြင်းပင်ဖြစ်သည်။
ငယ်စဉ်က စောင်းဗုဒ္ဓေါ ဦးဖူးခေါင်ထံတွင် အခြေခံစောင်းပညာများသင်ယူခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ပညာခရီးသည်မောင်မောင်သိုက်ထံသို့ ဆက်လက်ရောက်ရှိခဲ့သည်။
မောင်မောင်သိုက်သည် သာမန်စောင်းဆရာတစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး၏ရှေ့တော်၌စောင်းတော်တီးရသော ထင်ရှားသည့်နန်းတွင်းဂီတပညာရှင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မောင်မောင်သိုက်၏ ဇနီးမှာလည်း မောင်လုံး၏ အမအရင်းဖြစ်သဖြင့် ဆရာနှင့်တပည့်အဖြစ်သာမက မိသားစုသဖွယ်ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေးလည်း ရှိခဲ့သည်။
ထိုစဉ်က မောင်မောင်သိုက်ထံတွင် ပညာသင်ယူနေသူများအနက် နောင်အခါထင်ရှားလာမည့် အုပ်ဆက်ခင်ခင်လေးလည်းပါဝင်ခဲ့သည်။ ခင်ခင်လေးနှင့် မောင်လုံးတို့သည် တစ်ဆရာတည်းထံတွင်အတူပညာဆည်းပူးခဲ့ကြသော ပညာသင်ဖော်များ ဖြစ်ကြသည်။
မောင်မောင်သိုက်သည် မဟာဂီတသီချင်းများ၊ စောင်းတီးဟန်များနှင့် နန်းတွင်းဂီတအစဉ်အလာများကို စနစ်တကျ သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ အသက်အရွယ်အားဖြင့် ဒေဝဣန္ဒာနှင့် ဆယ့်ငါးနှစ်ခန့်သာကွာခြားသော်လည်း ပညာဂုဏ်အားဖြင့် အလွန်မြင့်မားသူဖြစ်သောကြောင့် တပည့်များ၏ လေးစားကြည်ညိုမှုကိုခံရသူဖြစ်သည်။
မောင်လုံးသည်လည်း ပညာသင်ရာတွင် အလွန်ကြိုးစားသူဖြစ်သည်။ ဆရာသင်ပေးသမျှကို လျင်မြန်စွာ မှတ်သားနိုင်ရုံသာမက ဂီတ၏အရသာနှင့်အဓိပ္ပာယ်ကိုပါ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းနားလည်ခံစားနိုင်သူဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မောင်မောင်သိုက်ကလည်း သူ့အားအထူးနှစ်သက်၍ မျက်စိကျခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆရာနှင့်တပည့်ကြား ယုံကြည်မှုပိုမိုခိုင်မာလာသည်။ မောင်မောင်သိုက်သည် မောင်လုံးတွင် သာမန်စောင်းသမားတစ်ဦးထက် ပိုမိုကြီးမားသော ဂီတပါရမီရှိနေကြောင်း သတိပြုမိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏တီးကွက်များ၊ သီချင်းများနှင့် နန်းတွင်း၌ အသုံးပြုသောဂီတနည်းနာများကို အခြားတပည့်များထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သည်။
မောင်မောင်သိုက်၏ အနီးကပ် ပြုစုပျိုးထောင်မှုကြောင့် မောင်လုံး၏ပညာသည် လျင်မြန်စွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ကပင် နောင်တစ်နေ့တွင် နန်းတွင်းဂီတလောကကို ဦးဆောင်မည့် စောင်းပညာရှင်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာမည့် အရိပ်အယောင်များကိုတွေ့မြင်လာရပြီ ဖြစ်သည်။
မောင်မောင်သိုက်သည် မိမိ၏တပည့်ဖြစ်သော မောင်လုံးအား ပညာသင်ပေးရုံမျှဖြင့်မကျေနပ်ခဲ့ပေ။ နန်းတွင်းဂီတလောက၏ အဆင့်မြင့်ပညာများကိုကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်သင်ယူခွင့်ရစေလိုသောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် မောင်လုံးအား နန်းတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည် မောင်လုံး၏ ဘဝကိုပြောင်းလဲစေမည့် အရေးကြီးဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်လာတော့သည်။
အခန်း (၃)
နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
မောင်မောင်သိုက်၏ လက်အောက်တွင် ပညာဆည်းပူးရင်း မောင်လုံး၏ စောင်းပညာနှင့် ဂီတနားလည်မှုတို့သည် တစ်နေ့တခြား တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ထိုတိုးတက်မှုကို အနီးကပ်မြင်တွေ့နေရသူမှာ ဆရာမောင်မောင်သိုက် ကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တွင် မောင်မောင်သိုက်သည် မောင်လုံးအား နန်းတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က မောင်လုံးမှာ အသက်ဆယ့်နှစ်နှစ်ခန့်သာရှိသေးသည်။ ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း ဂီတအပေါ် နားလည်ခံစားနိုင်စွမ်းနှင့်လက်စွမ်းတို့မှာ သာမန်ထက်ထူးခြားနေပြီ ဖြစ်သည်။
နန်းတွင်း၌ မောင်မောင်သိုက်ကစောင်းတော်တီးဆက်ရပြီး မောင်လုံးကမိကျောင်းတူရိယာကို တီးဆက်ရသည်။ မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး၏ ရှေ့တော်တွင် တီးခတ်ဖျော်ဖြေရခြင်းသည် သာမန်ဂီတသမားတစ်ဦးအတွက် လွယ်ကူသောအခွင့်အရေးမဟုတ်ပေ။ သို့သော်မောင်မောင်သိုက်သည် မောင်လုံး၏ ပါရမီကို ယုံကြည်သဖြင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ခေါ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
နန်းတွင်းဂီတသည် စည်းကမ်းတင်းကျပ်သည်။ အချိုးအစားတိကျသည်။ သီချင်းတစ်ပုဒ်၏ အသံနေအသံထား၊ အဖြတ်အတောက်၊ အတင်အချ၊ အနှေးအမြန်တို့ကိုပင်အထူးဂရုစိုက်ရသည်။ သို့သော် မောင်လုံးသည် ထိုပတ်ဝန်းကျင်နှင့်လျင်မြန်စွာအံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နန်းတွင်းရှိဂီတပညာရှင်များကလည်း ထိုလူငယ်လေး၏ပါရမီကိုသတိထားမိလာကြသည်။ ငယ်ရွယ်သော်လည်း သီချင်း၏အရသာကို နားလည်နိုင်စွမ်း၊ စည်းဝါးကို တိကျစွာထိန်းနိုင်စွမ်းနှင့် ပညာသင်ယူရာတွင်လျင်မြန်မှုတို့ကြောင့် သူ့အပေါ် ချီးကျူးသံများတဖြည်းဖြည်းထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
မောင်လုံးသည် မိကျောင်းတီးသူအဖြစ်သာ ရပ်တည်နေသူမဟုတ်ပေ။ အားလပ်ချိန်တိုင်းတွင် စောင်းပညာကို ဆက်လက်လေ့လာနေခဲ့သည်။ ဆရာမောင်မောင်သိုက် တီးသမျှကို နားထောင်သည်။ မှတ်သားသည်။ ပြန်လည်လေ့ကျင့်သည်။ ထို့ကြောင့် စောင်းပညာမှာလည်း အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် မောင်မောင်သိုက်သည်အခြားရာထူးတာဝန်ဖြင့် နယ်သို့ပြောင်းရွှေ့ရတော့သည်။ ထိုအချိန်၌ နန်းတွင်းဂီတလောကအတွက် အရေးကြီးသော အပြောင်းအလဲတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မောင်မောင်သိုက်၏ နေရာတွင်အစားထိုး၍ စောင်းတော်တီးအမှုကို ဆက်လက်ထမ်းဆောင်ရသူမှာ သူ၏ တပည့်မောင်လုံးပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်မှစ၍ မောင်လုံးသည် နန်းတွင်း၏ စောင်းတော်တီးပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် စတင်ရပ်တည်လာခဲ့သည်။ သူ၏လက်စွမ်း၊ ပညာနှင့်အကျင့်စာရိတ္တတို့ကြောင့် မင်းတုန်းမင်းတရားကြီး၏ ယုံကြည်အားထားမှုကို ရရှိလာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဂီတစွမ်းရည်နှင့် နန်းတွင်းအမှုတော်ထမ်းဆောင်မှုများကို အသိအမှတ်ပြုသည့်အနေဖြင့် “ဒေဝဣန္ဒာ” ဘွဲ့တော်ကို ချီးမြှင့်တော်မူခြင်း ခံရလေသည်။
ထိုနေ့မှစ၍ မောင်လုံးဟူသော အမည်ထက် “ဒေဝဣန္ဒာ မောင်မောင်ကြီး” ဟူသော အမည်သည် နန်းတွင်းဂီတလောကတွင် ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။
ဘွဲ့တော်ရရှိပြီးနောက် ဒေဝဣန္ဒာသည် စောင်းတော်တီးအမှုကိုသာထမ်းဆောင်ရသည် မဟုတ်တော့ပေ။ နန်းတွင်းရှိ မင်းသား၊ မင်းသမီးများအား စောင်းပညာသင်ကြားပေးရသော တာဝန်ကိုလည်းယူရသည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် ထီးနန်းစိုးစံမည့်သီပေါမင်းသားပင်လျှင် သူ၏တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြင့် ဒေဝဣန္ဒာ မောင်မောင်ကြီးသည် နန်းတွင်းဂီတလောက၏ အလယ်ဗဟိုသို့တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
( ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည် )
#စောင်း #မြန်မာ့စောင်း #မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု #မြန်မာ့ဂီတ #စောင်းသင်တန်း #စောင်းအွန်လိုင်းသင်တန်း ြန်မာစောင်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်း
#ရန်ကုန် #မဟာဂီတ #မြန်မာ့ရိုးရာ #စည်းနဲ့ဝါး
#စုံတောမြိုင်ယံ
မတီးဖြစ်တာကြာတဲ့သီချင်းတွေပြန်နွှေးဖြစ်နေပါတယ်။ ဆရာကြီးအိမ်မဲဦးမြင့်စိုးရဲ့ပညာတွေပါ။ ဆရာကြီးဆီမှာနှစ်ရှည်လများသွားပြီးသင်ယူထားတာပါ။ လက်ရှိမှာလည်းသင်ယူနေဆဲဖြစ်ပါတယ်။ ဆရာကြီးနှင့်တကွသင်ဆရာမြင်ဆရာကြားဆရာအပေါင်းအား အစဉ်ရိုသေလေးစားလျှက်။
စောင်းသံကြား၍ အေးမြကြပါစေ။
#စောင်း #မြန်မာ့စောင်း #မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု #မြန်မာ့ဂီတ #စောင်းသင်တန်း #စောင်းအွန်လိုင်းသင်တန်း ြန်မာစောင်းရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်း
#ရန်ကုန် #မဟာဂီတ #မြန်မာ့ရိုးရာ #စည်းနဲ့ဝါး
Click here to claim your Sponsored Listing.
Category
Telephone
Website
Address
Yangon