Dhamma Knowledge

🎈🎈 ကျောက်ကပ်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်နေပြီဆိုရင် သိနိုင်တဲ့
လက္ခဏာ (၉) မျိုး🎈🎈
================================

ကျောက်ကပ်ရောဂါဟာ ထူးခြားတဲ့ရောဂါ လက္ခဏာမပြတဲ့အတွက် ရောဂါကျွမ်းတဲ့ အခြေအနေရောက်မှသာ သိကြတာမို့ ကျောက်ကပ်ရောဂါနဲ့ပတ်သက်ပြီး သတိထားမိအောင် ဖော်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။

၁. အချိန်တိုင်းလိုလိုမောပန်းနေခြင်း

ကျောက်ကပ်မကောင်းဘူးဆိုတာနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှာ အဆိပ် အတောက်တွေ များလာစေသလို သွေးမသန့်တော့တာကြောင့် မောပန်းပြီး လေးလံ ထိုင်းမှိုင်းလာတတ်ပါတယ်။

အာရုံစူးစိုက်နိုင်စွမ်း လျော့ကျလာကာ မူးဝေခြင်း၊ အားနည်းခြင်းတွေ ဖြစ်လာပြီဆို ရင် သတိထားဖို့လိုပါတယ်။

၂. ခံတွင်းပျက်ခြင်း

ကျောက်ကပ်ထဲမှာ အဆိပ်အတောက်တွေ များလာတဲ့အတွက် ခံတွင်းပျက် တာဖြစ်နိုင်သလို လျှာက ကောင်း ကောင်းအရသာ မခံနိုင်တဲ့အတွက် အလိုလို အစားနည်းပြီး ကိုယ်အလေးချိန်ပါ လျော့ကျစေပါတယ်။

၃. မျက်လုံးတစ်ဝိုက် မို့နေခြင်း

ကျောက်ကပ်ပျက်စီးနေတဲ့အခါ အဆိပ်အတောက်တွေ စစ်ထုတ် နိုင်စွမ်း လျော့နည်းလာတဲ့အတွက် ပြတဲ့လက္ခဏာ တစ်ခုလို့ဆို ရမှာပါ။

၄. အိပ်မပျော်ခြင်း

ကျောက်ကပ် လုပ်ငန်းစဉ်တွေ ပုံမှန်မဟုတ် တော့ရင် ဆီးကနေတစ်ဆင့် အဆိပ်အတောက်တွေ စွန့်ထုတ်ပစ် တဲ့အစား သွေးထဲကို အဆိပ်အတောက်ဝင်သွားတာကြောင့်ပါ။

၅. ဆီးနဲ့ပတ်သက်ပြီး ထူးခြားမှုများ ကြုံခြင်း

ဆီးမကြာခဏသွားချင်တာတို့၊ ဆီးအမြှုပ်ထတာတို့၊ သွေးပါလာတာတို့ဆို မပေါ့ဆသင့်ပါဘူး။

၆. ခြေဆစ်လက်ဆစ်များ ရောင်ရမ်းခြင်း

ဒီလက္ခဏာကတော့ ကျောက်ကပ်ရောဂါသာမက နှလုံးနဲ့အသည်း ရောဂါရှိနေရင်လည်း ပြတတ်ပါတယ်။

၇. အသားအရေခြောက်ပြီး

ယားယံခြင်းကျောက်ကပ်ပြဿနာရှိနေတဲ့အခါမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် လိုအပ်တဲ့ အာဟာရနဲ့ သတ္တုဓာတ်တွေ မမျှတတော့ဘဲ ကိုယ်တွင်းအဆိပ်အတောက်တွေက အရေပြားဆီကို ရောက်သွားတဲ့အတွက်ပါ။

၈. မူးဝေအော့အန်ခြင်း

ကိုယ်တွင်း အဆိပ်အတောက်တွေကို အော့အန်ခြင်းဖြင့် ထုတ်ပစ်တတ်တဲ့အတွက် သတိပြုစရာအချက်ပါ။

၉. ဟီမိုဂလိုဘင်လျော့ကျခြင်း

ကျောက်ကပ်ပျက်စီးတဲ့အခါ လုံလောက်တဲ့ သွေးနီဥတွေထုတ်ပေး နိုင်ခြင်းမရှိတော့တဲ့အတွက် သွေး အားနည်းရောဂါ ဖြစ်လာစေပါတယ်။

(1-9-2021)ရမည်းသင်းကိုဗစ်ပိုးတွေ့ရှိစာရင်း
ကမ္မ(1)ဦး
ကျော်ဇင်(2)ဦး
ကြည်တော်ကုန်း(2)ဦး
စီဗ္ဗီလှိုင်း(1)ဦး
ညောင်ပင်(6)ဦး
ညောင်လေးပင်(9)ဦး
ထီးလှိုင်(2)ဦး
ပြန်/ဆက်(1)ဦး
ဗမကအရှေ့(1)ဦး
မာလီကုန်း(1)ဦး
မြို့မရဲစခန်း(1)ဦး
မြို့လှ(1)ဦး
ရွာတန်း(1)ဦး
ရွှေဒါးကားဂိတ်(5)ဦး
ရွှေပြည်သာ(1)ဦး
လက်ပံတော(2)ဦး
ဝကုန်း(1)ဦး
ဝါတိုးအလယ်(1)ဦး
အင်ကြင်းကန်(1)ဦး
အင်းဇင်း(1)ဦး

စစ်ဆေးသူဦးရေ 520 ဦး(ခရိုင်ဆေးရုံစစ်55 ဦးပါ)
ပိုးတွေ့သူဦးရေ 41 ဦး(ဆေးရုံစစ် 7 ဦး)

ယနေ့သေဆုံးသူ(0)ဦး။မရှိပါ

***ယနေ့ထိသေဆုံးဦးရေ 73ဦး။

***ယနေ့အထိပိုးတွေ့ဦးရေ 2834 ဦး
***ယခုလက်ကျန်ကုသမှူ့ခံယူဆဲဦးရေ 622 ဦး
**ကောင်းမွန်ရျ်အိမ်ပြန်ရသူဦးရေ 2135 ဦး

***Stay Home မြို့နယ်၏စည်းကမ်းနှင့်အညီ မနက္ကို တစ်အိမ်လျှင် တစ်ဦးသာသတ်သတ်မှတ်မှတ်ထွက်စေပြီး နေ့လည် ၁နာရီကျော်ပါက ပြည်သူများ မိမိအိမ်တွင်သာနေထိုင်စေခြင်းဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့်မိသားစုအား ကပ်ရောဂါဘေးမှကင်းဝေးရအောင်ကယ်တင်ပါ

***မနက်၁၀နာရီမှနေ့လည် ၁၂အထိ နည်းပညာတက္ကသိုလ်တွင် မိမိကိုယ္ကိုသံသယရွိသူမ်ား လာရောက်စစ်ဆေးပါ၊စစ်ဆေးပြီးပါက အိမ်တွင်သီးသန့်နေထိုင်ခြင်း၊စင်တာ၌သီးသန့်လာနေခြင်းတို့ဖြင့် ကန့်သတ်ထားရှိပါသည်။စင်တာတွင်နေထိုင်ပါက ကနဦးကုသမှူ့ခံယူရန်လွယ်ကူပါသည်။မိမိအိမ်တွင်နေထိုင်ပါကလည်း လိုအပ်သည့်ဆေးကုသမှူ့ပေးစေလိုခြင်း ကျန်းမာရေးအခြေအနေမေးမြန်းလိုပါက အရေးပေါ်ဖုန်းနံပတ် 09427729593(TMO)
/09797495531(MI)/09794979816(HA)သို့ ဆွေးနွေးအကြံတောင်းခံနိုင်ပါသည်

***မိမိရပ်ရွာတွင် သံသယရွိသူမ်ား ရုတ်တရက်သေဆုံးပါက ပြည်သူ့ကျန်းမာရုံးသို့ PPEဝတ်စုံလာရောက်ထုတ်ယူပြီးမှသာ ကိုင်တွယ်ကြပါ

**"မိမိဘာသာစစ်ဆေးခြင်း၊အခြားနေရာများတွင်စစ်ဆေးခြင်းများမှ ပိုးတွေ့သည်ဟုသိရှိရပါက မိမိအသိစိတ်ဖြင့် သီးသန့်ကန့်သတ်နေထိုင်ခြင်းဖြင့် မိမိမြို့ မိမိရပ်ရွာကို ကူညီကြပါ

"အစစအရာရာ ဂရုစိုက်လို့ကိုဗစ်ရောဂါဘေးမှကင်းဝေးကြပါစေဗျာ''
(MI)

ဘဝဆိုတာ ဘာလဲကွယ်
ရဝေနွယ်(အင်းမ)

တစ်ခါတုန်းက ခရီးသွားယောက်ျားတစ်ယောက်ဟာ ကွင်းပြင်တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေတုန်း ကျားတစ်ကောင်နဲ့ ပက်ပင်းတွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ခရီးသွားယောက်ျားက ထွက်ပြေးရင်း ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုရောက်တော့ နွယ်ရိုင်းပင်တစ်ခုကို လှမ်းဆွဲပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချောက်ကမ်းပါး အောက်ကို လွှဲချလိုက်ပါတယ်။
ကျားက ချောက်ကမ်းပါးပေါ်ကနေ အနံ့ခံနေပါတယ်။ ခရီးသွားယောက်ျားက တုန်လှုပ် ချောက်ချားနေပြီး အောက်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အောက်မှာ နောက်ကျားတစ်ကောင်က သူ့ကို စားဖို့ အသင့်စောင့်နေပါတယ်။ ကိုင်ထားတဲ့နွယ်ရိုင်းပင်ကြီးကသာ သူ့အတွက် အားထားရာဖြစ်နေပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကြွက်ဖြူ ကြွက်မဲနှစ်ကောင်ကလည်း နွယ်ရိုင်းပင်ကို နည်းနည်းချင်း ကိုက်ဖြတ်နေပါတယ်။

အန္တရာယ်နဲ့ ဒုက္ခမျိုးစုံ တွေ့ကြုံနေတုန်း လက်အနီးမှာ စားချင်စဖွယ် စတော်ဘယ်ရီသီးကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ ဒီတော့လက်တစ်ဖက်က နွယ်ရိုင်းပင်ကိုမြဲအောင်ကိုင်ပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်က စတော်ဘယ်ရီသီးကို လှမ်းခူးပြီး စားလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ ''အလွန်အရသာရှိတဲ့ စတော်ဘယ်ရီသီးလေးရယ်''။
(101 ZEN STORIES )

ဘဝဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာလေးကို ဖွင့်ပြထားတဲ့ ဂျပန်ဇင်ပုံပြင်လေးပါ။ ဒုက္ခမျိုးစုံဝန်းရံထားတဲ့ ဘဝတိုတိုလေးမှာ ပျော်အောင်နေတတ်ဖို့ သာဓကပြပုံပြင်လေးပါ။ ဒီထက်ကျယ်ပြန့်တဲ့ အတွေးတွေလည်း ရှိနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ်တွေးတတ်သလို ဆက်တွေးရုံပါပဲ။ ပုံပြင်ဇာတ်ဆောင် အမျိုးသားကတော့ အန္တရာယ်ဒုက္ခမျိုးစုံကြားထဲက စတော်ဘယ်ရီသီးလေးကို ပျော်ပျော်ကြီး စားသွားခဲ့ပါတယ်။
​
ဒီတော့ ဒုက္ခတောထဲက ဘဝတစ်ခုအတွက် ပျော်အောင် ဘယ်လိုနေမလဲ။
​
အဖြေကတော့ အမျိုးမျိုးထွက်လာနိုင်ပါတယ်။ အဖြေထုတ်တဲ့အခါ သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်တဲ့မူဘောင်ထဲက ထုတ်ရမှာပါ။ စိတ်ခံစားမှုမျိုးစုံ ရှိနေကြတဲ့အတွက် အဖြေမျိုးစုံ ထွက်လာနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ဘဝနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ အဖြေကို စဉ်းစားရမှာပါ။ ကိုယ်ရထားတဲ့ဘဝနဲ့ ယှဉ်ပြီး စဉ်းစားရမှာပါ။ တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ဘဝတွေက ဘယ်လိုပြောရမှန်းတောင် မသိတော့ပါဘူး။ စဉ်းစားရင်း စဉ်းစားရင်းနဲ့ပဲဘဝတွေကပြီးသွားခဲ့ပါတယ်။ မနက်စောစောအိပ်ရာနိုးစနဲ့ တရားထိုင်ပြီးစအချိန်လေးတွေမှာ စဉ်းစားရင် မှန်တဲ့အဖြေလေးတွေ တွေးမိတတ်ပါတယ်။

တရားသဘောအရ တစ်သက်လုံး ကုသိုလ်တွေနဲ့ ပျော်အောင်နေသွားနိုင်ရင်တော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ပုထုဇဉ် လူသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ စားဝတ်နေရေးဆိုတာကြီးက နေ့စဉ် ရှိနေတဲ့အတွက် မိသားစုစားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်ရပါဦးမယ်။ ဒီတော့ တစ်သက်လုံး အကြားမရှိ ကုသိုလ်တွေနဲ့ နေသွားဖို့ကျတော့လည်း မလွယ်လှပြန်ပါဘူး။
​
လူ့ဘဝသက်တမ်း ယေဘုယျ(၇၅)နှစ်ဆိုပေမယ့် ရောက်နေတဲ့အသက်နဲ့တွက်ရင် လက်ကျန်က ဘာမှမကျန်တော့သလို ဒီကြားထဲမှာလည်း ငေါက်ခနဲ သေသွားနိုင်ပါတယ်။ မနက်ဖြန်တောင် သေချင်သေသွားနိုင်ပါတယ်။
​
မခိုင်မြဲတဲ့ဘဝတိုတို ခဏလေးမှာ စိတ်ညစ်စရာတွေတွေး စိတ်ညစ်စရာတွေ ပြောပြောနေမယ်ဆိုရင်တော့ ပုံပြင်ထဲကအတိုင်းဆို ဘဝက အဓိပ္ပါယ်မဲ့နေပါတယ်။ ပိုက်ဆံတွေ၊ ကျော်ကြားမှုတွေ၊ ရာထူးဋ္ဌာနန္တရတွေတော့ အများကြီး ရှိနေပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ နေ့စဉ် စိတ်ဆင်းရဲစရာစကားတွေ ကြားနေရမယ်။ နေ့စဉ် စိတ်ညစ်စရာ အာရုံတွေပဲ မြင်တွေ့နေရမယ်ဆိုရင် ကျားလိုက်ခံရရင်း စတော်ဘယ်ရီသီးကို ပျော်ပျော်ကြီးစားခဲ့တဲ့ ဇင်ပုံပြင်လေးကဘဝအတွက်အဖြေတစ်ခုပါ။ ဘဝမှာ လူတွေ အထင်ကြီးတဲ့အရာတွေ မရှိပေမယ့် ပျော်တဲ့အတွေးတွေ ပျော်တဲ့အပြောတွေ ပျော်တဲ့အလုပ်တွေ ရှိနေရရင် ဘဝက တကယ့်ကျေနပ်စရာပါပဲ။
​
တည်တောဆရာတော်ဘုရားကြီးရဲ့ ''ကာမဟူသည်'' စာအုပ်ထဲမှာ ပုံပြင်လေးတစ်ပုဒ် ဖတ်ဖူးပါတယ်။ တစ်ခါတုန်းက သူဌေးကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်အနီးမှာ ဆင်းရဲသားလင်မယားနှစ်ယောက် နေထိုင်ကြပါတယ်။ ဆင်းရဲသား လင်မယား နှစ်ယောက်ဟာ တစ်နေ့လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ် ကြရပေမယ့်လည်း ညအချိန်ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ လင်က ဗုံတီး မယားက သီချင်းဆိုနဲ့ အလွန် ပျော်မွေ့နေကြပါတယ်။
​
တစ်နေ့မှာတော့ သူဌေးကြီးက ဆင်းရဲသားလင်မယားနှစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး ''မင်းတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် အလုပ်လုပ်ကြရတာ အင်မတန် ပင်ပန်းတယ်။ မင်းတို့ကို သနားတဲ့အတွက် ငွေတစ်ထောင်ပေးမယ်။ ငွေတစ်ထောင်ကို အရင်းတည်ပြီး ကြီးပွားအောင် လုပ်ကိုင်စားသောက် ကြ''လို့ ုပြောပြီး ငွေတစ်ထောင် ပေးလိုက်ပါတယ်။
​
ဆင်းရဲသား လင်မယားနှစ်ယောက်ဟာ ငွေတစ်ထောင်ကိုယူပြီး မိမိတို့ တဲကုပ်ဆီကို ပြန်ခဲ့ကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီငွေတစ်ထောင်ရတဲ့နေ့ကစပြီး ဗုံတီးသံနဲ့ သီချင်းဆိုသံကို မကြားရတော့ပါဘူးတဲ့။ ရက်နည်းနည်းကြာတော့ ဆင်းရဲသားနှစ်ယောက်ဟာ ငွေထုပ်ကိုင်ပြီး သူဌေးကြီးဆီ ပြန်လာပါတယ်။ သူဌေးကြီးကိုတွေ့တာနဲ့ ''သူဌေးကြီးခင်ဗျား၊ ကျွန်တော်တို့ ဆင်းရဲနွမ်းပါးတဲ့အတွက် ငွေတစ်ထောင် ပေးတာကို ကျေးဇူးအထူးပဲတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ကျွန်တော်တို့ကို သနားသောအားဖြင့် ဒီငွေတစ်ထောင်ကို ပြန်ယူပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ချမ်းသာတဲ့ဘဝလေးကို ပြန်ပေးပါ။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ လင်မယားနှစ်ယောက်ဟာ ငွေတစ်ထောင်ရတဲ့နေ့ကစပြီး ဒီငွေအတွက်နဲ့ တစ်ရက်မှ စိတ်မချမ်းသာကြတော့ပါဘူး။ ဒီငွေကို သူခိုးပဲ ခိုးမလား၊ ဒီငွေကို ဘာပဲလုပ်ရမလဲ တွေး တွေးပြီး စိတ်မချမ်းသာကြတော့ပါဘူး''လို့ ပြောပြီး ငွေတစ်ထောင်ကို သူဌေးကြီးကို ပြန်ပေးလိုက်ပါသတဲ့။
​
တည်တောဆရာတော်ဘုရားကြီးရဲ့စာကို ဖတ်ခဲ့ဖူးတာ နှစ်တွေကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပေမယ့် ဒီနေ့အထိ မှတ်မှတ်ရရ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ငွေတစ်ထောင်ကို အရင်းတည် အလုပ်လုပ်ရင်း ကြီးပွား၊ ပြီးတော့ သူဌေးဖြစ်သွားဆိုတဲ့ နောက်ဆက်တွဲစိတ်ကူးအတွေးကို တွေးကို မတွေးမိပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ စိတ်ချမ်းသာမှုလေး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ်ဆိုတာလေးပဲ ထပ်ခါထပ်ခါ တွေးတွေးနေမိပါတယ်။ တွေးမိတိုင်းလည်း ဘဝတစ်ခုအတွက် အဖြေတစ်ခုကို ပေးပေးနေသလို ခံစားရပါတယ်။ ပိုက်ဆံအားနည်းပေမယ့် ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ကျေနပ်နေဖို့ပါပဲ။ နေရာတကာ ပိုက်ဆံကစိတ်ချမ်းသာမှုကိုမဖန်တီးနိုင်ပါဘူး။
​
တိပိဋကယောဆရာတော်ဘုရားက ဒုတိယနာယကဘဝမှာ နွေရာသီရောက်ရင် မင်းကွန်းနဲ့ ကလေးတောင်ဖီလာတောရမှာ အချိန်တစ်ခု သွားသွားသီတင်းသုံးလေ့ရှိပါတယ်။ ပဓာနနာယကဖြစ်ပြီး နောက်ပိုင်းမှာတော့ များပြားလွန်းတဲ့ တာဝန်တွေကြောင့် မကြွဖြစ်တော့ပါဘူး။
​
ကိုယ်က လူဖြစ်လို့ တောရဆိုတဲ့ စကားလုံးနဲ့ မသင့်ပေမယ့် သံယောဇဉ်တွေ၊ အတွယ် အတာတွေ၊ ဖိအားတွေ၊ စိုးရိမ်မှုတွေရဲ့ တဒင်္ဂလွတ်မြောက်ရာ နယ်မြေတစ်ခုမှာ တစ်နာရီ၊ တစ်ရက်၊ တစ်ပတ်၊ ဆယ်ရက်၊ တစ်လလောက်လေး ဖုန်းတွေပိတ်၊ အင်တာနက်တွေပိတ်၊ ဖေ့စ်ဘွတ်တွေပိတ်၊ သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်ဖို့ ငါးပါးသီလ နေ့စဉ်စောင့်ထိန်းမယ်။ စိတ်အေးချမ်းဖို့ မနက် နာရီဝက်၊ ညနာရီဝက် တရားထိုင်မယ်။ မနက်စာအတွက် ပဲပြုတ်ထမင်းကြော်ရယ်၊ ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်ရယ်၊ စာအုပ်တွေရယ်၊ သစ်ပင်လေးတွေရယ်၊ ငှက်သံလေးတွေရယ် ရှိနေရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကျေနပ်နေတဲ့ အေးချမ်းတဲ့ ဘဝလေးတစ်ခုဖြစ်နေပါပြီ။ ဘဝအဓိပ္ပါယ်လေးတစ်ခုဖြစ်နေတာပါ။ အဲဒီအချိန်မှာ ပိုက်ဆံလည်း မတွေးဘူး။ ရာထူးတွေလည်း မတွေးဘူး။ လူတွေအကြောင်းလည်း မတွေးဘူး။ ဘာဆိုဘာမှ မတွေးဘူး။ လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန် ဘဝအချိန်လေးမှာပဲစိတ်ကိုထားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အေးချမ်းအောင် နေသွားရင် ဒါလည်း ဘဝတစ်ခုထဲကစတော်ဘယ်ရီသီးလေးကိုစားနေတာပါပဲ။

ကြီးမားတဲ့သံယောဇဉ်တွေ၊ ကြီးမားတဲ့ကျေးဇူးတွေက ဘဝခရီးမှာအဆင်ပြေမှုတွေရပါတယ်။ တစ်ခါတလေ အဲဒီကြီးမားတဲ့သံယောဇဉ်တွေ ကြီးမားတဲ့ကျေးဇူးတွေကပဲ ငဲ့ကွက်မှုတွေကိုအခြေခံပြီး ကိုယ့်စိတ်ကိုလောင်တော့တာပါ။ တချို့စိတ်ကိုလောင်တဲ့အလောင်က ငြှိမ်းသတ်ဖို့ခက်ပြီး လောင်ကျွမ်းမှုရက်ကြာနေတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကြီးမားတဲ့သံယောဇဉ်တွေ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတွေ တဒင်္ဂလွတ်မြောက်ရာ နေရာတစ်ခုရှိရှိနေဖို့ပါ။ မကင်းနိုင်တဲ့ဘဝတစ်ခုမှာ ခဏလေးပဲဖြစ်ဖြစ်ပါ။
​
လောကသဘာဝအရ ထင်ရှားချင်ကြပါတယ်။ ထင်ရှားရင် ကောင်းကျိုးတွေနဲ့အတူ ဆိုးကျိုး အန္တရာယ်တွေကလည်း ဒွန်တွဲပါနေပါတယ်။ ထင်ရှားတဲ့အတွက် ဘက်နှစ်ဘက်ကို ရလိုက်တာပါ။ ကိုယ့်ကို ကြိုက်တဲ့သူရယ်၊ မကြိုက်တဲ့သူရယ်ပါ။ ကြိုက်တဲ့သူက ကြိုက်တဲ့စကားပြောမယ်၊ မကြိုက်တဲ့သူက မကြိုက်တဲ့စကားပြောမယ်။ ခြေလှမ်းတစ်ချက်မှားတာနဲ့ ဘဝက မြောင်းထဲ ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။ ဒါ ထင်ရှားခြင်းရဲ့ အန္တရာယ်တွေပါပဲ။ မထင်ရှားရင် အဲဒီအန္တရာယ်တွေ မရှိပါဘူး။
​
ဘဝမှာ low profile နဲ့ နေတာလေးက ကိုယ့်အတွက် အန္တရာယ်ကင်းပါတယ်။ စိတ်အေးချမ်းမှုကိုလည်း ရပါတယ်။ ကြိုက်သူ၊ မကြိုက်သူတွေမရှိရာ low profile နဲ့ နေတာလေးကလည်း အန္တရာယ်ကင်းတဲ့ အေးချမ်းတဲ့ ဘဝလေးတစ်ခုပါပဲ။
​
မုံရွာမြို့၊ ဆရာတော် ဦးကုဏ္ဍလရဲ့ မဟာသုတဒီပနီကျမ်း ဒုတိယတွဲမှာ ပညာရှိတွေဟာ မိမိကိုယ်ကို မေးခွန်း (၃)ခုနဲ့ သုံးသပ်ပြီး ကျင့်သုံးနေထိုင်လေ့ရှိတဲ့အကြောင်းကို ပဋိဘာန်ဂါထာအဖြစ် ဖော်ပြထားပါတယ်။
​
ကီဒိသော ဟံ ကတံ ကိံမေ၊
ကတံ နုယုတ္တကံ သိယာ။
ဣစ္စေတံ သမ္မသိတွာန၊
ယုတ္တာယုတ္တံ ကရေဇဟေ။
​
၁။ ငါ ဘယ်လို လူစားလဲ။
၂။ ငါ ဘာကို လုပ်မိလဲ။
၃။ ငါ လုပ်တာ မှန်ရဲ့လား။
​
ဒီလို မေးခွန်း သုံးချက်ကို သုံးသပ်ဆင်ခြင်ပြီး အဖြေရှာ၊ သင့်တာဆို ဆက်လုပ်၊ မသင့်တာဆို စွန့်ပစ်လိုက်ရပါမယ်တဲ့။
​
ဒါ ဂါထာရဲ့ လိုရင်း အဓိပ္ပာယ်ပါပဲ။
​
ရဟန်း၊ လူ၊ အုပ်ချုပ်သူ၊ သူဌေး၊ ဝန်ထမ်း၊ ဆရာဝန်၊ အင်ဂျင်နီယာ၊ စစ်သား၊ ကျောင်းသား၊ ဆရာ စသည်ဖြင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မေးခွန်းသုံးခု မေးပြီး လုပ်သင့်တာဆို ဆက်လုပ်ပြီး မလုပ် သင့်တာဆို စွန့်ပစ်လိုက်ရမှာပါတဲ့။
​
ဥပမာ-မိသားစုအတွက် ပင်ပင်ပန်းပန်းနဲ့ ရှာဖွေလုပ်ကိုင်ကျွေးမွေးနေရတယ်။ တစ်ဖက်ဆီက မနှစ်သက်ရာ ဆန့်ကျင်ဘက်အပြော အပြုအမူကို ကြုံလိုက်ရလို့ စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြန်ပြီး တုန့်ပြန်လိုက်ခါနီးမှာ ''ငါ့အိမ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ မိသားစုရှိတယ်လေ''လို့ တွေးပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်နဲ့နှူတ်ကို စောင့်ထိန်းလိုက်တာဟာ ပညာရှိတွေရဲ့ မေးခွန်းသုံးခုနဲ့ ကျင့်သုံးပုံလေးကို လက်တွေ့ဘဝထဲမှာ ယူပြီးကျင့်သုံးပစ်လိုက်တာပါ။ ဒီလိုပါပဲ ချမ်းသာသူ၊ ရာထူးရှိသူ၊ ထင်ရှားသူ စသည်တွေလည်း မေးခွန်းသုံးခုနဲ့မေးပြီး ကျင့်သုံးကြရမှာပါ။ ဂါထာလေးက တွေးတတ်ရင် တွေးတတ်သလို ချဲ့ပြီး တွေးလို့ရတဲ့ဂါထာလေးပါ။ သက်တမ်းတိုတို ဘဝခရီးတစ်လျှောက်မှာ အမြဲလက်ကိုင်ထားရမယ့် လောကကျင့်စဉ်ဂါထာလေးပါ။ ဘာသာစုံ အလွှာစုံ ကျင့်သုံးလို့ရတဲ့ ဂါထာလေးပါပဲ။
​
ဘဝတွေက တိုတောင်းလွန်းလှပါတယ်။ ဟိုလူ့မုန်း၊ ဒီလူ့မုန်းနဲ့ မုန်းရတဲ့အချိန်တွေများနေရင် ဘဝတိုတိုအတွင်းမှာ အေးချမ်းတဲ့အချိန်လေးတွေ နည်းသွားပါလိမ့်မယ်။ တကယ်တမ်းကျတော့ အချစ်၊ အမုန်းတွေ တဒင်္ဂ ကင်းလွတ်ရာ အချိန်လေးတစ်ခု နေရာလေးတစ်ခုတော့ ကိုယ်စီ ရှိရှိနေဖို့ပါ။
​
ဘာပဲပြောပြောလေ။ လူ့ဘဝတိုတိုလေးမှာ စိတ်အေးချမ်းမယ်။ ကုသိုလ်ဖြစ်မယ်။ ဒီနှစ်ခုရှိရင် ကိုယ့်ဘဝကိုယ် ကျေနပ်စရာဘဝတစ်ခုပါပဲလေ။
ရဝေနွယ် (အင်းမ)
News Watch စောင့်ကြည့်ဂျာနယ်
၂၆-၅-၂၀၁၈။