Poem World

ယမကာလုလင်ငယ်ရဲ့ဘဝမှာတမ်း....

ငါလှမ်းနေတဲ့လမ်း သိပ်ဖြောင့်တန်းနေတယ်
တခြားလူအမြင်ငါဘယ်သိမလဲ ငါသောက်ထားတာ
တော်တော်များနေပြီကိုး.....
ငါ့စကားတွေသိပ်သွက်နေတယ် ငါ့အပြောတွေသိပ်ချိုနေတယ် ငါ့သြဝါဒ ဒဿနတွေသိပ်ကြီးကြယ်ခမ်းနားလွန်းနေတယ် သူများအမြင်နဲ့လက်ခံနိုင်မှု့အတိုင်းတာ ငါမသိ ငါကတော့ ကောင်းနေဆဲလေ.....
ငါ့ဘဝ ငါ့အတွေ့အကြုံ ငါသိခဲ့တဲ့ ဗဟုသုတနဲ့ ဘဝနေထိုင်နည်းတွေ ငါထပ်ခါထပ်ခါပြောပြရင်း ..........ငါ့နောက်ဆုံးသောက်တဲ့ပြင်းရှရှပူရှိန်းရှိန်းနဲ့အေးစက်နေတဲ့ခွက်ငယ်လေးက ငါ့အသံ ငါ့ခန္ဓာရဲ့လုပ်ဆောင်မှု့တွေအားလုံး ကိုခေတ်္တရပ်ဆိုင်းစေခဲ့ပီလေ..........