Misled Wanderer

නොසිතු මොහොතක
හැලුණු වැස්සක
තෙමුනෙ සිතකින් නොවේ
මේඝ විදු පෙර
කල ඉතිරි කළ
හැඟුම් සැනසුම් නොදේ

සෙවණ සොයමින්
සෙනෙහෙ පතමින්
තුරු මුලක නැවතුනේ
අතු පතර යට
වැස්ස වැඩි වග
විටෙක මට වැටහුනේ

සිත් විඩාවෙන්
දෙගිඩියාවෙන්
අහස් කුස ඇමතුවේ
සුහුදු මද නල
සිසිල හිරි පොද
සිතට දුන් රිසි සුවේ

හැලෙන වැසි සැම
රුදුරු නැති වග
සෙනෙහසිනි වැටහුනේ
සිත දවන සුළ
නිවෙන්නට හැර
කෙමෙන් අවනත වුනේ

සිතක සංකා
දොවා හැරදා
මුව දැවටි වැහි පොදේ
දෑත් විදහා
තෙමී සැනසෙමි
මල් වැහි අසිරියේ

#මල්වැස්ස

දුවන හිනැහෙන දෙනෝදාහක්
අතර නුඹ නෙතු හමුවුණා
රඟන කෙහෙරැලි නඟන හසරැළි
ඇමතු මා සිත කැළඹුණා

දිලෙන එළි වැල් අතුමතින් ගෙන
තුරුත් සුළඟේ නැළැවුණා
මවා ගත් සිත් රූ අතර මැද
රැය පුරා මා පාවුණා

නොඑන බව දැන සිටියමුත් නුඹ
නැවත ඒවිද ළතැවුණා
තවත් වර නුඹ දකිනු රිසියෙන්
සැණකෙළිය වෙත නික්මුණා

එදා හිනැහුණු සඳවතිය අද
වළා කඳු යට සැඟවුණා
දුවන හිනැහෙන දෙනෝදාහක්
අතර මා යළි තනිවුණා

එන්න වෙන්නෑ ගෙදර පැත්තේ
වැඩ හෙටත් ඉරිදා වුනත්
ආවොතින් හරි මහන්සිය මට
ඉන්න වෙන්නෑ පැය තුනක්

වැඩියි වැඩ මේ දවස්වල මට
එන සතියෙ උළෙලත් කලා
අද හතට, ගිය දවස් ගානෙම
එද්දි රෑ එක පහුවෙලා

අම්මගේ බත් පතක රස මට
දැනී නැහැ හුඟ කාලෙකින්
මෙහෙ කැන්ටිමත් වහල හෙට මං
රොටී කන්නම් කඩේකින්

පටන්ගෙන කැම්පස් දිවිය නැහැ
ගතවෙලා තව වැඩි කලක්
වෙදෙක් වී මම විඳිමු සැප අපි
එතෙක් නැහැ දුක් වී පලක්

නැතුව පාළුයි ගෙදර අය මට
මතක් වෙනවා හැම වෙලේ
තියන්නම් මම අදට අම්මේ
තවම නැහැ වැඩ නිම කලේ

හිරු බසින යාමයේ
අහස් කුස සිසාරා
සිය කැදලි වෙත ඇදෙන
සියොත් කැල අද කොහිද?

වෙනදාට මෙවෙලේට
දසතින් ම එළි බසින
තටු විදා සැරිසරන
වවුල් කැල තව නිදිද?

වෙසඟ ළඟ ළඟම එන
බව නිති මතක් කරන
කන්ද උඩ පන්සලේ
යකඩ කට වෙහෙසීද?

නැතිනම් වෙසක් මාසෙ
මිහි මවුන් සනසවන
සිරි සිරියෙ ඇද වැටෙන
මල් වැස්සෙ අසිරියද?

#වෙසක්