The Extreme Reader

សៀវភៅ«អន្ទាក់សុភមង្គល»គឺមានវីដេអូណែនាំកំចាត់ទុក្ខព្រួយដោយជាក់ស្តែង ។ សៀវភៅគឺបង្រៀនមិត្តអ្នកអានយ៉ាងជាក់ស្តែង ខុសពីសៀវភៅដទៃទៀត មានតែទ្រឹស្តីតែគ្មានការណែនាំអនុវត្តន៍
ជាវPDF ក្នុងពេលនេះដើម្បីស្វែងពីសុខភាពផ្ទាល់ខ្លួនទៅថ្ងៃអនាគត។
សៀវភៅ«អន្ទាក់សុភមង្គល មានចំនួន ៤២៣ ទំព័រជាPDF »
ជាវសៀវភៅ«ឈ្នះខ្លួនឯង ស្រ្តីមានអំណាច ស្រ្តីត្រូវស្គាល់ចិត្តបុរស ចិត្តកូនស្រីម៉ែ4.0 គិតឲ្យសម្រេច ៥២គន្លឹះធ្វើឲ្យមាន ដឺមេជិក ដឺស៊ីក្រេត ភាពជាអ្នកដឹកនាំ អ្នកដឹកនាំ៥កម្រិត»លោកអ្នកចុចភ្ជាប់តេឡេក្រាមជាវខាងក្រោម
https://t.me/Soksophat1 See les

ខ្ញុំបានទទួលការអញ្ជើញឱ្យសរសេរអារម្ភកថាសម្រាប់សៀវភៅនេះ ក្នុងពេលដែលកំពុងរៀបចំឡើងយន្តហោះត្រឡប់ទៅសហរដ្ឋអាមេរិកវិញ បន្ទាប់ពីដំណើរសម្រាកពីការងាររយៈពេល ១០ ថ្ងៃ ដើម្បីធ្វើដំណើរទូទាំងប្រទេសកាណាដាជាមួយមិត្តភក្តិម្នាក់ ក្នុងបំណងស្វែងរកការបំផុសគំនិតច្នៃប្រឌិតថ្មីៗ។ ដំណើរកម្សាន្តនោះបានធ្វើឱ្យខ្ញុំគិតច្រើនអំពីសុភមង្គល៖ តើសុភមង្គលជាអ្វី? តើជីវិតដែលមានសុភមង្គលពិតប្រាកដមានសណ្ឋានបែបណា? តើធ្វើដូចម្តេចដើម្បីទទួលបានសុភមង្គល?... ប៉ុន្តែតាមពិតទៅ ខ្ញុំមិនដែលធ្លាប់គិតដល់អ្វីដែលហៅថា... «អន្ទាក់សុភមង្គល» ទាល់តែសោះ (!?)។ ហេតុដូច្នេះហើយ ខ្ញុំក៏មានអារម្មណ៍ទាក់ទាញភ្លាមៗដោយសារចំណងជើងសៀវភៅនេះ ហើយបានចាប់ផ្តើមអានជំពូកដំបូងៗភ្លាម ពេលយន្តហោះទើបតែហោះឡើង។

ស្ទីលសរសេររបស់អ្នកនិពន្ធ Russ Harris បានធ្វើឱ្យខ្ញុំនឹកឃើញដល់លោក M. — ដែលជាអ្នកព្យាបាលចិត្តសាស្ត្រដំបូងបង្អស់របស់ខ្ញុំកាលពី ១០ ឆ្នាំមុន ដែលគាត់ជាអ្នកបង្ហាញឱ្យខ្ញុំឃើញថា ការព្យាបាលចិត្តសាស្ត្រមិនមែនសម្រាប់តែ "មនុស្សឆ្កួត" នោះទេ ហើយសុខភាពផ្លូវចិត្តគឺមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់នៅក្នុងការអភិវឌ្ឍរបស់មនុស្សម្នាក់ៗ។ ហើយក៏ដូចជាលោក M. ដែរ Russ Harris បានពន្យល់ពីគោលគំនិត និងលំហាត់ចិត្តសាស្ត្រ (ផ្អែកលើវិធីសាស្ត្រ ACT៖ Acceptance and Commitment Therapy - ការព្យាបាលបែបទទួលយក និងប្តេជ្ញាចិត្ត) ដោយរបៀបសាមញ្ញ ងាយយល់ និងផ្តោតលើភាពច្បាស់លាស់នៃសារជាជាងការប្រើប្រាស់ចុងជួនអក្សរសិល្ប៍យ៉ាងស្រស់ស្អាត។ ព្រោះហេតុនោះហើយ ទើបសៀវភៅ «អន្ទាក់សុភមង្គល» មិនមែនជាសៀវភៅអក្សរសិល្ប៍ដែលសរសេរឡើងដោយពាក្យពេចន៍ទាក់ទាញ ឬជាសៀវភៅកម្សាន្តជក់ចិត្ត ដែលធ្វើឱ្យអ្នកអាចអានមួយដង្ហើមទាល់តែចប់ដោយមិនអាចដកដៃបាននោះទេ។ សៀវភៅនេះប្រហាក់ប្រហែលនឹងសៀវភៅណែនាំអំពីការព្យាបាលចិត្តសាស្ត្រ ដែលរួមមានទាំងខ្លឹមសារសម្រាប់អាន លំហាត់អនុវត្តជាក់ស្តែង និងទាំងចន្លោះទំនេរសម្រាប់ឱ្យអ្នកស្វ័យសិក្សា ពិចារណា និងយកទៅអនុវត្តនៅក្នុងកាលៈទេសៈផ្ទាល់ខ្លួនរបស់អ្នក។ ហើយក៏ដូចគ្នាទៅនឹងការព្យាបាលចិត្តសាស្ត្រដែរ អ្នកត្រូវការពេលវេលា និងការអនុវត្ត ទើបអាចមើលឃើញពីប្រសិទ្ធភាពច្បាស់លាស់បំផុតនៃវិធីសាស្ត្រដែលអ្នកនិពន្ធបានបង្ហាញ។

សៀវភៅនេះមានចំណុចគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាច្រើន ប៉ុន្តែមេរៀនទាំង ៣ ខាងក្រោមនេះ គឺមានអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅបំផុតសម្រាប់រូបខ្ញុំ៖
១. ឫសគល់នៃ "អន្ទាក់សុភមង្គល"
អ្នកនិពន្ធបានវិភាគថា នៅពេលជួបប្រទះនឹងស្ថានភាពលំបាកៗ យើងច្រើនតែធ្លាក់ទៅក្នុងនិន្នាការពីរ៖ការធ្វើតាមឬទទួលយក ៖ ការបំរើបំរាស់ទៅតាមអារម្មណ៍អវិជ្ជមានរបស់ខ្លួន បណ្តោយឱ្យវាមកគ្រប់គ្រងជីវិត បោះបង់ចោល លែងខ្វល់ខ្វាយ និងអស់សង្ឃឹម...
ការតស៊ូ/ប្រឆាំង៖ ការធ្វើគ្រប់បែបយ៉ាងដើម្បីគេចវេះ រត់គេច ឬសង្កត់សង្កិនអារម្មណ៍នោះ រាប់បញ្ចូលទាំងទង្វើដែលនាំមកនូវផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមាន ដូចជាការប្រើប្រាស់សារធាតុញៀន ការញ៉ាំអាហារហួសប្រមាណ ការពន្យារពេល ឬការដកខ្លួនឯងចេញពីសង្គម...។
និន្នាការទាំងពីរនេះ សុទ្ធតែធ្វើឱ្យយើងជាប់គាំងជាមួយនឹងបញ្ហារបស់ខ្លួនដោយមិនអាចរំដោះខ្លួនចេញរួចឡើយ។ កាលណាយើងរឹតតែរើបម្រាស់ រឹតតែព្យាយាមស្រែកប្រាប់ខ្លួនឯងថា៖ «ចូរភ្លេចការឈឺចាប់នោះទៅ!» «រស់នៅឱ្យសប្បាយទៅ!» «លុបបំបាត់គំនិតនោះចេញពីក្បាលទៅ!»... យើងរឹតតែធ្វើឱ្យខ្លួនឯងខកបំណង ដែលនាំឱ្យកើតមានវដ្តនៃការស្តីបន្ទោសខ្លួនឯង និងរុញខ្លួនឯងឱ្យលិចលង់កាន់តែជ្រៅទៅក្នុងអារម្មណ៍ឈឺចាប់។ អ្នកនិពន្ធបានបញ្ជាក់ថា៖ ខួរក្បាលមិនមានមុខងារលុប (លុបបំបាត់ការចងចាំ ឬអារម្មណ៍អវិជ្ជមាន) នោះទេ ប៉ុន្តែខួរក្បាលអាចបង្កើតតែចំណងតភ្ជាប់ថ្មីៗ (បន្ថែមសកម្មភាព និងការផ្លាស់ប្តូរវិជ្ជមាន) ប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះហើយ វិធីដ៏ល្អបំផុតដើម្បីប្រឈមមុខនឹងការឈឺចាប់ គឺការទទួលយកវា — ហ៊ានហៅឈ្មោះវា ស្វែងយល់ពីវា និងផ្តល់ពេលវេលាព្រមទាំងលំហទៅឱ្យការឈឺចាប់នោះ ដើម្បីឱ្យវាស្រាលស្រទន់បន្តិចម្តងៗ រួចប្រែផ្លាស់ទៅជាចំណុចវិជ្ជមានវិញ។ នេះហើយជាវិធីដែលអ្នក «ដោះដង្គប់/ដោះអន្ទាក់» (តាមពាក្យសម្តីរបស់អ្នកនិពន្ធ) ដើម្បីរំដោះខ្លួនចេញពីអន្ទាក់សុភមង្គល។

២. សកម្មភាពវិជ្ជមាន ឬអវិជ្ជមាន គឺអាស្រ័យលើគោលបំណងលាក់កំបាំងនៅពីក្រោយ
មានសកម្មភាពខ្លះដែលមើលមួយភ្លែតទៅហាក់ដូចជាវិជ្ជមាន ប៉ុន្តែប្រសិនបើគោលបំណងនៃការធ្វើវា គ្រាន់តែជាវិធីដោះស្រាយដោយប្រយោលដើម្បីគេចពីការឈឺចាប់របស់ខ្លួន (ជំនួសឱ្យការទទួលយក និងប្រឈមមុខនឹងការឈឺចាប់) នោះសកម្មភាពនោះអាចនឹងក្លាយជាអវិជ្ជមានវិញ។ សៀវភៅនេះបានលើកឧទាហរណ៍អំពីនាង Michelle ស្ត្រីម្នាក់ដែលមើលទៅហាក់ដូចជាមានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង ប៉ុន្តែនៅតែគ្មានសុភមង្គល ដោយយប់ថ្ងៃតែងតែខ្វល់ខ្វាយជាមួយគំនិតដែលថា៖ «គ្មាននរណាម្នាក់ចូលចិត្តខ្ញុំទេ» «ខ្ញុំមិនគប្បី/មិនសមនឹងទទួលបានទេ»...។ អ្នកនិពន្ធបានវិភាគថា ដោយសារតែ Michelle ទទួលរងឥទ្ធិពលពីអតីតកាលដែលត្រូវបានឪពុកម្តាយធ្វើបាប នាំឱ្យកើតមានអារម្មណ៍មួយគឺតែងតែចង់ «ធ្វើឱ្យអ្នកដទៃពេញចិត្ត» រហូតមកដល់វ័យពេញវ័យ។ សកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់ Michelle ដូចជាការខំធ្វើការរហូតដល់យប់ជ្រៅដើម្បីជួយមិត្តរួមការងារ តែងតែធ្វើតាមចិត្តប្តីនិងកូនគ្រប់បែបយ៉ាង មិនដែលចេះនិយាយពាក្យថា «ទេ»... មើលទៅហាក់ដូចជាវិជ្ជមានខ្លាំងណាស់ ប៉ុន្តែវាកំពុងតែបំផ្លាញខ្លួននាងពីខាងក្នុងទៅវិញទេ។ ព្រោះហេតុនោះហើយ គោលបំណងនៅពីក្រោយរាល់កិច្ចការដែលយើងធ្វើ គឺពិតជាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ និងជះឥទ្ធិពលដោយផ្ទាល់ទៅលើរបៀបដែលយើងកំណត់ ស្វែងរក និងទទួលដឹងពីសុភមង្គល។

៣. ភាពខុសគ្នាដ៏សំខាន់រវាង "តម្លៃស្នូល" និង "គោលដៅ"
តម្លៃស្នូល (Value)៖ គឺជាបំណងប្រាថ្នាដ៏ជ្រាលជ្រៅនៅក្នុងបេះដូងអំពីជីវិតដែលយើងតែងតែប្រាថ្នាចង់បាន និងគុណសម្បត្តិដ៏ល្អប្រពៃដែលយើងចង់បង្ហាញតាមរយៈពាក្យសម្តី និងទង្វើរបស់ខ្លួនទៅកាន់មនុស្សជុំវិញខ្លួន និងពិភពលោកទាំងមូល។
គោលដៅ (Goal)៖ ម៉្យាងវិញទៀត គឺជារបស់ដែលយើងចង់បាន ចង់មានចំណែកជាម្ចាស់ ចង់បង្ហើយ ឬចង់សម្រេចឱ្យបាននៅក្នុងពេលអនាគត។
ចំណុចគន្លឹះគឺ៖ អ្នកមិនចាំបាច់ទាល់តែសម្រេចបានគោលដៅ ទើបអាចរស់នៅស្របតាមតម្លៃស្នូលរបស់ខ្លួននោះទេ។ ឧទាហរណ៍៖ អ្នកប្រាថ្នាចង់ទទួលបានសេចក្តីស្រឡាញ់ (តម្លៃស្នូល) ប៉ុន្តែមិនចាំបាច់ត្រូវរង់ចាំរហូតដល់ពេលរៀបការ (គោលដៅ) ទើបអាចរស់នៅក្នុងសេចក្តីស្រឡាញ់នោះបានឡើយ។ អ្នកអាចស្រឡាញ់ខ្លួនឯង ស្រឡាញ់ក្រុមគ្រួសារដែលមានបច្ចុប្បន្ន ស្រឡាញ់សត្វចិញ្ចឹម... នៅក្នុងកំឡុងពេលដែលអ្នកកំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់គោលដៅរៀបការរបស់អ្នក។ អ្នកនិពន្ធបានសង្កត់ធ្ងន់ថា ការយល់ដឹងពីភាពខុសគ្នាដ៏សំខាន់នេះ នឹងជួយឱ្យមនុស្សមានសុភមង្គលភ្លាមៗ ទោះបីជាជីវិតបច្ចុប្បន្នមិនទាន់ឈានទៅដល់ការរំពឹងទុកដំបូងរបស់ពួកគេក៏ដោយ។ និយាយម្យ៉ាងទៀត ការរស់នៅតាមតម្លៃស្នូល គឺជាវិធីរស់នៅដើម្បីទទួលបានសុភមង្គលយូរអង្វែង សូម្បីតែនៅក្នុងកាលៈទេសៈដែលលំបាកបំផុតក៏ដោយ។

ក្រៅពីទ្រឹស្តី និងភស្តុតាងវិទ្យាសាស្ត្រ អ្នកនិពន្ធ Russ Harris នៅបានផ្តល់នូវលំហាត់អនុវត្តគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជាច្រើន (រួមជាមួយឯកសារអនុវត្តដែលទាញយកបានដោយសេរីនៅលើគេហទំព័រ) ជាមួយនឹងបច្ចេកទេសដោះដង្កាប់អារម្មណ៍យ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ឧទាហរណ៍ដូចជា៖
ការហៅឈ្មោះអារម្មណ៍តាមរបៀបបំបែកចេញពីខ្លួនប្រាណ — ជំនួសឱ្យការនិយាយថា «ខ្ញុំខឹង» ចូរនិយាយថា «ខ្ញុំសង្កេតឃើញមានកំហឹងកំពុងកើតឡើង»។
នៅពេលអានសៀវភៅ «អន្ទាក់សុភមង្គល» នេះចប់ ខ្ញុំបានជួបជជែកយ៉ាងស៊ីជម្រៅមួយជាមួយអ្នកព្យាបាលចិត្តសាស្ត្របច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំ ហើយពួកយើងបានឈានដល់ការសន្និដ្ឋានរួមមួយថា៖ ខ្ញុំអាចចាប់ផ្តើមដំណើរផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំបានហើយ ដោយមិនបាច់មានការរួមដំណើរពីអ្នកប្រឹក្សាយោបល់ចិត្តសាស្ត្រទៀតនោះទេ។ សូមកុំយល់ច្រឡំ ខ្ញុំមិនមានន័យថា សៀវភៅនេះអាចជំនួសឱ្យការព្យាបាលចិត្តសាស្ត្របែបអាជីពទាំងស្រុងនោះទេ នៅក្នុងករណីជាច្រើន (ដូចជារូបខ្ញុំកាលពីមុនជាដើម) អ្នកនៅតែត្រូវស្វែងរកអ្នកជំនាញដើម្បីទទួលបានការប្រឹក្សាបែប ១ ទល់នឹង ១ ដដែល។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងទីតាំងបច្ចុប្បន្នរបស់ខ្ញុំ ជាមួយនឹងប្រវត្តិនៃការចូលរួមព្យាបាលរយៈពេល ១០ ឆ្នាំ ព្រមទាំងចំណេះដឹង ជំនាញ និងដំណោះស្រាយដែលរៀនបានពីការព្យាបាលផ្ទាល់ ក៏ដូចជាពីសៀវភៅនេះ ខ្ញុំមានទំនុកចិត្តថាខ្លួនឯងអាចបោះជំហានទៅមុខដោយខ្លួនឯងបាន។ «អន្ទាក់សុភមង្គល» ប្រាកដជាសៀវភៅមួយក្បាលក្នុងចំណោមសៀវភៅដែលខ្ញុំនឹងអានចុះអានឡើងជាច្រើនដងនៅលើដំណើរផ្លូវបន្តបន្ទាប់ទៀតរបស់ខ្ញុំ។
សៀវភៅ«អន្ទាក់សុភមង្គល មានចំនួន ៤២៣ ទំព័រជាPDF »
ជាវសៀវភៅ«ឈ្នះខ្លួនឯង ស្រ្តីមានអំណាច ស្រ្តីត្រូវស្គាល់ចិត្តបុរស ចិត្តកូនស្រីម៉ែ4.0 គិតឲ្យសម្រេច ៥២គន្លឹះធ្វើឲ្យមាន ដឺមេជិក ដឺស៊ីក្រេត ភាពជាអ្នកដឹកនាំ អ្នកដឹកនាំ៥កម្រិត»លោកអ្នកចុចភ្ជាប់តេឡេក្រាមជាវខាងក្រោម
https://t.me/Soksophat1 See les