İn

.
عینک چوبی بایرومی

کاملا دست ساز و منحصر فرد.
کد : special 02




#بایرومی
#عینک

من
سازنده‌ام، اما کارم فقط ساختن نیست؛ خلق است، و گفتگو با ماده‌ی زنده‌ای به نام چوب.
چوب، در برابر دست من نفس می‌کشد، مقاومت می‌کند، و گاهی تسلیم نمی‌شود.
هر فریم، حاصل یک گفت‌وگوی بی‌کلام میان من و ماده است؛ تصمیمی لحظه‌ای، بر پایه‌ی حس، تجربه و شهود.
هیچ ماشینی نمی‌تواند این گفتگو را تجربه کند؛ هیچ برنامه‌ای نمی‌تواند تصمیم من را جایگزین کند.

هر عینکی که می‌سازم، یکتا و بی‌تکرار است؛ هر رگه و خمیدگی، نشانه‌ی حضور من و گذر زمان است.
دست‌هایم زخمی شده‌اند، پوست با خاک اره آمیخته، و هر خراش و نشانه، سندی از مسیر خلق است.
زیبایی برای من نه در تقلید، بلکه در حضور، درک و پاسخ به محدودیت‌های ماده، در مقاومت و منحنی‌های طبیعی آن نهفته است.

در این مسیر، با مفاهیمی که هایدگر در «هستی و زمان» مطرح می‌کند، هم‌سو هستم:
هنر یعنی آشکار کردن وجود در ماده، و تجربه‌ی جهان از طریق حضور انسانی.
همچنین همان‌گونه که ویتگنشتاین می‌گوید، معنی تنها در عمل ظاهر می‌شود؛ و اثر من، با لمس و نگاه و تصمیم‌های آنی، معنا می‌گیرد و زنده می‌شود.

همان‌طور که مارسل پروست می‌گوید، «لحظه‌های واقعی زندگی در تجربه‌ی دقیق و حضور کامل کشف می‌شوند»؛
هر عینک من ثبت یک لحظه‌ی زنده و تجربه‌ی شخصی است، جایی که زمان و ماده با هم ترکیب می‌شوند.
و همان‌طور که آدورنو بیان می‌کند، هنر توانایی دارد جهان را بازتاب دهد و همزمان آن را نقد کند؛
من این کار را با چوب انجام می‌دهم، با دست‌ها، با بدن، با روح و با زخم.

این فرایند تنها درباره‌ی فیزیک نیست؛ تجربه‌ای فلسفی و وجودی است.
چوب به من نشان می‌دهد که هیچ فرم کامل نیست، هیچ خمیدگی بی‌معنا نیست، و هیچ مسیر خلقی بدون درد و تلاش نیست.
هر عینک، هم اثر دست و هم اثر ذهن و روح من است؛ موجودی زنده، همراه و سخنگو که با لمس و نگاه من شکل می‌گیرد.

من هنرمندم، نه صرفاً سازنده.
زیرا چیزی را می‌آفرینم که تکرار شدنی نیست، چیزی که در محدودیت ماده و محدودیت زمان،ان می‌گیرد و معنا پیدا می‌کند.
چیزی که هر کس دیگری نمی‌تواند با برنامه و ابزار بازتولید کند؛ تنها با دست و حضور و نگاه انسانی ممکن است.

با این کار، من نه تنها عینک می‌سازم، بلکه یک گفت‌وگوی دیرینه میان انسان و ماده، میان ذهن و جهان طبیعی را زنده نگه می‌دارم.
و همان‌طور که مارسل پروست می‌گوید، هنر یعنی «تبدیل تجربه به شیء»، و من هر روز این کار را با دست و روح خودم انجام می‌دهم.

و همین، اساس هنر واقعی است:
خلق چیزی زنده، یکتا و معنی‌دار، در لحظه، با دست و روح خودت، جایی که زمان، ماده و حضور انسانی با هم یکی می‌شوند.

🤍❄️