Ajit Foundation

हॅशटॅग आम्ही मोठे झालो आहोत.

आजकाल टीनएजचे फॅड सगळीकडे आपल्याला ऐकायला भेटते तसेच काही दिवसापूर्वी Gen -z हे जेव्हा ऐकले मला एक मिनिट समजले नाही की, हे काय आहे...तसेच काही आपल्या अजित फाऊंडेशन मधील मुले आता मोठी झाली आहेत म्हणजे ते स्वतःला तशी समजत आहेत. झालं असं की, ८-९ वीचे मुले यांच्यात काही शारीरिक बदल घडत आहेत त्यामुळे सध्या वातावरण बरंच तापलेलं असतं. त्यात इगो हे तर काय विचारायची सोयच नाही. रोजच भांडणं,ओरडणे,एकमेकांचे न ऐकणे हे आपल्या इथे चालू आहे बरका. मी आपली माझीच कीव दाखवत, आतापर्यत सगळी अगदी शहाणी असणारी किंवा मला दिसणारी मुले अशी काय अचानक वागू शकतात.माझाच मला विश्वास बसेना. विचार मानत डोकावून गेला की, अरे, आम्ही पण या वयातूनच आलो आहोत.आमच्या पालकांना कधी आम्ही टीनएज चे वाटलो नाहीत किंबहुना आम्ही मोठो झालो आहोत हे समजले नाही म्हणजे कितीही रागावले तरी काहीच वाटले नाही, बाहेर जाऊन दात काढून हसत होतोत...पण असे कधी उलटं बोलण्याची हिंमत केली नाही,आजही होत नाही.पण ही आताची पिढी किती रागराग करताना दिसत आहे.पटकन रिअक्ट होतात,उलटं बोलताना दिसत आहेत. तसंच काहीसे चित्र आपल्या संस्थेत दिसत आहे. मग काय यावर उपाय काय करावा याने मेंदूला जोर दिला,माझा पिटारा उघडण्याची वेळ आली आहे,हे लक्षात घेतले. टीनएज मुलांना एकत्र केले आणि आमच्या गप्पा सुरु केल्या,त्यांना विचारलं, काय रे तुला काय वाटते,तुझी मत काय आहेत,चालू वातावरणाशी...असे सर्वांशी बोलून झाले.त्यात एक जणांचे म्हणणे फार गंमतीशीर होते,तो म्हणाला की,माई,आता आम्ही मोठे झालो आहोत,आम्हाला समजते कसे वागायचे आहे ते. मला याचे फार हसू आले आणि एका क्षणाला वाटले की, आता मी म्हातारी झाली आहे की काय, पोरं मोठी झाली आहेत...हसू न दाखवता गंभीरपणे म्हणाले,हो रे, तुम्ही सर्वजण मोठे झाला आहेत हे माझ्या लक्षातच आलं नाही,पुढे मी, आता तुम्ही मोठे झालाच आहात तर जबाबदारी पण द्यायला हवीच ना, सगळे एकमेकांकडे बघत होते, मी पुढे बोलले की,आता प्रकल्पाची संपूर्ण जबाबदारी तुम्ही पेलू शकतात कारण आता तुम्ही मोठे झाला आहात,त्यामुळे आजपासून बारीबारीने एकाने बारा दिवसासाठी माझी सर्व कामे तो मुलगा करणार. काय सांगू तुम्हाला,मला आतून किती हसू येत होतं त्यांचे चेहरे बघून...पण अतिशय गंभीरपूरक सर्व जबाबदाऱ्या सांगत होते आणि ते बिचारे - (बिचारे कुठले बरं😊) ऐकत होते.एकमेकांकडे बघून दीर्घ श्वास सोडत होते.त्यांना सांगितले होते माझ्यापर्यत तुम्ही काही आणायचे नाही...कोणाला नाही म्हणायच असं काही कारणच नव्हतं कारण आम्ही मोठे झालो आहोत ना.

रंग केवळ चेहऱ्यावर लागतात असे नाही, ते मनापर्यंत पोहोचायला हवेत. या निरागस चेहऱ्यांकडे पाहून जाणवतं की, जगातील सगळ्यात सुंदर रंग म्हणजे 'आनंद' आणि तो कोणत्याही किंमतीने विकत घेता येत नाही. खरा उत्सव तोच, जिथे रंगांसोबत मनंही मिसळतात. या छोट्या हातांनी दिलेला संदेश मोलाचा आहे: रंगाने शरीर रंगवण्यापेक्षा, प्रेमाने आयुष्य रंगवण्यात खरा अर्थ आहे.

अजित फाऊंडेशनमधील बालगोपाळांकडून रंगपंचमीच्या रंगमय शुभेच्छा! 🌈

अजित फाऊंडेशन,तळेगाव दाभाडे.