Infinitely Digital Software Solutions

प्रसन्न सकाळी तुझीच चाहूल
हळूवार टाकत एकेक पाऊल
लयबद्ध तुझे ते शांत चालणे
आनंददायी होते तुझे ते असणे.

न चुकविला कधी तू एकही दिन
न उगविला सूर्यही कधी तुजवीन
नित्याने ते चालणे,तुझे न चुकणे
आनंददायी होते तुझे ते असणे.

मुखी तुझ्या सदा रामकृष्ण हरी
पुसुनी हळुवार मज स्वच्छ करी
बसूनी धप्पकन,हळूच तुझे टेकणे
आनंददायी होते तुझे ते असणे

सरले दिस आता सरले मास
लागली पहा मना तुझीच आस भेटशील एकदा, पुरे आता रूसणे
वेदनामय आहे रे जगी तुझे आता नसणे.
अतुल मोरे.

उगवला सूर्य,येतील फिरस्ते
करी कुणी हॅलो, कुणी नमस्ते
कुणी घालून हळुवार फुंकर
उडवी धूळ जी जमली मजवर

नित्याचेच असती माझे मैतर शाळेची मुले तर कुणी वयस्कर
वृद्धांना वाटे एकमेकांचा आधार
बसल्यावर मानती माझे आभार

गुलुगुलु गप्पा तरुण तरुणींच्या
रंगवि स्वप्ने उज्ज्वल भविष्यांच्या
मिठीत एकमेकांच्या बेधुंद होई
विसरून आजूबाजूचे सर्व काही.

मोत्या तर येथे नेहमीच येतो
पाय पसरून निवांत झोपतो
आळोखे पिळोखे देऊन उठतो
झटकून अंग मग निघुनी जातो.

ऊन असो वा पाऊस असो
सभोवती कुणी असो वा नसो
सेवेत तुमच्या सदा तत्पर असे
थकता पाय मज ओलांडून जाल कसे?
अतुल मोरे.

उंच डोंगरावरून,हिरव्या झाडीतून
वहात धबधबा हा येतो
नाही गंगा, नाही हा यमुना
तरी पापे धर्तीवरची हा धुतो.

भिजवीतो राने,भिजवी खडकांना
भेदभाव हा कधी न करतो
संथ वाहतो,कधी दरीत कोसळता खळखळून हा हसतो

थांबणे माहीत नसे तयाला
वळसा घालून पुढे हा निघतो
ध्येय्याप्रती द्दुढ निश्चयाचा तो
होऊन नदी सागरास मिळतो.
अतुल मोरे.