Pradeep Niphadkar BookLover

नवरात्रौत्सवाच्या हार्दिक शुभेच्छा.. २६ -२७ ऑक्टोबरला आनंदवन वरोरा येथे येतोय.... भेटू या विदर्भातील मित्रांनो !

बाळंतपण : नेमके कुणाचे ?

मला एक धक्का बसला आहे पण तो सांगण्याआधी काही गोष्टीही सांगायला हव्यात. म्हणजे आमचे माजलगावचे कवीमित्र प्रभाकर साळेगावकर आणि सौ. वहिनी आज सकाळी नाष्ट्याला आले होते. नेहमीप्रमाणे गप्पा, खाणे, कविता वगैरे झाले, तो भाग काही लिहिण्याचा नाही. म्हणजे त्यात काय लिहायचे ? ते होतेच. पण त्या गप्पांदरम्यान एक विषय साळेगावकर यांच्या सुनेच्या बाळंतपणाचा होता. ते आनंदी होते की सुनेचे बाळंतपण नॉर्मल झाले, नात झाली वगैरे.पण त्यांनी त्या बाळंतपणाची हकीकत सांगितली ती ऐकण्यासारखी आहे.
साळेगावकर माजलगावचे आणि मुलगा राहतो पुण्यात. सुनेचे बाळंतपण म्हटल्यावर ते चार दिवस आधी पुण्यात आले. माजलगावी सर्वांना हे गोड कारणही सांगून आले. इकडे आले, सून दवाखान्यात दाखल झाली. दोन दिवस झाले तरी बाळंत होईना. तिकडून आणि इकडून (माझ्यासारख्या मित्रांचे त्यांना फोन होत होते , अहो, झाले का आजोबा ? त्यामुळे साळेगावकर नाही म्हटले तरी वैतागलेच. साहजिक आहे. माझ्यासारख्या मित्रांना ते हकीकत सांगत होते. दोन दिवस झाले, अजून बाळंत होत नाही . डॉक्टरांना सांगतो, सीझर करा. पण नाही. माझ्यासारख्या मित्रांनी धीर दिला, ''डॉक्टर म्हणतील तेव्हा होऊ द्या. होईल सारे सुरळीत. काळजी करू नका.'' आणि अखेर ११ ऑगस्टला सकाळी १०. २० वाजता 'धनश्री-नचिकेतला कन्यारत्न झाले,' असा त्यांचा आनंदाचा संदेश आला आणि सर्वांनी आजोबा-आजीचेही अभिनंदन केले.

मग ह्यात काय लिहिण्यासारखे ? तर ती हकीगत आता -

तर त्यांनी सांगितले की बालेवाडी फाट्याला 'उमरजी मदर अँड चाईल्ड केअर' ह्या हॉस्पिटलमध्ये धनश्री होती. तिला होणारा त्रास पाहून साळेगावकर घराचा सीझर करण्याचा आग्रह होता. पण त्या डॉक्टर मॅडम बाळंतपण नॉर्मलच करायचे ह्या मताच्या होत्या. ह्यांचे कुणाचेही न ऐकता त्यांनी नॉर्मलच बाळंतपण केले. मी अवाक झालो. कारण माझे ऐकलेले अनेक अनुभव सांगतात की नॉर्मल होणार असेल तर डॉक्टर सिझेरिनच करतात. त्यातही पुण्यात तर नक्कीच. अशावेळी असेही डॉक्टर आहेत ? प्रभाकर म्हणाले,'' अहो, ते हॉस्पिटल त्यासाठीच प्रसिद्ध आहे.''
मग त्यांनी त्या हॉस्पिटलची वैशिष्ट्ये सांगितली. तिथे मुलगी झाली की सगळे वातावरण गुलाबी रंगात (नव्या युवक-युवतींसाठी मराठीत-पिंक) न्हाऊन निघते. मुलगा झाला तर निळ्या. ते बाळ जेव्हा घरी जाते तेव्हा सिस्टर (नर्स नाही. लाडकी बहीणच) गुलाबाच्या पाकळ्या अंथरतात. केक कापला जातो. एक गिफ्ट बाळाला दिली जाते. तुमची गाडी छान सजविली जाते आणि मग खुशीखुशीत निरोप दिला जातो. हे बाळही आजोळी चिमकोडकरांकडे आले. १२ व्या दिवशी थाटात बारसे झाले. बाळाचे नाव विस्मया ठेवण्यात आले.

ऐकून डोळे भरून आले. आज इतके डॉक्टरांबद्दल वाईट वाईट सांगितले जाते, ऐकतो आपण, टीव्ही वर पाहतो, तिथे एक डॉक्टर, तेही पुण्यातले, नव्या शिशुचे असे स्वागत करतात ? सीझर केले की चांगले पैसे असताना आणि रुग्ण, रुग्णाच्या घरचे आग्रह करत असताना ? विस्मयकारकच सारे. (म्हणून तर 'विस्मया' नाव ठेवले नाही ना साळेगावकरांनी?)
एकदा या हॉस्पिटलला भेट देऊ म्हटले. कारण बाळंतपण एका बाईचे नसते. ते त्या डॉक्टरचेही असते, त्या बाईच्या घरच्यांचेही असते आणि त्या घरच्यांच्या मित्रांचेही असते. ते एकटे नसते. सगळे काळजीत असतात. तेव्हा असेच सर्व डॉक्टरांनी नव्या शिशुची, त्याच्या आईची काळजी घ्यावी, इतकेच !

प्रदीप निफाडकर
९९२२१२७४९२