TODAY CLASS NOTE

চোৰধৰা। Lesson 15। Class 9 Assamese Question Answer Assam 2023 | Class ix Assamese Question & Answer 2023 |
চোৰধৰা

ভাৱ বিষয়ক :

অতি চমুকৈ উত্তৰ লিখা
ক) কানাই বুলি কাৰ কথা কোৱা হৈছে ?
উত্তৰ: কানাই বুলি ভগৱান শ্ৰী কৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে ।
বা
কানাই বুলি কৃষ্ণৰ কথা কোৱা হৈছে।

খ) লৱণু- চোৰ কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কি সানি দিছিল ?
উত্তৰ: লৱণু- চোৰ কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত মাখন সানি দিছিল।

গ) মাধৱদেৱৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ কি ?
উত্তৰ: নামঘোষা।
বা
নামঘোষা' মাধৱদেৱৰ সাহিত্যাক জীৱনৰ কীৰ্তিস্তম্ভ।

ঘ)''ওহি বান্দীসৱক থানে আৱৰ নাহি ''।
'আৱৰ নাহি 'বুলি কোনে কাক কৈছিল
উত্তৰ: যশোদাই বালক কৃষ্ণক কৈছিল ।
বা
মাখন চোৰ কৃষ্ণক মিছা অপবাদ দিয়াত মাক যশোদাই কৃষ্ণক গোপীসকলৰ ওচৰলৈ পুনৰ নাহিবলৈ কৈছিল।

২। ক) হে মাই যশোদে তোহো তাপ তেজহ ।
যশোদাৰ মনৰ তাপ গুচাবলৈ গোপীয়ে কিয় কব লগা হৈছিল ?
উত্তৰ: যশোদাই কৃষ্ণক নেদেখি মন মাৰি আছিল আৰু সেইবাবে গোপীয়ে কৈছিল যে মই তোমাৰ কৃষ্ণক দেখি আহিছোঁ গতিকে তুমি মনৰ তাপ এৰা ।

খ) শ্ৰী কৃষ্ণই গোপীৰ মুখত কিয় লৱণু সানি দিছিল ?
উত্তৰ: শ্ৰী কৃষ্ণক লৱণু খাই থকা অৱস্থাত দেখা পাই লৱণু চোৰ বুলি নাম দিয়াৰ বাবে গোপীৰ মুখত লৱণু সানি দিছিল ।

৩। ইহা শুনি চিন্তা শোক তেজিৱে পৰম হৰষিত ভেল
কোনে কাৰ আৰু কি কথা শুনি হৰষিত হৈছিল ?
উত্তৰ: মাতৃ যশোদাই গোপীৰ মুখে পুত্ৰ কৃষ্ণৰ শুভ বাতৰি পাই হৰষিত হৈছিল । গোপী এগৰাকীয়ে আহি যশোদাক কৈছিল যে শ্ৰী কৃষ্ণই এগৰাকী গোপীৰ ঘৰত গৈ লৱণু খাই থাকোতে ধৰা পৰাত এতিয়া গোপীক আগত লৈ নানা কৌতুক নৃত্য কৰি আছে । এই কথা শুনি যশোদা হৰষিত হৈছিল ।

৪। মাক যশোদাই কানাইক লগ পাই কি কি কথা কৈছিল আৰু কিদৰে চেনেহ প্ৰকাশ কৰিছিল ?
উত্তৰ: মাক যশোদাই কৃষ্ণক লগ পাই কৈছিল যে এই বান্দী সকলৰ ঠাইলৈ আৰু নাহিবা, আমাৰ ঘৰত দৈ, গাখীৰ লৱণুৰ কথা সোধোতা কোন ? যিমান খাব পৰা সিমান মই দিম । তোমাৰ পদধূলা মূৰত লওঁ, তুমি আমাৰ কোটি কোটি পুৰুষৰ পৰম দেৱতা, মূৰৰ মুকুট, গলৰ সাতসৰী, বুকুৰ শীতল চন্দন ।
এইবুলি যশোদাই কৃষ্ণৰ গাৰ ধূলা জোকাৰি, বুকুত বান্ধি কোলাত লৈ চুমা দিলে আৰু পৰম আনন্দেৰে ঘৰলৈ আনি শীতল জলেৰে স্নান কৰাই, পঞ্চামৃত ভোজন কৰালে আৰু দিব্য বস্ত্ৰ, অলংকাৰেৰে ভূষিত কৰাই কৃষ্ণৰ সৌন্দৰ্য চাই চাই পৰম সন্তোষ লভিলে ।

ভাষা- বিষয়ক
৫। তলৰ শব্দবোৰ আধুনিক ৰূপত লিখা
তেজহ - ত্যাগ কৰা
তোহাৰি - তোমাৰ
হামু - মই
থিক - আছে
মাখিয়ে- সানি
উনিকৰ- এওঁৰ
ফিৰত- ঘূৰি ফুৰা
গাৰি - গালি
৬। বিপৰীত শব্দ লিখা:
চোৰ- পুলিচ
উত্তৰ- প্ৰশ্ন
কাতৰ- ধৈৰ্যৱান
পূণ্য- পাপ
শোক- আনন্দ
হৰ্ষ- বিষাদ
শীতল-তপত

সুখ | Lesson 14 | Class 9 Assamese | নৱম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া উত্তৰ | Question Answer Assam | SEBA Assamese Solutions
সুখ

প্ৰশ্নাৱলীঃ

ভাব- বিষয়কঃ

১। চমু উত্তৰ দিয়া।

ক) মানুহৰ সুখ দুখৰ আচল কথা কি?
উত্তৰঃ মানুহৰ সুখ দুখৰ আচল কথা হ'ল মন।
বা
সুখ-দুখৰ মানেই কাৰণ
মানত ৰখিবা থিত, - অৰ্থাৎ সুখ- দুখৰ কাৰণ স্থিৰ মন।

খ) কেনেকুৱা ধৰণৰ ভাবে মানুহক তললৈ বুৰায় বুলি কবিয়ে কৈছে?
উত্তৰঃ 'মই' বা 'মোৰ' ভাবে মানুহক তললৈ বুৰায় বুলি কবিয়ে কৈছে ।
বা
মই মোৰ' ভাৱে তললৈ বুৰাৰ নাপাব ৰক্ষাৰ তীৰ। অৰ্থাৎ মানুহৰ অধঃপতনৰ দিশে লৈ যায়।

গ) নি:স্বাৰ্থৰ বাট কেনেকুৱা ?
উত্তৰঃ নি:স্বাৰ্থৰ বাট সেন্দুৰীয়া।
বা
নিঃস্বাৰ্থৰ বাট, সেন্দুৰীয়া আলি, সুগন্ধি কুসুম ফুলে- অৰ্থাৎ নি-স্বাৰ্থবান মানুহৰ পথ যাত্ৰা সদায় মসৃন আৰু আনন্দ মুখৰ হয়।

ঘ) কবি আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালাক কিয় ভাঙনি কোঁৱৰ বুলি কোৱা হয় ?
উত্তৰঃ আগৰৱালাই কেইবাটাও ইংৰাজী কবিতা অসমীয়ালৈ সুৱলাকৈ ভাঙনি কৰে ।সেইবাবে তেওঁক ভাঙনি কোঁৱৰ বুলি কোৱা হয় ।
বা
আগৰৱালাই কেইবাটিও ইংৰাজী কবিতা অসমীয়ালৈ সুৱালকৈ ভাঙনি কৰা বাবে তেওঁ ভাঙনি কোঁৱৰ' আখ্যা দিয়া হৈছে।

ঙ) কাক আপোন কৰিব পাৰিলে সংসাৰত দুখ নাই বুলি কবিয়ে ব্যক্ত কৰিছে ?
উত্তৰঃ পৰক আপোন কৰিব পাৰিলে সংসাৰত দুখ নাই বুলি কবিয়ে ব্যক্ত কৰিছে।
বা
ধৰ্মত থাকি, নিস্বাৰ্থভাৱে সকলোকে আপোন কৰি ল'ব পাৰিলে প্ৰকৃত সুখ পোৱা যায়।

চ) কবিৰ মতে প্ৰকৃত সুখ কেনেকৈ পাব পাৰি ?
উত্তৰঃ কবিৰ মতে প্ৰকৃত সুখ পোৱাৰ উপায় নিজৰ হাততে থাকে। আনৰ দুখত দুখী আৰু আনৰ সুখত সুখী হ'ব জানিলে প্ৰকৃত সুখ পোৱা যায়। নিজৰ স্বাৰ্থ ত্যাগ কৰি আনৰ হিতৰ হকে কাম কৰিলে প্ৰকৃত সুখ পাব পাৰি।

২। কবিতাটোৰ মূল কথাখিনি নিজৰ ভাষাত লিখা
উত্তৰঃ কবি আনন্দচন্দ্ৰ আগৰৱালা দেবে সুখ নামৰ কবিতাটোত এই পৃথিৱীত জীৱশ্ৰেষ্ঠ মানুহে কেনেদৰে সুখ সুখ বুলি হাবাথুৰি খাই ফুৰে অথচ সুখৰ মুখ দেখা নাপাই সেই কথাটোকে প্ৰতিফলিত কৰি তুলিছে । মানুহে সুখ সুখ বুলি গোটেই জীৱনটো সুখৰেই সন্ধানত বলিয়াৰ দৰে ব্যস্ত থাকে। কিন্তু হাতৰ মুঠিতেই থকা সুখৰ সন্ধান উলিওৱাত তেওঁলোক ব্যৰ্থ হয়। সেইবাবে কবিয়ে কৈছে যে যিসকলে নিজৰ ন্যস্ত স্বাৰ্থক বলিদান দি আনৰ হকে চিন্তা কৰিব পাৰে তেওঁলোকৰ পিছে পিছে সুখ ঘূৰি ফুৰে। তেনেলোকৰ বাবে এই পৃথিৱী হৈছে পৰম সুখৰ ঠাই। যিসকল লোকে আনৰ সুখত সুখী হব পাৰে, আনৰ হাঁহিত নিজকে বিলীন কৰি দিব পাৰে তেনে লোকে সদায় সুখী হব পাৰে।আনকি আনৰ দুখত কান্দিব জনা মানুহে কান্দোনতো সুখ বিচাৰি পায় বুলি কবিয়ে কৈছে। কবিয়ে কৈছে যে এই পৃথিৱীত বাস কৰা সকলো মানুহেই আমাৰ আপোন, সকলো নৰ- নাৰীয়েই এজন পৰম পিতাৰেই সন্তান বুলি কবিয়ে কৈছে। সেইবাবে কবিয়ে গাই- গোটা পেটে ভঁৰাল অৰ্থাত কেৱল নিজৰ পেটটোৰ চিন্তা নকৰি লোকৰ দুখলৈ মন দিব কৈছে। মানুহৰ সেৱা আৰু মানুহৰ পূজাক মুখ্য ব্ৰত হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলে আমি সুখী হব পাৰিম বুলি কবিয়ে কৈছে। কবিতাটোৰ জৰিয়তে কবিয়ে পুনৰ কৈছে যে মই মই বুলি কেৱল আমি মোহ - মায়াৰ জালত বন্দী হৈ থাকিব নালাগে। এই মই, মই বা সকলোখিনি কেৱল মোৰ এনে ধৰণৰ মনোভাৱে মানুহক তললৈ হে নিয়ে। সেইবাবে আমি মনটোক থিৰ কৰি ৰাখি ত্যাগৰ যোগেদি সন্তোষ লাভ কৰিবলৈ শিকিব লাগে। সুখ আৰু দুখৰ একমাত্ৰ কাৰণ হৈছে আমাৰ মনটো, সেইবাবে যিমান পাৰো আমি মনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ শিকিব লাগে। স্বাৰ্থৰ বাটত কেৱল দুখৰ কাঁইট আৰু হূল পোতা থাকে বুলি কবিয়ে কৈছে তাৰ বিপৰীতে নিঃস্বার্থৰ বাট হৈছে সেন্দুৰীয়া আলি আৰু এই বাটত কুসুম ফুলে। সেইবাবে আমি যিমান পাৰো নিঃস্বাৰ্থভাবে লোকৰ হিত সাধনত মন দিব লাগে। এই পৃথিৱীৰ সকলো মানুহকেই আমি নিজৰ ভাই ভনী বুলি নিঃস্বাৰ্থ মৰম যাচিব পাৰিলে এই বিশ্ব প্ৰেম তথা সুখেৰে পৰিপূৰ্ণ হৈ পৰিব বুলি কবিয়ে কবিতাটোত উল্লেখ কৰিছে ।
এয়েই কবিতাটোৰ মূলভাব ।

৩। ব্যাখ্যা কৰাঃ

ক) অকল নিজৰ নিমিত্তে নহয়
আমাৰ জীৱন ভাই
লোকৰ কাৰণে খাটিব পাৰিলে
সংসাৰ সুখৰ ঠাই
উত্তৰঃ
উক্ত কথাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ' সাহিত্য চয়নিকা' (নতুন)ৰ অন্তৰ্গত আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত 'সুখ' নামৰ পাঠটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে ।
মানুহে সুখ কেনেদৰে আহৰণ কৰিব পাৰে সেই প্ৰসংগতে উক্ত কথাফাঁকিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে ।।
কবিয়ে 'সুখ ' নামৰ কবিতাটোত ব্যক্ত কৰিছে যে মানুহে কেৱল নিজৰ কথাকেই চিন্তা কৰিব নালাগে। আমাৰ এই বহুমূলীয়া জীৱন কেৱল নিজৰ বাবেই নহয় তাৰ পৰিবৰ্তে লোকৰ কামত লগাব পাৰিলেহে মানৱ জীৱন সাৰ্থক হব। সেয়েহে মানুহে যিমানেই আনৰ বাবে চিন্তা কৰিব পাৰে বা আনৰ হিতসাধন কৰিব পাৰে সিমানেই সংসাৰখন তেওঁৰ বাবে সুখময় হৈ পৰে।

খ) গাই- গোটা পেটে ভঁৰাল নহবা
লোকৰ দুখলৈ চোৱা
মানুহৰ সেৱা মানুহৰ পূজা
পৱিত্ৰ বৰত লোৱা
উত্তৰঃ
উক্ত কথাফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি 'সাহিত্য চয়নিকা' (নতুন)ৰ অন্তৰ্গত আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা দেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত 'সুখ' নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
মানুহ যে স্বাৰ্থপৰ হ'ব নালাগে সেই প্ৰসংগতে উক্ত কবিতাফাঁকিৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে।
কবিয়ে মানুহক গাই-গোটা পেটে ভঁৰাল অৰ্থাৎ স্বাৰ্থপৰ নহৈ দেশ তথা দহৰ হিতাৰ্থে চিন্তা কৰিবলৈ কৈছে। মানুহে সকলো সময়তে কেৱল নিজৰ কথা নাভাবি লোকৰ সুখ- দুখলৈও ধ্যান দিয়া উচিত। লোকৰ দুখ বুজি সাধ্যনুসাৰে সহায় কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰা উচিত। কেৱল নিজৰ পেটটো কেনেদৰে ভৰাই ৰাখিব পাৰি তাৰে চিন্তা নকৰি আনৰ অৱস্থাৰ কথা ভাবিবলৈও আমি যত্ন কৰিব লাগে। মানৱ পূজনৰ দৰে পূণ্যৰ কাম আন একো নাই। গতিকে আমি এনে পৱিত্ৰ কামৰ দ্বাৰা বৰ লাভ কৰিব পাৰো বুলি কবিয়ে কবিতাফাঁকিৰ জৰিয়তে উল্লেখ কৰিছে।

গ) স্বাৰ্থৰ বাটত দুখৰ কাঁইট

খোজেপতি বিন্ধে হুলে,
নিস্বাৰ্থৰ বাট সেন্দুৰীয়া আলি

... সুগন্ধি কুসুম ফুলে ।
উত্তৰঃ
ওপৰোক্ত কবিতা ফাঁকি আমাৰ পাঠ্যপুথি ' সাহিত্য চয়নিকা' (নতুন)ৰ অন্তৰ্গত 'সুখ' নামৰ কবিতাটোৰ পৰা তুলি দিয়া হৈছে।
স্বাৰ্থপৰ মানুহে যে জীৱনত পদে পদে দুখ পাবলগীয়া হয় সেই প্ৰসংগতে উক্ত কবিতাফাঁকিৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে।
স্বাৰ্থপৰ হৈ মানুহে ক্ষণিকৰ বাবে সুখ লভিলেও সেই সুখ চিৰস্থায়ী নহয়। আনক দুখ কষ্ট দি কেৱল নিজৰ ভাল সাধন কৰিবলৈ যত্ন কৰা মানুহ জীৱনত কেতিয়াও সুখী হব নোৱাৰে। তেনেকুৱা মানুহৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো খোজত হূল অথবা কাঁইট পুতি থোৱা থাকে বুলি কবিয়ে ব্যক্ত কৰিছে। অন্যহাতে নিঃস্বাৰ্থ ভাবে জীৱন কটোৱা বা মানৱ সেৱা কৰা ব্যক্তি সকলৰ জীৱনৰ পথ খুব মসৃণ হয়, সেন্দুৰীয়া আলিদিয়েই তেওঁলোকৰ জীৱন আগুৱাই গৈ থাকে বুলি কবিয়ে উল্লেখ কৰিছে।

ভাষা বিষয়কঃ
১। আপোন - পৰ
দুখ- সুখ
স্বাৰ্থ- নিঃস্বাৰ্থ
অভাৱ- উভৈনদী
সন্তোষ- বেজাৰ
হাঁহি- কান্দোন
২। সামৰথ - সামৰ্থ্য
ধৰম- ধৰ্ম
কৰম - কৰ্ম
বিৰিখ- বৃক্ষ
যতন - যত্ন