Lekha R Nair

ഹൃദയപൂർവ്വം കണ്ടു. വലിയ ആർഭാടങ്ങളും ബഹളങ്ങളും ഒന്നുമില്ലാതെ സന്തോഷമായി പോയി കണ്ടു വരാവുന്ന ഒരു simple feel good സിനിമ . എന്താകും സംഭവിക്കുക എന്ന് ഏറെക്കുറെ നമുക്ക് ഊഹിക്കാൻ പറ്റുന്ന ഒരു സിനിമ, എന്നാൽ യാതൊരു ബോറടികളും ഇല്ലാതെ കാണാൻ പറ്റുന്ന ഒന്ന് .

സത്യൻ അന്തിക്കാട് പടങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന നർമ്മത്തിൻ്റെ മേമ്പൊടി ഇതിൽ സംഗീത് പ്രതാപ് വളരെ മനോഹരമാക്കി തന്നിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ്, ഈ ചിത്രത്തിൽ ലാലേട്ടനോടൊപ്പം, അല്ലെങ്കിൽ അതിനും മുകളിലായി അദ്ദേഹത്തെ പറ്റി പലരും പ്രതിപാദിച്ചു കേൾക്കുന്നത്.
ആ ഒരു combo ഈ പടത്തിൻ്റെ വിജയത്തിൽ ഒരു വലിയ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
Antony Perumbavoor , Basil Joseph തുടങ്ങിയവർ ഈ സിനിമയിൽ ഒരു അനാവശ്യമായ ഏച്ചുകെട്ടലുകൾ ആയി തോന്നി.ആ ഒരു time duration കൂടെ സംഗീത് പ്രതാപിന് കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. അത്രയും മനോഹരമായി സംഗീത് തൻ്റെ കഥാപാത്രത്തെ വിജയിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ഒരു പടത്തിൻ്റെ ഭാഗമായതിലൂടെ മാളവിക എന്ന നടിയും മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ഇടം നേടിയിട്ടുണ്ട് .ശ്രീ ജനാർദ്ദനൻ എന്ന നടനെ എത്ര നാളായി സ്‌ക്രീനിൽ കണ്ടിട്ട്. വളരെ ചെറിയ ഒരു കഥാപാത്രം ആണെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തെ കുറെ നാളുകൾക്കു ശേഷം കണ്ടപ്പോൾ നല്ല ഒരു സന്തോഷം തോന്നി.

മനസ്സിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന songs ഒന്നും എടുത്തു പറയുവാൻ ഇല്ല,
ഒരു വലിയ suspense thriller അല്ല, വൻ twist ഒന്നും തന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ട, High തരുന്ന വലിയ fights ഇല്ല. ലാലേട്ടൻ്റെ എടുത്തുപറയാവുന്ന career best കഥാപാത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇത് മാറും എന്നും തോന്നുന്നില്ല.
ഇതൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും , ഒരു വ്യത്യസ്തമായ പ്രമേയം കൊണ്ട് വന്നു വിജയിപ്പിക്കുവാൻ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതാണ് ഈ സിനിമയുടെ ഒരു magic . ആ ഒരു magic experience ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ഈ സിനിമ തീർച്ചയായും ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തന്നെയാണ് എൻ്റെ ഒരു അഭിപ്രായം.

കാശ്മീർ ഓർമ്മകൾ - പഹൽഗാം

ചില യാത്രകൾ.. അത് അവസാനിപ്പിച്ച് നമ്മൾ തിരിച്ചു എത്തിയാലും, ആ ഓർമ്മകൾ ഒട്ടും മങ്ങാതെ, മായാതെ അങ്ങിനെ പച്ചപിടിച്ചു കിടക്കും.
അതായിരുന്നു പഹൽഗാം എനിക്ക് - സൗന്ദര്യം തുളുമ്പുന്ന ഓർമ്മകൾ, സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന അനുഭവങ്ങൾ !
പച്ചപ്പ്‌ നിറഞ്ഞ മലനിരകൾ,അത് നടന്നു കയറുന്ന ആട്ടിൻകൂട്ടങ്ങൾ , മരങ്ങൾ കൊണ്ട് മേൽക്കൂര കെട്ടിപ്പൊക്കിയ കൊച്ചു ഗ്രഹങ്ങൾ , അവിടേക്കുള്ള യാത്ര തന്നെ ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു.

ആ താഴ്വരയിലെത്തി അവിടെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കാൻ വന്ന മനസ്സായിരുന്നില്ല, മറിച്ചു ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടത് പോലെ ഉള്ള അനുഭവമായിരുന്നു.
നയന മനോഹരകാഴ്ചകളും, മനസ്സ് നിറയെ ശാന്തിയും സമാധാനവും - അതാണ് അവിടെ അനുഭവിച്ചത്‌.

സ്വപ്നതുല്യമായ യാത്ര കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു എത്തിയത് വേദനജനകമായ ഒരു യഥാർഥ്യത്തിലേക്കാണ് .
ഏറ്റവും ശാന്തിയിലും , സാമാധാനത്തിലും ഞാൻ ആ തഴ്വര കണ്ടതും…
ഒറ്റ ദിവസത്തിൽ പിന്നീട് അതിൽ രക്തം വീണതും..
മനസ്സിൽ ആദ്യം ഭയമാണ് ഓടിയെത്തിയത് ..

പഹൽഗാമിൽ ഞാൻ കണ്ടത് ശാന്തിയും സൗന്ദര്യവും ആണെങ്കിൽ,
എനിക്ക് പിന്നാലെ അവിടെ എത്തിയവർക്ക് അത് ഭയവും, നിസ്സഹായതയും, വേദനയും നിറഞ്ഞതായി മാറി,
എനിക്കേറെ നല്ല അനുഭവങ്ങളുടെ നേട്ടങ്ങൾ തന്നപ്പോൾ അവർക്കു അത് തീരാ നഷ്ട്ടങ്ങളായി മാറി,
ഞാൻ അനുഭവിച്ച കുളിർകാറ്റുകൾ അവർക്കു ഭീകരത നിറഞ്ഞ കൊടുംചൂടായി ,
ഞാൻ ആസ്വദിച്ച പച്ചപ്പിൽ അവർ കണ്ടത് രക്തക്കറകൾ ...
ഞങ്ങളുടെ പോലെ തന്നെ കാശ്മീർ കാണുവാൻ അവിടെയെത്തിയ മനുഷ്യരല്ലേ അവരും...

ഞങ്ങൾ സഞ്ചരിച്ച ആ പാതകളിൽ തന്നെയാണ് ഈ ഭീകരത പെയ്തു ഇറങ്ങിയത് എന്ന് മനസ്സിലാകുമ്പോൾ,
ഓരോ ഓർമ്മകളും ഒരുതരം വേദന കൊണ്ട് മൂടിയത് പോലെ തോന്നി.

സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞ പ്രകൃതിയും, സ്നേഹം നിറഞ്ഞ ഒരു പറ്റം മനുഷ്യരും ഇന്നും അവിടെ ഉണ്ട് ,
ഭയം വിട്ട് ജനങ്ങൾ വീണ്ടും പഹൽഗാം തേടി വരും…
സാമാധാനത്തിൻ്റെയും സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെയും ആ തണുത്ത കാറ്റ് വീണ്ടും ജനഹൃദയങ്ങളിൽ കുളിരു നിറയ്ക്കും.
നമുക്കായി.. എല്ലാവർക്കുമായി...
പഹൽഗാമിൻ്റെ മനസ്സും, മലകളും വീണ്ടും ഉണർന്നു പാടും , തകർക്കാൻ കഴിയാത്തൊരു സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ഗാഥകൾ.
ഓർമ്മകളോടൊപ്പം… പ്രാർത്ഥനയോടെയും.