Mallu Introverse

കരയേണ്ടി വരുമോ എന്ന പേടി കാരണം ചിരിക്കാതിരിക്കുന്നവരെ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?

ഞാൻ ഒക്കെ ആ ഒരു ടൈപ് ആണ്. ഞാൻ മാത്രമല്ല അങ്ങനെയുള്ള ഒത്തിരി പേർ പരിചയത്തിലും ഉണ്ട്. ഒരുപക്ഷെ, എന്നേക്കാൾ അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുന്നവരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നും പറയാം.

ദൈവമേ, ഇന്ന് കുറേ ചിരിച്ചു... എന്താണാവോ കരയാനുള്ളത് എന്ന് പറയുന്നത് തന്നെ ഒരു സാധാരണ കാര്യമായി കേൾക്കാറുണ്ട്.

സത്യം പറഞ്ഞാൽ നമ്മളിൽ മിക്കവരും അങ്ങനെ ഭയന്നാണ് ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. സന്തോഷിക്കാനുള്ള ഭയം. എല്ലാം മറന്ന് ഒന്ന് ജീവിതം ആസ്വദിക്കാനും ചിരിക്കാനും തന്നെ ഭയമാണ്.

സ്കൂളിൽ പഠിച്ചിരുന്നപ്പോൾ പല കാര്യങ്ങളെയും ഭയപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ വളർന്നപ്പോൾ, എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങൾ ആ ഭയം കൊണ്ടു നഷ്ടപ്പെടുത്തി എന്ന് ഓർത്തു നോക്കുമ്പോൾ, നഷ്ട ബോധത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ സങ്കടം തോന്നാറുണ്ട്.

എങ്കിലും ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല... രാവിലെ ഓഫീസിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ റോഡ് പണി ആയതിനാൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഞാൻ ഊടുവഴികളിലൂടെ ബൈക്ക് തിരിക്കും.

ചെറിയ വയലും പറമ്പുകളും ഒക്കെയായി മനോഹരമായ വഴിയാണ് അത്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോൾ മിക്ക ദിവസവും, പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ റോഡ് ആയിട്ട് കൂടി അങ്ങോട്ട് വണ്ടി തിരിക്കും🙂

ഉള്ളത് പറഞ്ഞാൽ ഇപ്പോഴും ആ വഴിയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റിയിട്ടില്ല. തലയിൽ നിറയെ ഓഫിസിലെ തലേ ദിവസത്തേതിന്റെ ബാക്കി ആയിരിക്കും... ഇന്ന് എന്തൊക്കെ ആണാവോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത് എന്ന് മാത്രം😐

എന്നിട്ടും മനസിന് ഒരല്പം സമാധാനം കിട്ടും എന്ന് മാത്രം. ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി കഷ്ടപ്പെടുകയാണ് ഓരോരുത്തരും. ഇതൊക്കെ ഒന്ന് മാറ്റാൻ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചു വിചാരിച്ചാൽ പറ്റുന്നതല്ലേയുള്ളൂ? അറിയില്ല, അതിനു പ്രത്യേകിച്ച് ഉത്തരം ഒന്നും ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ജീവിക്കുന്നത് തന്നെ ഭാഗ്യം എന്നതാണ് ശരിയുത്തരം എന്ന് തോന്നുന്നു😌

NB: കഴിഞ്ഞ ദിവസം പൊന്മാൻ എന്ന സിനിമയിലെ ഡയലോഗ് കണ്ടപ്പോൾ എഴുതണം എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടു എഴുതി എന്നെ ഉള്ളൂ...

കൃത്യമായ ഡയലോഗ് ഓർമ്മയില്ല... എന്നാലും ഇങ്ങനെ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു: “കാരണവന്മാരായിട്ട് ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയിട്ടിട്ടില്ല എന്നാലും നമ്മള് പിഴയ്ക്കും... എൻജോയ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്ന എല്ലാ ടൈമിലും എൻജോയ് ചെയ്യും... ബാക്കി ഉള്ള ടൈമിൽ നമ്മള് ഫൈറ്റ് ചെയ്യും...”

വല്ലാത്ത ഒരു ആവേശം തന്ന ഡയലോഗ് ആയിരുന്നു അത്🙂

മറ്റൊരു ഡയലോഗ് കൂടെ വല്ലാതെ സ്ട്രൈക്ക് ചെയ്തു:

നായകനോട് മറ്റൊരാൾ പറയുന്നു: ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്ന്.

നായകൻ: എവിടെയാണ് പ്രശ്നമില്ലാത്തത്? എത്രത്തോളമാണ് പ്രശ്നം? അതാണെനിക്ക് അറിയേണ്ടത്...

അതെ, എവിടാണ് പ്രശ്നമില്ലാത്തത്? എപ്പോഴും പ്രശ്നവും ഓർത്തു നിന്നാൽ കാര്യങ്ങള് മുന്നോട്ട് പോകുമോ?

അപ്പൊ എല്ലാരും എൻജോയ് ചെയ്യ്😜

താങ്ക്യൂ...🙂

എന്തോ കോഴ്സ് പഠിച്ചു, അത് മാത്രമേ അറിയൂ, അതിലാണെങ്കിൽ ജോലിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല. വേറെ ജോലിക്ക് അപ്ലൈ ചെയ്യാനുള്ള യോഗ്യതയില്ല, എന്തെങ്കിലും ചെയ്തു പൈസ ഉണ്ടാക്കാനുള്ള ധൈര്യമോ,ബിസിനെസ്സ് ചെയ്യാനുള്ള ആത്മവിശ്വാസമോ ഇല്ല , എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നറിയില്ല.കുറേയായി ഓൺലൈൻ പാർട്ട്‌ ടൈം ജോലികൾ നോക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ ഒന്നുമങ്‌ ക്ലിക്ക് ആകുന്നില്ല

എങ്കിലും പാഷൻ മാറ്റി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.ചെയ്യാൻ കുറേ ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യങ്ങളും ഉണ്ട്. പക്ഷേ വേറെ മേഖലയിൽ ജോലി ചെയ്യാനായി ഇറങ്ങിയാൽ,അതിലേക്കു മുഴുവനായി ഇൻവെസ്റ്റ്‌ ചെയ്താൽ ഇനിയെങ്കിലും പാഷനിലേക്ക് ഒരു തിരിച്ചു പോക്ക് ഉണ്ടാകില്ല. പക്ഷേ അതും പറഞ്ഞിരുന്നാൽ ജീവിക്കാനുള്ള പൈസയും ഇല്ല.. എന്ത് ചെയ്യും? മിഡിൽ ക്ലാസ്സ് കുടുംബങ്ങളിലെ യൂത്തിന്റെ കുറെ പേരുടെ അവസ്ഥയാണിത്.പ്രത്യേകിച്ച് വളർന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ കൊണ്ടോ,മറ്റു കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടോ സോഷ്യൽസ്‌കിലും മറ്റു ലൈഫ് സ്കില്ലുകളും ഉണ്ടാക്കാൻ പറ്റാതിരുന്ന,എന്ത് ചെയ്തും ഞാൻ ജീവിക്കുമെന്ന ആത്മവിശ്വാസമോ ഇല്ലാത്ത കുറെയാളുകൾ ഉണ്ട് നമ്മളുടെയിടയിൽ.ഇങ്ങനെയുള്ളവരുടെ ഇൻസെക്യൂരിറ്റിയെ മുതലെടുത്തുകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്ന കുറേ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പരസ്യം കണ്ടിട്ടുണ്ടാകും.

"കേരളത്തിൽ ഉടനീളം ബ്രാഞ്ചുകളുള്ള ഫുഡ്‌ പ്രോഡക്ട് കമ്പനിയിൽ സ്ഥിരനിയമനം, യോഗ്യത പത്താം ക്ലാസ്സ്‌."
"നിങ്ങൾ വെറുതെയിരിക്കുന്ന സമയങ്ങളിൽ പരസ്യം കാണൂ സമ്പാദിക്കൂ "
"ഇനി നിങ്ങളുടെ ബോസ്സ് നിങ്ങളാകൂ.ഒരു രൂപ പോലും ഇൻവെസ്റ്റ്മെന്റ് വേണ്ടാത്ത ബിസിനസ്സിലേക്ക് വർക്കിംഗ്‌ പാർട്ണർ ആവശ്യമുണ്ട് "
കോപ്പി പേസ്റ്റ് മാത്രം ചെയ്തു കൊണ്ടു ദിനംപ്രതി രണ്ടായിരം രൂപ സമ്പാദിക്കാം "..
തുടങ്ങിയവയിലെല്ലാം പെട്ടു,സമയവും കടം വാങ്ങി ഇൻവെസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത പൈസയും ജീവിതത്തിനോടുള്ള അവസാനപ്രതീക്ഷയും പോയവർ ഇഷ്ടം പോലെ

ഇങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് വരുമാനം നേടികൊണ്ട് ,നമ്മളുടെ പാഷൻ ഫോളോ ചെയ്യാൻ ഫ്ളക്സ്ബിൾ ആക്കി ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്ന, എന്നാൽ അത്യാവശ്യം സ്കിൽ നേടിയാൽ ആൾകാർ നമ്മളെ തേടി വരുന്ന ജോലികളുടെ സാദ്ധ്യതകൾ ഇഷ്ടം പോലെയുണ്ട് നാട്ടിൽ.റെഗുലർ ആയി വർക്ക്‌ എടുത്തില്ലെങ്കിലും മെയിൻറെനൻസ് വർകുകൾ കിട്ടാവുന്നതോ, കുറച്ചു നാൾ ചെറിയ കാലാവധിയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യാനോ പറ്റുന്ന സ്കില്ലുകൾ എന്നു പറയാം പഠിച്ച പ്രൊഫഷണൽ കോഴ്സ് കൈവിട്ടാലും ജീവിതത്തിൽ ഉടനീളം ഉപകാരപ്പെടുന്നവയാണ് കൈത്തൊഴിലുകൾ . ലൈഫിൽ അത്യാവശ്യ ഘട്ടങ്ങളിൽ എടുത്തു ഉപയോഗിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന വജ്രായുധങ്ങൾ..



അതിൽ പെടുന്ന ചില മേഖലകൾ താഴെ
ഡ്രൈവിംഗ്, ആശാരിപ്പണി, പ്ലമ്പർ,തെങ്ങ്കയറ്റം,ഇലക്ട്രീഷ്യൻ, റബ്ബർ ടാപ്പർ,വെൽഡർ ഓൺലൈൻ ടീച്ചിങ്,ടൈലറിങ്. ജോലിയുടെ പേര് പറയുമ്പോൾ മാത്രം ബഹുമാനം ഉള്ള മുകളിലിരിക്കുന്നവന്റെ സകല ആട്ടും തുപ്പും കേൾക്കേണ്ട ജോലികൾ മറ്റുള്ളവയും,എന്നാൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യക്കാർ വളരെ താഴ്മയോടെ, കാലു പിടിക്കുന്ന പോലെ ജോലിക്ക് വിളിക്കുന്നത് ഇത്പോലുള്ള കൈത്തൊഴിലുകൾ ചെയ്യുന്നവരെയുമാണ് എന്നതാണ് രസം.

ഇൻട്രോവെർട്സ്, സോഷ്യൽ ആങ്സൈറ്റി എന്ന പേരിൽ ഒക്കെ സ്വയം ഐഡന്റിഫൈ ചെയ്യുന്നവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും സോഷ്യൽസ്കില്ലും ലൈഫ്സ്‌കിലും കുറവായിരിക്കലും വളരെയധികം സെൻസിറ്റീവ് ആയിരിക്കലുമാണ്. പെട്ടെന്ന് എത്തി പിടിക്കാൻ പറ്റാത്ത പാഷൻ ഫോളോ ചെയ്യാനും, ജീവിതം മുന്നോട്ടു കൊണ്ടു പോകേണ്ടത് ഒരേസമയം ആവശ്യവു മായിരിക്കുമ്പോൾ,ചൂഷണസ്വഭാവമുള്ള സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ചെന്ന് പെട്ട് ബാക്കിയുള്ള ആത്മവിശ്വാസംകൂടി നശിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം ഇങ്ങനെയുള്ള കൈത്തൊഴിലുകൾ പഠിച്ചു അതിൽ വേണ്ടത്ര കഴിവ് നേടുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും

ഇതുപോലെയുള്ള തൊഴിലുകൾ, ഇങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിലുള്ളവർക്ക് പ്രത്യേക പരിഗണന നൽകി പഠിപ്പിക്കുന്ന എമ്പതെറ്റിക് ആയ ഒരു കൂട്ടായ്മ എങ്കിലും നാട്ടിൽ ഉണ്ടാകണം എന്നു ആഗ്രഹമുണ്ട്.

സ്ത്രീകൾ എന്നപേരിലും , ന്യൂനപക്ഷം എന്ന പേരിലും, ജാതിയുടെ പേരിലും,ലൈംഗിക ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ എന്ന പേരിലും, അംഗവൈകല്യം ഉള്ളവർക്കും പരിഗണന കൊടുത്തു തുടങ്ങിയ നമ്മളുടെ നാട്ടിൽ മാനസികമായി ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട, അതിജീവിക്കാനുള്ള കഴിവുകളുണ്ടാക്കാനുള്ള അവസരങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയവർക്ക് പരിഗണനയോ,സഹായമോ വേണമെന്ന് ഇപ്പോഴും ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.ഇക്വാലിറ്റി ഒരു ആശയമായി മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നത് ഇത്കൊണ്ടൊക്കെ കൂടിയാണ്.

മുകളിൽ പറഞ്ഞ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന വിഭാഗങ്ങളെക്കാൾ കൂടുതൽ കാണും ഏതെങ്കിലും ഒരു ലേബലിന്റെ കീഴിൽ ഐഡന്റിഫൈ ചെയ്യാൻ അറിയുകപോലുമില്ലാത്ത,എവിടെയാണ് എനിക്ക് തെറ്റിയത്, എന്താണ് ഞാൻ നേടേണ്ടത്, എങ്ങനെയാണു ഞാൻ അതിജീവിക്കേണ്ടത് എന്നറിയാത്ത ആളുകൾ.

ഈ അവസ്ഥയിൽ ഒരു മാറ്റം വേണമെന്ന് മനസിൽ സെറ്റ് ചെയ്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്ങനെ എത്രത്തോളം,എന്നൊന്നും അറിയില്ല എങ്കിലും സപ്പോർട്സ് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു...

© Navyendhu Manakkadan