New Path by Kalli

Καλλιμέρα σε όλες και όλους.

Σκεφτόμουν σήμερα το δρόμο που έχω κάνει προσωπικά αλλά και οι γυναίκες - και μερικοί άντρες ομολογώ - που έχουν δουλέψει μαζί μου. Μου αρέσουν αυτές οι αναδρομές γιατί μου θυμίζουν που ήμουν και που είμαι τώρα.
Βλέπεις οι άνθρωποι έχουμε την τάση να ξεχνάμε.
Πιστεύουμε ότι αυτό που είμαστε τώρα είμασταν πάντα.
Έτσι δεν βλέπουμε τον δρόμο που κάναμε. Τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε. Τις νίκες που γευτήκαμε. Τις αποφάσεις που άλλαξαν τη ζωή μας.
Ίσως το μόνο που κρατάμε είναι οι απογοητεύσεις και αυτές όμως μεγεθυμένες από το χρόνο, αλλοιωμένες από τα συναισθήματα και σαφώς όχι αξιολογημένες ως ευκαιρία για αλλαγή.
Σήμερα λοιπόν για να γυρίσω στην αρχή της σκέψης μου σκέφτηκα την αρχή αυτού του δρόμου αυτο-ανακάλυψης και αυτο-εξερεύνησης και σκέφτηκα ότι ίσως δεν ήταν ΜΙΑ στιγμή αλλά ένα σύνολο στιγμών όμως νομίζω ότι αν με ρωτήσεις ήταν η ώρα που μάζεψα τα πόδια μου και κάθισα στην καρέκλα μου «σωστά», αποφασισμένη να βρω το ποια είμαι τελικά και γιατί αντί να χαίρομαι τη ζωή μου, ήθελα να τελειώσει.

Θα σας διηγηθώ την ιστορία αυτή αύριο.
Σήμερα όμως θέλω να μάθω αν εσείς έχετε μια τέτοια στιγμή (σύνολο στιγμών))) που πιστεύετε ότι άλλαξε την πορεία της ζωής σας.
Ανυπομονώ για τις ιστορίες σας.
Με αγάπη
Κάλλι