Motolab

Σπασμένο γρανάζι τρόμπας λαδιού από Yamaha X-max 250. Το συγκεκριμένο γρανάζι παίρνει κίνηση απευθείας από το στρόφαλο και, εκτός από την ίδια την τρόμπα λαδιού, κινεί κι ένα ακόμα γρανάζι στα δεξιά του. Αυτό με τη σειρά του γυρίζει (μέσω άξονα) την τρόμπα νερού, η οποία βρίσκεται στην απέναντι πλευρά του κινητήρα (αριστερά). Το X-max (όπως και πολλά άλλα σκούτερ) δεν διαθέτει λαμπάκι χαμηλής πίεσης λαδιού στον πίνακα οργάνων. Έτσι, το σπάσιμο του γραναζιού δεν έγινε άμεσα αντιληπτό, παρά μόνο λίγα λεπτά αργότερα, όταν το μοτέρ ανέβασε απότομα θερμοκρασία καθώς δεν γύριζαν τα νερά. Το σκούτερ μάς ήρθε με την επισήμανση της υπερθέρμανσης και λόγω της παράδοσης των x-max στα βουλωμένα ψυγεία, αρχικά πήγε το μυαλό μας εκεί. Αλλά το εντελώς «παγωμένο» ψυγείο, καθώς και η πολύ ξαφνική εμφάνιση των συμπτωμάτων μας έκαναν να προσανατολιστούμε στο θερμοστάτη (ο οποίος όμως άνοιγε, αν και όχι στο 100%) και μετά στην τρόμπα νερού. Όντως διαπιστώσαμε ότι η φτερωτή της τρόμπας νερού γύριζε ανεξέλεγκτα, οπότε ανοίξαμε το καπάκι του βολάν ελπίζοντας να βρούμε το γρανάζι του άξονά της κουρεμένο. Δυστυχώς όμως βρήκαμε το γρανάζι της τρόμπας λαδιού σπασμένο. Αυτό σημαίνει ότι το μοτέρ έχει δουλέψει έστω και ελάχιστα λεπτά χωρίς λάδι. Ο ήχος του πάντως μετά την επισκευή ήταν φυσιολογικός, οπότε ο ιδιοκτήτης μπορεί να ελπίζει ότι δεν έχει γίνει ανεπανόρθωτη ζημιά σε κρίσιμα σημεία όπως πιστόνι/κύλινδρος/μπιέλα.

Εικόνα από την τρόμπα βενζίνης Pegaso 650ie. Διακρίνεται το θερμίστορ που χρησιμοποιείται για την ένδειξη χαμηλής στάθμης στο ταμπλό. Το θερμίστορ είναι ουσιαστικά μια ωμική αντίσταση η οποία μεταβάλλεται ανάλογα με τη θερμοκρασία. Ο συγκεκριμένος τύπος (NTC) μειώνει την αντίστασή του όταν θερμαίνεται. Βρίσκεται μέσα στο μεταλλικό βαρελάκι της φωτογραφίας (κάτω δεξιά) και έχει δυο ακροδέκτες. Ο ένας είναι συνδεδεμένος με το βαρελάκι (οπότε γειώνεται όταν το βαρελάκι βιδωθεί στην αντλία) και ο άλλος καταλήγει σε ένα καλώδιο. Το καλώδιο αυτό είναι ουσιαστικά προέκταση της γείωσης της ένδειξης χαμηλής στάθμης. Το λαμπάκι της ένδειξης τροφοδοτείται μόνιμα με 12V στη μια του επαφή, αλλά η ροή ρεύματος προς τη γείωση ελέγχεται από το θερμίστορ. Όταν το ρεζερβουάρ διαθέτει αρκετό καύσιμο το θερμίστορ να είναι βουτηγμένο σε αυτό και η θερμοκρασία του διατηρείται χαμηλά. Έτσι, παρουσιάζει υψηλή αντίσταση, το ρεύμα περιορίζεται (σχεδόν μηδενίζεται) και το λαμπάκι δεν ανάβει. Όταν η στάθμη της βενζίνης πέσει και το θερμίστορ εκτεθεί στον αέρα, αρχίζει να θερμαίνεται κι έτσι η αντίστασή του μειώνεται. Κατά συνέπεια, η ροή του ρεύματος προς τη γείωση αυξάνεται και το λαμπάκι ανάβει.

Σώμα ψεκασμού απ’ το Wave 110i της Honda. Σε αντίθεση με το ψεκαστό Innova, όπου έχουμε βαλβίδα ρελαντί με βηματικό μοτέρ (άρα μπορεί να ρυθμίζει ακριβώς την παροχή αέρα), στο Wave υπάρχει μια απλή ηλεκτρομαγνητική βαλβίδα τύπου On-Off (επάνω αριστερά). Ανοίγει μόνο για λίγα δευτερόλεπτα όταν πατάμε το κουμπί της μίζας, αφήνοντας επιπλέον αέρα να περάσει από τη δίοδο «1». Αυτό διευκολύνει την εκκίνηση και ευθύνεται για το στιγμιαίο ανέβασμα των στροφών του κινητήρα όταν βάζουμε μπρος. Ο αέρας του ρελαντί, ωστόσο, δε ρυθμίζεται αυτόματα (όπως στο Innova), γι’ αυτό και υπάρχει μια βίδα στο πλάι του σώματος για χειροκίνητη ρύθμιση. Η θέση της βίδας επηρεάζει το άνοιγμα της διόδου «2» και κατ’ επέκταση τις στροφές του ρελαντί. Η ρύθμιση χρειάζεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, καθώς το ρελαντί πέφτει λόγω της κάπνας που μαζεύεται τόσο στην πεταλούδα, όσο και στην ίδια τη δίοδο. Αριστερά βλέπουμε τη βίδα «στοπ» που δεν την πειράζουμε για δύο λόγους: πρώτον, γιατί είναι ρυθμισμένη από το εργοστάσιο έτσι ώστε η πεταλούδα να αφήνει μια συγκεκριμένη (απειροελάχιστη) ποσότητα αέρα να περνά όταν το γκάζι είναι τελείως κλειστό. Δεύτερον, γιατί ο αισθητήρας TPS (δεξιά) είναι καλιμπραρισμένος ώστε να θεωρεί ως «κλειστό γκάζι» τη θέση που έχει η πεταλούδα όταν ακουμπάει στη βίδα. Το σώμα της φωτογραφίας είχε χαλασμένο TPS κι αλλάχτηκε όλο, καθώς στο συγκεκριμένο μοντέλο το TPS δεν πωλείται χωριστά.