Repebu

Την προηγούμενη εβδομάδα, στα Σκόπια, με τον Yanis Athanasopoulos είχαμε την ευκαιρία να πραγματοποιήσω ένα workshop για τη λήψη αποφάσεων στο “The Heartbeat of Coaching Conference”. Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι πόσο συχνά οι άνθρωποι νιώθουν «κολλημένοι» πριν πάρουν μια απόφαση.

Μέσα από τις συζητήσεις μας, δουλέψαμε πάνω σε κάτι απλό, αλλά πολύ δυνατό: να επιβραδύνουμε και να θέτουμε καλύτερες ερωτήσεις.

Αντί για το «Τι να επιλέξω;» εξερευνήσαμε:
> Ποια ανάγκη προσπαθώ να καλύψω;
> Ποιο είναι το πραγματικό «γιατί» πίσω από αυτή την απόφαση;
> Τι φοβάμαι ότι θα χάσω;

Γιατί οι καλύτερες αποφάσεις δεν προκύπτουν απαραίτητα από περισσότερες επιλογές αλλά σίγουρα από περισσότερη διαύγεια. Ωραίος κόσμος, ουσιαστικές συζητήσεις και μια αίθουσα γεμάτη coaches & HR professionals πρόθυμους να πάνε πιο βαθιά.

Οι περισσότεροι που λένε «να φύγω από το corporate και να κάνω κάτι δικό μου» θέλουν απλώς να φύγουν από κάτι που τους κουράζει.
Το πρόβλημα είναι ότι το startup δεν είναι ξεκούραση και σίγουρα δεν είναι εύκολο, γιατί αλλάζεις ολόκληρο επαγγελματικό περιβάλλον.
Είναι ρευστό που δεν ξέρεις αν θα έρθει. Είναι ευθύνη που δεν μοιράζεται. Είναι αποφάσεις που πληρώνεις μόνο εσύ.
Αν το δεις ρομαντικά, θα απογοητευτείς. Αν το δεις ρεαλιστικά, μπορεί να σε αλλάξει. Αν είσαι σε φάση σκέψης ή μετάβασης, διάβασέ το πριν κάνεις το επόμενο βήμα.
Το άρθρο στα σχόλια & εγώ στα DM

Τις προάλλες, έπρεπε να πάρω μια απόφαση, δεν ήταν μεγάλη. Κι όμως, ένιωσα αυτό το γνώριμο «κόμπιασμα». Το μικρό εκείνο κενό ανάμεσα στο «ξέρω τι θέλω» και στο «ναι, το κάνω». Tότε συνειδητοποίησα ότι το πρόβλημα ήταν στην εσωτερική μου σταθερότητα τη στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω.

Στη δουλειά μιλάμε συχνά για στρατηγική, για στόχους, για αποφασιστικότητα. Πολύ λιγότερο μιλάμε για το πώς οι προσωπικές μας διεργασίες επηρεάζουν τον τρόπο που ηγούμαστε, συνεργαζόμαστε ή παίρνουμε θέση. Η θεωρία του Bowen το περιγράφει ως «προσωπική διαφοροποίηση»: την ικανότητα να ξεχωρίζουμε τι νιώθουμε και τι θέλουμε από αυτό που περιμένουν οι άλλοι από εμάς. Και όταν αυτή η ισορροπία κλονίζεται, ακόμη και μια απλή επιλογή μπορεί να μοιάζει δυσανάλογα μεγάλη.

Έγραψα ένα μικρό κείμενο γι’ αυτό, για εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο θέλω και στο πρέπει, που επηρεάζει όχι μόνο την προσωπική μας ζωή, αλλά και τον τρόπο που στεκόμαστε στον επαγγελματικό μας χώρο. Ίσως να μιλήσει και σε εσάς. Καλοδεχούμενες οι σκέψεις σας

To link για το άρθρο στα comments.

Ώρα για restart 🐣 το Πάσχα είναι ευκαιρία στιγμή για αναστοχασμό και ανανέωση, είτε πάμε στην εκκλησία είτε απλά πάμε για το φως και φεύγουμε γρήγορα για τη μαγειρίτσα…

Έτσι και εγώ, παίρνω λίγες μέρες για να αποσυνδεθώ και να επιστρέψω έτοιμος για το επόμενο online workshop μας!

Ραντεβού λοιπόν στις 26 Απριλίου για να δούμε μαζί: «Πώς να σταματήσετε να χάνετε ευκαιρίες γιατί απλά δεν πήρατε την απόφαση να την αρπάξετε και τώρα είναι αργά».

Εύχομαι σε όλους σας ένα ήρεμο και όμορφο Πάσχα με πολλή αγάπη και χαλάρωση. Θα είμαι ξανά online από την Τρίτη! Χρόνια Πολλά και καλό Πάσχα!

Online : Μην χάνεις ευκαιρίες, ώστε να αποφασίζεις με τόλμη και σιγουριά. Κυριακή 26 Απριλίου στις 19.00.
[email protected] - link στο comment

Φόρμα Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος Workshop : Νικώντας την Αναποφασιστικότητα Κυριακή 26 Απριλίου | 19:00-21:30