Qudratullah Hashemi

به استعداد های دو طرف باور و ایمان دارم، ای وای که این دو استعدادِ متضاد هم مسیر ميشد/ شود. پاچه و آستین برای آبادانی کشور بَر ميزد/زَنَد. و برای این امر خير هيچ ګاه دیر نيست.

از زمان فروپاشي حکومت جمهوري به بعد و قبل از آن چه استعداد ها و نخبه های نبود که خاک بلعید.
تحولات عميق سیاسي اخير خيلي از ما ها را با چهره های بی کيفيت و خود فروخته و بی شیمه آشنايمان کرد. اين شناخت و معرفت چقدر پوسیده بود و ناکار.

و بر عکس چه کَله ها و نخبه های زير يوغ اين ضمير فرسودګان ګردن شُل کرده و با عشق و صمیمیت پر از چال و نيرنګ سیاسيون خون آشام برای ثبات و آرامش هموطنان دم ګلوله و چره های بم ايستادن. حقا که ضايع اند. عقب هر خبرِ ناخوشِ که ضربان قلب آدمی را تُند ميکند يک جشن از خوشی بر پا ميشود اين را همانی که وسیله شده را هم با همان وجدان بی خاصيتش ميداند. با اين که هیچ ګاه برای انکار از انجام اين عمل شوم دیر نيست با کمال فخر به سر می رساند.

پس آن نخود سياه کجا خواهد بود؟

فېسبوک د ژوند په رنګونو پوښل شوی. 🇦🇫
د زمري ۲۸ مه له شک پرته مبارکه ده.

مهدي مجاهد د طالبانو لخواه ايران سره پولې ته نژدې ووژل شو.

د طالبانو له ډلې جلا شوی قمندان، مهدي مجاهد ايران ته له اووښتو وروسته تېره ورځ د زمري په ۲۴ مه د ايراني پوځيانو لخوا له نيول کېدو وروسته طالب ځواکونو ته سپارل شوی او طالبانو وژلی.

مجاهد په حاکم نظام نيوکې کولې او هغه ېې د يو ځانګړي توکم په انحصار کې باله مهدي د يوې ډلې په ملاتړ سره د حاکم نظام امنيت او اتحاد ګواښه، پلويان ېې وايي غچ ېې اخلو.

شرحِ قِصه یک ملت.

باری گریستم برای خود، وطن و آزادی آنِ که رانده، ویران و سلب شده است.

با احساس اندک متفاوت اینبار خواستم، یکی را دریابم تا مرا درین حال ناخوشِ که دارم یاری رساند به این منظور نگاره ام را، که اظهار داشت دردی را تصویر کشیده ام، را با دوستان خود در وسایل ارتباطی اجتماعی شریک سازم، بار نخست بی نتیجه نه بلکه بد نتیجه ماندم و تازه معنای مجازی را دریافتم و پی بردم که این فقط یک دنیای مجازی نیست عزیز ترین ها هم مجازی بوده میتواند.

دَور و بَرم نگاه کرده به خود پیچیدم و دیدم صنفی عزیزم قلب گذاشت و نوشت.
در سوگ وطن مَه نال بیا روی خاک مطلق آزاد پا نهان و آزادی و خود مختاری واقعی را تجربه کن امن و آرام برقرار است.

در ادامه نوشت؛ اگر باشد این بهانه ای پس دق دیدارِ معشوقه ای و آن یارانِ که باهم جواری دزدیده، کلوخی میکردین.
با خود گفتم چی تشبیه!؟
این است قصه زندگی من و یک ملت دیگر.