nihantumer89

Nasıl anlatsam bilemedim o nedenle geldiği gibi aktarmaya çalışacağım şimdi yazacaklarımı. Daha iyi olmamız dileğiyle...

Yaşadığımız hayatlar kalbimizin yansımasıdır. Kalbinden geçirdiğin ne var ise önüne gelen yemek de sana aynı tadı verir. Eğer sen içinde öfke, nefret, kin taşıyorsan bunları sana yaşatan durumlar ile karşı karşıya kalırsın. Ve be yazıktır ki işin acı tarafı, sen bunu farkedesiye kadar da bu çarkın içinde dönmekle geçirirsin hayatını. Ta ki bir gün farkına varıp hayrola diyesiye dek. Ya da biri seni dürtüp uyandırır.

Kalbine dikkat et ki hayatın istemediklerin ile değil istediklerin ile dolsun.

Ee nasıl farkında olacağız peki bu çarkın içinde dönüp durduğumuzu?

Kurduğun yargı cümleleri kendin ya da başkası için farketmez senin rehberin olabilir. Seni rahatsız eden ve tepki vermene sebep olan şeyler.

Yoruldun artık vazgeç onu iyileştirmenin yolunu aramaktan...

Değiştirmeye çalıştığın her kişi, her olay sadece senin kendi enerji bankandan kaybın.

Kendine odaklanmak için daha kaç kez darbe alman gerek?
Kendin için yaşamayı öğrenmek için kimi bekliyorsun?

Şikayet ediyorsun sebebi kendindeki eksiklik.
Beni sevmiyor diyorsun sebebi kendini sevmiyor olman.
Beni dinlemiyorlar diyorsun sebebi kendini dinlemek için kendine zaman vermiyor olman.
Vaktim yok diyorsun sebebi kendi zamanını kendinden başkalarına harcıyor olman.
Hep beni bulur diyorsun sebebi mağdur olmaya bağımlı olman.
Yaşama sevincimi bitirdiler diyorsun sebebi sevinci onlarda arıyor olman.
Haksızlık yaptılar diyorsun sebebi kendini desteklemiyor olman.
Onlarda var bende yok diyorsun sebebi değersiz olduğuna inanman.
Eleştiriyorsun sebebi ne olursa olsun, ve sebebin yine senin içindeki sevgi eksikliği.
Hiç arkadaşım yok hepsi beni bıraktı diyorsun, sebebi kendinle olan iletişimin.

Yani her kapı yine sana çıkıyor, ne diyebilirim ki. Soruların hepsinin yanıtı sende. Kapılarını açmak da dolayısıyla senin elinde.

Kurtarıcı gelecek diye beklemek sence bu durumda ne kadar mantıklı?

Her gün 5dk sessiz kal ve kendini dinle😉