Triggervrij

Dit voelt misschien als de ultieme zorgzaamheid, maar er zit een enorme schaduwkant aan.

Want hoe meer je vandaag voor ze doet, hoe meer ze morgen van je verwachten. Door dingen over te nemen die je tiener prima zelf kan, leer je ze onbewust twee dingen:
1️⃣ Dat ze voor dagelijkse taken afhankelijk zijn van jou.
2️⃣ Dat ze zelf lekker achterover kunnen leunen.

Als wij gaan overfunctioneren, gaan zij onderfunctioneren.

En dat zorgt bij ons voor pure uitputting, een constante stressmodus en op den duur zelfs voor wrok.

Voor je het weet zit je midden in die dagelijkse strijd en ontplof je om het minste of geringste.
Waarna het schuldgevoel toeslaat.

Maar je puber móét juist leren om de verantwoordelijkheid voor zijn of haar eigen dagelijkse taken te dragen.

De volgende keer dat je de neiging hebt om iets voor je tiener op te pakken, stop dan heel even en vraag jezelf af:

👉 “Doe ik dit omdat ze het echt niet kúnnen?”
Of...
👉 “Doe ik dit omdat het MIJN gewoonte is? Omdat ik het moeilijk vind om grenzen te stellen? Of omdat ik me anders geen 'goede' moeder voel?”

Onder elk van die gewoontes ligt een persoonlijke trigger verscholen.
En dán wordt opvoeden pas echt spiegelen.

💬 Herkenbaar? Welke taak neem jij (te) vaak onbewust over van je puber? Laat het me weten in de reacties!

Volg Triggervrij voor meer tools en inzichten van bewust ouderschap.

Typ RUST hieronder om de info te krijgen over mijn 9ratis workshop "Van Triggrr Naar Rust"🌱