DogGuidance

Start van een innovatieve studie aan de Faculteit Diergeneeskunde (UGent)

Ik deel graag een nieuw onderzoek dat opgestart wordt aan de Faculteit Diergeneeskunde van UGent naar een innovatieve, gerichte behandeling voor oorinfecties bij honden veroorzaakt door de bacterie Staphylococcus pseudintermedius.

🔬 Aan de Universiteit Gent werd een ge-engineerd enzym ontwikkeld dat specifiek deze bacterie uitschakelt. In een eerste klinische studie bij honden met hardnekkige pyodermie werden veelbelovende resultaten gezien: de infectie werd efficiënt en zonder bijwerkingen geëlimineerd, zelfs wanneer eerdere antibioticakuren geen effect meer hadden.
Op basis van deze sterke resultaten wordt de toepassing nu uitgebreid naar otitis externa.

💛 Wat is het voordeel voor de hond (en de eigenaar)?

- Snelle vermindering van ontsteking, jeuk en pijn
- Betere levenskwaliteit voor de hond, minder stress voor de eigenaar
- Geen impact op nuttige bacteriën
- Geen gekende bijwerkingen
- Een veelbelovend alternatief wanneer antibiotica tekortschieten

👉 Geïnteresseerd om deel te nemen of wil u meer info?
https://anilysin.ugent.be/

✨ Wat een jaar… ✨
2025 was voor ons een topjaar!

We mochten dit jaar maar liefst 131 gezinnen begeleiden op hun weg naar meer begrip, vertrouwen en harmonie met hun hond. Dat is iets waar we enorm dankbaar voor zijn.

Dankjewel aan alle honden én DogGuiders die ons hun vertrouwen schonken, aan iedereen die meeleefde, doorverwees, steunde en enthousiast bleef volgen. Zonder jullie was dit niet mogelijk geweest.

Nu is het tijd om het jaar rustig af te ronden, te genieten van elkaar (en van extra knuffels), en vooruit te kijken.

✨ We wensen jullie een prettig eindejaar en een warm, gezond en voorspoedig 2026 ✨

Dankbaar & trots
Team DogGuidance

Today, as I was leaving a class, I stopped at a red traffic light. In front of me, there was a man with his dog. He asked the dog to sit. The dog didn’t. And, of course, since I was right there watching, he felt observed… so he asked again.

To save him from that absurd loop, I looked away (I think I even started looking at my own hands). Eventually, when I looked back, the dog was sitting.

And that’s where it gets interesting: why? What’s the point? Why do we have so deeply ingrained that the dog has to sit at a traffic light? We wait standing up, no one expects us to crouch down until it turns green.

The answer: we do it for ourselves, not for them. Because we need to feel that they obey, that they “listen to us,” that we’re in control. Even if it has no practical value. Even if it doesn’t help them better understand their surroundings, and instead creates discomfort or makes them associate stopping with tension.

What really matters isn’t that they sit, but that they know how to wait with us, that they’re present and calm, that they understand it’s a moment to pause. They can stand, sniff, observe… that doesn’t mean they’re out of control, because calmness has nothing to do with adopting a specific posture.

When we start questioning these automatic behaviors, we realize how many things we do more to feed our own ego or because we don’t know how to communicate, rather than to truly accompany the dog in front of us, helping them to make decisions instead of simply obeying.

Text by Silvia CINOPOLIS