Studio Lala

Valentijn is te klein voor de liefde waar ik in geloof.

We hebben allemaal nood aan meer rituelen die ons dragen. Omdat we meer gedragen moeten worden. Wij onszelf, wij elkaar, wij het leven. Liefde is een topvoorbeeld voor zulke rituelen.
En dan heb ik het niet over romantische liefde. Nee, liefde is zoveel groter dan romantiek, dan die ene dag, die ene relatie, dat ene hartje.

Ik praat hier over zelfliefde. We have to be our own muse liefjes. Zelfliefde is DE basis van “je leven vieren”. Meer nog: it is your biggest act of love. Zonder zelfliefde geen basis voor al de rest.
Sla jezelf niet over op een gewone dag.
Wees zacht zijn voor jezelf, zeker als niemand kijkt.

Ik denk aan platonische liefde.
You need those girls - het is je (toekomstige) village. Wie is er als alles wegvalt? Inderdaad! Wie is er om gesprekken te voeren die niks oplossen maar alles dragen? Inderdaad. Ik zie mezelf al zitten op mijn oude dag langs mijn zilveren squad op een bankje met een rosétje. Die squad: die bouw je NU!

En ik denk aan liefde voor het leven zelf.
Niet de hoogtepunten, niet de mijlpalen waarvoor we ballonnen ophangen. Dat doen we sowieso al allemaal. Ik denk aan meer het kleine geluk zien in elke dag. Want dat is er: je moet het alleen willen zien.

Dit alles bouw je niet op één dag.
Dit bouw je in rituelen. Liefdesrituelen.
Niet groots, niet ingewikkeld.
Het zijn de kleine handelingen die je leven vertragen, verdiepen en dragen, en dan megahard eren.
Niet perfect maar wel op een piëdestal gezet zodat je het groots aanvoelt!
Het lijkt misschien voor sommigen bla bla maar ik voel het dat dit werkt. Deze “rituelen” maken dat ik voel dat ik echt leef.

Valentijn is te klein voor dat. Dit mag van mij part elk dag.
Liefs Ine

Credits: