Mohammad Rafat

خسته از آواره بودن ره سپارم مثل باد
چند روزی آمدم اینجا، نمی‌مانم زیاد

ای مسافرها کلید این مسافرخانه را
کی؟ کجا؟ باید به صاحب‌خانه‌اش تحویل داد

می‌روم یک روز و می‌دانم که از من بعدها
قطعه‌ای حتا ردیفی هم نمی‌ماند به یاد

کوچکم کردید و کوچم می‌دهید از این جهان
من که رفتم آی دنیا دوست‌ها عزت زیاد

امیرحسین رضاخواه