Mustafa Aqeli

مثلث راهبرد مطالعه‌ی سازنده:

۱. رشته‌ی تخصصی (اصول، نظریه‌ها، مدل‌ها، روش‌ها و مطالعات موردی آن)
۲. تاریخ (تاریخ جهان، تاریخ منطقه‌ی مورد مطالعه، فلسفه‌ی تاریخ: نظریه‌ها و روش‌های آن)
۳. فلسفه (فلسفه‌ی محض، فلسفه‌ی علم، فلسفه‌ی علم همان رشته‌ی تخصصی)

این راهبرد برای هر دانش‌پژوه علوم اجتماعی الزامی است. تاریخ، داده‌ها را برای آزمون و ابطال فرضیات علمی در اختیار تان می‌گذارد. فلسفه، دید انتقادی را در شما فعال نگه می‌دارد.

تضمین درخشش تان با من!

با مهر

ز گیتی دوکس را سپاس
یکی #حق‌شناس و یکی #حدشناس

فردوسی حکیم..........................................
یک انسان #مسوولیت‌پذیر انسان حدشناس است. اگر حد (گلیم/ اندازه) خود را نشناسیم، نمی‌توانیم حق خود و دیگران را بشناسیم. برای این‌که حد خود را بشناسیم، #لازم؛ و نه کافیست که در حوزه‌ی صلاحیت‌های خود حرف بزنیم. #کافی زمانی می‌شود که دانستگی‌های مربوط به صلاحیت علمی مان را خوب بفهمیم. دانستن تیوری، مرز، نظام، قاعده، روش، ابزار و بسترهای صلاحیت، جزو جدایی‌ناپذیر حکم/ قضیه‌ی منطقی و علمی است.

اگر دانسته، دانسته‌ی علمی یا منطقی است، می‌باید چنین باشد، در غیر آن، سخن میان‌تهی گفته/ نگاشته شده است.

به امید روزی‌که همه حق‌شناس و حدشناس شویم.

ارزش فلسفه در تخصص

جالینوس گفته بود، یک پزشک باید فیلسوف باشد.
معنای این سخن چنان ژرف بود که من هفته‌ها درگیر بودم. اگر یک پزشک باید فیلسوف باشد، چرا یک زمام‌دار در سده‌ی ۲۱ نباید در یکی از حوزه‌های علوم اجتماعی؛ به‌ویژه علوم سیاسی، درکی نسبتا خوبی از فلسفه داشته باشد؟

من در سطح کشور ۱۰ تن بیش‌تر نمی‌شناسم که در رشته‌ی خود حرفی برای گفتن داشته باشند، چه رسد به آن‌که فلسفه‌ی آن علم (هستی‌شناسی، شناخت‌شناسی و روش‌شناسی) آن را بدانند.

جامعه‌ی سیاسی مفید نتیجه‌ی جامعه‌ی علمی است. تا جامعه‌ی علمی شکل نگیرد، و نقد سازنده و مبتنی بر راه‌حل اجتماعی- سیاسی از سوی دانش‌پژوهان عرصه‌های گوناگون ارائه نشود، جامعه‌ی سازمند نخواهیم داشت.

با مهر

#دموکراسی از فضیلت تهی است، زیرا به لحاظ تئوریک در خود پارادوکس است.

افلاتون یا ارستو کودن نبودند. هردو دموکراسی را نکوهیدند، چون می‌دانستند که عوام‌فریبی در ماهیت دموکراسی نهفته است. می‌دانستند که حکومت نادان‌ها و فرصت‌طلب‌هاست. می‌دانستند که پول حکومت می‌کند، دروغ حکومت می‌کند. می‌دانستند حکومت توده ناممکن است. هزاران سال می‌گذرد، شما یک نمونه از حکومت توده/ عوام به من نشان بدهید.

بسیار روشن است که حکومتی از سوی توده هیچ‌گاهی برای توده نبوده است. جهان سده ۲۱ به‌جای حکومت #مردم به حکومت #دانایان نیاز دارد.

اما دانا چه کسی است؟ آن‌که دانش و فضیلت دارد.

#نوشته‌ی_علمی_یا_عامه‌پسند؟

۱.نوشته‌های علمی:
* به مسائل تمرکز می‌کند؛ چه این مسائل عینی باشند، چه ذهنی
* به توصیف، تشریح، تبیین و پیش‌بینی مسایل می‌پردازند.
* راه‌حل علمی؛ چه تجربی، چه منطقی ارائه می‌دهند.
* شما را کنش‌گر اجتماعی- سیاسی می‌سازند.

۲. نوشته‌های عامه‌پسند:
* شما را سرگرم می‌کنند
* شما را لفاظ می‌سازند
* شما را به حاشیه می‌برند
* کنش‌گری را به کنش‌پذیری مسیر می‌دهند
* شما را کلی‌گوی می‌سازند
* اهداف سیاسی- اقتصادی دارند. نمونه‌ی آن سخن گرامشی است: "آن‌چه برای طبقه‌ی حاکم استراتژی است، برای طبقه‌ی روشن‌فکر عقلانیت است". آدم فکر می‌کند روشن‌فکر است ولی سخن‌گوی طبقه‌ی حاکم است.
* اهداف فرهنگی دارند، یعنی می‌توانند نمادهای ذهنی شما را تغییر دهند
* اهداف اقتصادی محض دارند، یعنی نه برای افزایش معرفت؛ بلکه برای فروش به چاپ می‌رسند.
* اهداف استراتژیک دارند، یعنی زمان را از شما می‌گیرند، تا خودشان زمان کافی برای سلطه بر شما را پیدا کنند.

با مهر