Manaf Helal Karimi

بخت راکوږ شو
ژوندون وران شو
په نصيب مې
اوس خفګان شو
زه په داسې جال کې ګير شوم
چې هم عقل مې حيران شو
زړه لړزېږي په سينه کې
لکه دې هم ډېر ستومان شو
ته هم لرې زه هم لرې
ستا ديدن ته مې ارمان شو
د دښمنو ښارکې خدايه
لوند په اوښکو مې ګريوان شو
بې وسي چې خواله راغله
خپل اطاق راله زندان شو
ناکامۍ مې آوازه کړه
په خندا مې هر خپلوان شو
زما دمرک په هيله ناست دي
لاس يې جګ مخ پر اسمان شو
کريمي د يار له کلي
بېنوا بېرته روان شو

Manaf Helal Karimi

هېڅ چاته يې هــــم ورنۀ کـــړله غېـــږه کريمي
انځور يې دخپل ګران افغانستان غېږکې نيولې
🥀❤

حقیقت!