راهِ هدایت

کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی!

این مرد را ممکن در شبکه های مجازی دیده باشید. من با همه درگیری های شغلی، گاه گاهی سری به شبکه های اجتماعی می زنم. با وجود این که استفاده ابزاری از افرادی که مشکلات روانی، جسمی و اقتصادی دارند را کاری خلاف ارزش های اجتماعی انسان می پنداشتم، اما باز هم امیدوار بودم که در این شرایط ممکن همین برنامه سازان یوتیوب، تیک تاک و غیره از نظر اقتصادی کمکی به این افراد کنند. حالا می دانم که اشتباه فکر می کردم. اصلا این مردم در کوچه های شهر در گشت و گذار اند تا افرادی با اختلال روانی و مشکل اقتصادی را پیدا کنند و با تمسخر به واقعیت های زندگی این افراد صاحب پول و شهرت رسانه ای شوند.
من روی دیگر سکه را بارها دیده ام. تا حال چندین بیمار نزد ما مراجعه نموده اند که روزانه ملیون ها نفر را می خندانند اما خود شان هر روز تلخی فقر و ناداری را بیشتر می چشند.
این مرد که حالا به دلیل بندش رگ پا، پایش را تا اینجا از دست داده است، آهی در بساط ندارد. تا گلو غرق در فقر است. متأسفانه مشکل اش چنان پیشرفته شده است که ممکن دوباره دست به کار شویم و این بار پایش از مفصل دیگک کاملا قطع شود.
این پست را گذاشتم تا بعد از این هر بار که از طریق برنامه های بعضی یوتیوبرها به حالت فقر و مشکل روانی مردم بیچاره ی خود می خندید، سر در گریبان نموده و از خود بپرسید که آیا حق این بیچاره همین است؟ آیا وجدانی که به این فقر و فلاکت می خندد آرام خواهد بود؟
کاپی از صفحه-Hares Aref

بریا مو مبارک شه 🥰🥰

پیروزی مبارک🥰🥰🥰