Lar Gar Media

غزل نشد وطنم، اشکِ بی‌امان: وطنم!
فرار می‌کنم از این وطن به آن وطنم

شبیه گرد که بر بوریای بی‌وطنی...
نشسته‌‌ام به تسّلا که من جهان‌وطنم!

وطن چه است؟ غزل؟ گریه؟ یا فراموشی؟
وطن کجاست؟ کدامین وطن؟ همان وطنم...

وطن کجاست؟ که بر شانه‌ام چه سنگین است
غم ندیدن مادر،‌ کجاست جان وطنم

چه کرده‌ایم که اینگونه نسل اندر نسل
قرار نیست، فرار است سهم مان وطنم؟
سهراب_سیرت

Dawood Sarkhosh Dambora song Watanam 2023 وطنم- داوود سرخوش Singer & Composer: Dawood SarkhoshLyricist: Sohrab SiratArrangement: Sohrab SiratSong: WatanamAlbum: Watanam-------------------------------© Sarkhosh Music I...

"بانید سیاف استاد باشد، از سلطنت خوشم نمی آید"
نویسنده: میثم صحرا

یکی از طلابِ دردمند در قم وقتی حرف از داود زد، گریست و بعد گفت: ما هیچ کاری برای او نکرده ایم.بغضم در حال ترکیدن بود،از شرم جلوش را گرفتم. از آن خاطره می گذرم، ما برای هیچکسی کاری نکرده ایم، داود سرخوش، همین طور استاد سرور سرخوش، استاد صفدر توکلی و ..؛ چه دردآور و مسخره که یک یوتیوبرِ ایرانی، برای تمام آگاهان ما در تهران، با لهجه‌ی تصنعی، جدی تلقی می گردد، ولی صفدر در مشهد، حتی خط مرور از مشهد به تهران ندارد، تجلیل از ارزگانِ بی صدای صفدر، نمی دانم چقدر قشنگ بوده است؟! من در آن برنامه حضور نداشتم. حضور سلگی، با همان لهجه‌ی تصنعی و شگفتی مخاطبان، خود دلیلِ خودکم بینی ست. اوه چه جالب! ایرانی و لهجه‌ی هزارگی؟نفرین به همان شعور تان، در دانشگاه های ایران، پژوهشگران ایرانی، حتی از من بیسواد از واژه های کاربردی در لهجه‌ی هزارگی می پرسند، شما به جای صفدر، از سلگی دعوت می کنید. منِ هزاره درست است که سده ها، تحقیر شده ام، ولی باید به افتخار با لهجه‌ی خودم حرف بزنم، من با لهجه‌‌ی کابل در جنگم، و به لهجه‌ی خودم افتخار می کنم. گپ زیاد نشود، داود برای من عزیز است، داود برای منِ هزاره تنها نیست، داود نماینده‌ی اکمل من هزاره است. نه تنها در جهان آواز، بلکه در همه جای. او بیشتر از هر کسی برای توسعه‌ی اندیشه مطالبه گری موثر بوده است. لازم نیست، به زعم خودم فلسفی گپ بزنم و با تقلید از فیلسوف ممنوعه نویس ایرانی، امکان و امتناع را بی جای به کار ببرم ، ساده می نویسم: داود نماینده‌ی اکمل هزاره است، دنیا و مردم کشور هزاره را با داود می شناسند و خواهند شناخت. داود جان ماست. داودها استند، که هزاره برای تاجیک، افغان، ازبیک و .. قابل افتخار است، هرکس بر اساس سنخیت خودش عمل می کند، داود خودش است، آن گونه که مزاری خودش است، شیرین خودش است، عمه سنگری خودش است، خالق خودش است و کاتب هزاره و ... آگاهی آدم را به اعتماد به نفس می رساند و به او خاطر نشان می کند: خودت باش و خودت را بشناس. داود در چند کلمه، خودش را معرفی می کند، می گوید من استاد نیستم، بانید استاد همان سیاف باشد، من از سلطنت خوشم نمی آید. من فقط داودم. ببینید او چقدر خاضع و بزرگ است، به بزرگی کوه بابا. او کوه بابای هزاره است، من او را بسان کوه بابا در تاریخ هزاره می بینم. من هیچ رابطه ای با بزرگانِ بسان او ندارم، ولی او را با تمام وجود دوست اش می دارم. هر کسی از مخاطبان، با داود رابطه دارد، سلام مرا هم به او برساند.