Gentleman

Dikur mezi prisnim të rriteshim. Mendonim që kur të bëheshim të mëdhenj, do kishim gjithçka, liri, para, makina dhe një jetë perfekte. Sot i kemi shumë nga ato që dikur i ëndërronim, por prapë ndonjëherë na kap një boshllëk që s’dimë ta shpjegojmë.
Na merr malli për kohën kur gëzoheshim me gjëra të vogla. Kur një shëtitje me biçikletë dukej aventurë, kur muzika dëgjohej me zemër e jo vetëm në sfond, kur njerëzit rrinin bashkë më shumë dhe telefonat nuk na kishin marrë vëmendjen. Nuk po them që atëherë ishte më lehtë, por kishte diçka më të vërtetë, më të ngrohtë.
Sot kemi teknologji, internet, gjithçka në dorë por, shpesh mungon qetësia. Dikur prisnim të rriteshim për të qenë të lumtur, ndërsa sot ndonjëherë na merr malli vetëm të ndiheshim si atëherë.
Pastaj e kujtoj më mirë fëmijërinë dhe them: ça k*r nostalgjie o plak, rrinim pa ngrohje, të ngrinte leshi i bythës akull nga i ftohti, televizori kapte vetëm një kanal dhe unë isha telekomanda e tij: “çohu ndërroje, ktheje prapë, mbaje aty se humbi figura... . Hanim bukë me vaj e kripë sikur ishte menu e një restoranti luksoz dhe dilnim të lozim jashtë vetëm se s’kishim Wi-Fi, jo se ishim filozofë të jetës.

Po prapë, çuditërisht qeshnim më shumë se sot. Mesa duket nuk paskemi qenë të lumtur nga kushtet që kishim, por nga njerëzit që na rrethonin. Rroftë evolucioni gjithsesi, se tani, falë Zotit jemi të rrethuar me w-fi të shpejtë e jo me njerëz.

Louis Beton, për princeshat që duan stil dhe muskuj falas. 💪

Është hapur sezoni veror.

Lajmi fundit:
Në zgjedhjet parlamentare në Hungari, sondazhet e fundit tregojnë se po fiton Sali Berisha. ✌️