Daimterapi

1938~2022 arası 84 senelik bir varoluş öyküsü… çocukluğumda sokakta şipşakçılarda vesikalık çekildiği zamanları hatırlarken nostaljik bir gülümseme yerleşir. Babam Orhan T. Özdemir’ i annem eşyalar arasından böyle sürpriz hatırlatıcılarla buluşturunca da öyle gülümsüyorum işte. Nasıl hüzünlü, ciddi ve hayatın yükünü sırtlanmış bakıyor. Birlikte Mühürdar’da banka oturup babam gün batımını kara kalem çizerken izlediğim ve renkli olanı niye siyah beyaza dönüştürüyor diye düşündüğümü de hatırlıyorum. Sonra tuvalde renklendirdiğinde ortaya çıkana hayret ve hayranlıkla bakakalırdım.

Merhum babam Orhan Teoman Özdemir karikatürist, ressam, yazar, senarist ve sanat yönetmeni idi. Bazı polisiye romanları trendyol ve urzeniyayınevi vb sitelerde bulunabiliyor. Kendisini bu dünyadan ayrılalı 3 sene oldu. Saygı, sevgi ve özlemle anıyorum. Romanlarını tekrar okurken gençliğimde Agatha Christie sevmeyen ben maceraları aktarış ve aktardığı kültür birikimi karşısında büyüleniyorum. Merak edenlere not; miras yoluyla telif hakkı sahibi değilim. “Basılıp okuyucularla buluşsun bana yeter” diye yazan bir insandı. Bir insan yetiştir veya bir eser bırak ki yaşadığına değsin mottosunda yaşadı. Bana çok emek verdi ve birçok eser bırakmayı başardı. Anısını onurlandırabilmek vazifem. Tekrar basılıp satışı sürmesi için okunması ve okunan eserleri için satış sitelerinde yorumlar yapmanızı rica ediyorum. Ruhunu onurlandırabilmeye niyetle 🙏🏻

en güzel hediye bir dosta sarılmak 🫶 ve her insanın böyle dostları olmalı… öyle makyajsız maskesiz olduğu gibi