Dhamma Break

DB 503 ดับไฟแค้น (3:11 นาที) - พระราชโพธิวิเทศ (หลวงพ่อปสันโน)

คำถาม : ศิษย์เคยมีหัวหน้าที่คอยแต่จะจับผิด ดุว่าตลอดเวลา
จนศิษย์ทนไม่ได้และได้ขอย้ายงาน
หลังจากย้ายแล้ว ศิษย์ก็พยายามหลีกเลี่ยงที่จะไม่พบ
และไม่ให้เธอเห็นหน้า
ศิษย์ได้อโหสิกรรมให้เธอ และได้พยามยามแผ่เมตตา
ก็ทำให้จิตใจดีขึ้น แต่ถ้าหากมีใครพูดถึงวีรกรรมของห้วหน้าคนนี้ทีไร
ศิษย์ก็จะมีการแค้นใจทุกครั้ง ต้องใช้คุณธรรมข้อไหน
ถึงจะทำให้ความรู้สึกนี้หมดไป กราบนมัสการเจ้าค่ะ

คำตอบ : ที่เราได้หลีกเลี่ยง มันก็ถูกต้องแล้ว
ถ้าไม่จำเป็นต้องคบคนที่ไม่ดี ก็อย่าไปคบเลย
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการงานก็ดี (บางทีก็เป็นในครอบครัวก็มี)
เป็นแง่ที่เราต้องหลีกเลี่ยง

แล้วก็ถึงเวลาที่เราก็รู้ว่า ยังรู้สึกแค้นอยู่
เพราะความรู้สึกที่เกิดขึ้น
การแค้นเป็นความเศร้าหมองในจิตใจของเราในเวลานั้น
เหตุที่จะแค้นไม่มี เพราะเราได้หลีกเลี่ยงแล้ว
และมันเป็นสิ่งที่อยู่ในความทรงจำ
และเรากลับไปรื้อฟื้นความทรงจำขึ้นมา
หมกมุ่นอยู่ คิดอยู่
ปัญหาอยู่กับเรา ปัญหาไม่ได้อยู่กับเขา
คือเราได้จัดาการในลักษณะของการหลีกเลี่ยง
แล้วก็ได้ยกโทษให้ อโหสิกรรมไปแล้ว
ไม่ใช่เพราะคุณธรรมของเขา
แต่เราอยากจะรักษาคุณธรรมของเรา
มันเป็นคนละประเด็นกัน

การให้อโหสิกรรมส่วนมากอยู่กับเรา
เราจะรักษาความเบิกบานและความสบายใจของเรา
เราต้องยอมสลัดความแค้นใจ
หรืออุ้มความโกรธไว้
แต่ปัญหาคือ เวลานึกถึงเขาเมื่อไหร่
มันทำให้เราเศร้าหมอง
ที่เราเศร้าหมอง ก็ไม่ใช่เพราะเขา
แต่เป็นเพราะเรา
เราต้องรู้จักวางจริงๆ
มันยังไม่อยากวาง เราต้องพร้อมที่จะวาง …”

พระราชโพธิวิเทศ (หลวงพ่อปสันโน)
ณ บ้านบุญ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๖๖
#แค้น #จิต #เศร้าหมอง #อโหสิกรรม #ปล่อยวาง #คุณธรรม #หลวงพ่อปสันโน
#พระราชโพธิวิเทศ