Storyteller & Creator

https://s.shopee.co.th/20tEy778wU

GOOJODOQ GFS017 Mini พัดลมพกพา แรงลมมากกว่าพัดลมทั่วไป 10 เท่า ปรับความเร็วได้ 100 ระดับ | Shopee Thailand พลังลมแรงกว่า 10 เท่า: พัดลม GOOJODOQ MINI มาพร้อมใบพัดเทอร์โบ 5 ใบ และมอเตอร์ไร้แปรงถ่านความเร็วสูงที่ 17,700 รอบต่อนาที .....

#นิยาย #จีนโบราณ #ราชวงศ์

🎬 บทนำ : ถ้วยชาชาดและหยาดโลหิต

กลิ่นอายของความตายมักโชยมาพร้อมกับความหนาวเหน็บเสมอ...
ภายในตำหนักเย็นอันรกร้างห่างไกลของวังหลวงต้าโจว เสียงสายลมเหมันตฤดูกำลังกรรโชกแรง พัดเอาเกล็ดหิมะสีขาวโพลนโปรยปรายผ่านบานหน้าต่างที่ผุพังเข้ามาด้านใน ทว่าความหนาวเหน็บของสภาพอากาศภายนอก ยังมิอาจเทียบได้กับความเย็นยะเยือกที่เกาะกุมอยู่ในหัวใจของ ‘เซิ่งอัน’ องค์หญิงใหญ่แห่งแคว้น
ร่างบางระหงในชุดพัสตราภรณ์สีขาวบริสุทธิ์นิ่งสนิทอยู่บนตั่งศิลา ใบหน้าเนียนละเอียดที่เคยงดงามล่มเมือง บัดนี้ซีดเผือดไร้สีเลือด นัยน์ตาคู่สวยที่ทอดมองออกไปภายนอกแฝงไปด้วยความว่างเปล่าลึกล้ำ ทั่วทั้งร่างของนางถูกไอพิษเร้นลับกัดกินจนภายในบอบช้ำเกินกว่าจะเยียวยา
กึก... กึก...
เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ของรองเท้าบูทหนังชั้นดีดังก้องขึ้นทำลายความเงียบ ยามเมื่อบุรุษผู้สวมฉลองพระองค์สีเหลืองทองอร่ามปักลายมังกรห้าเล็บก้าวเข้ามา แววตาของเซิ่งอันพลันไหววูบ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บปวดรวดร้าวที่กรีดลึกเข้าถึงกระดูก
‘เซิ่งอวี่’ อดีตองค์ชายห้าผู้แสนอ่อนโยนที่นางเคยทุ่มเทแรงกายแรงใจค้ำจุน วางแผนหักเหลี่ยมขุนนางชั่วและทรยศหักหลังพี่น้องเพื่อก้าวขึ้นสู่บัลลังก์ทอง บัดนี้มันยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้านางด้วยสายตาที่เย็นชาและเหยียดหยาม
"พี่หญิงใหญ่... ดื่มชาอุ่น ๆ สักถ้วยเถิด" เซิ่งอวี่เอ่ยด้วยสุ้มเสียงทุ้มต่ำ ทว่ากลับไร้ซึ่งความอบอุ่นดั่งกาลก่อน มันสะบัดมือเบา ๆ ให้ขันทีคนสนิทยกถาดทองคำที่มีถ้วยชาชาดส่งกลิ่นหอมแปลกประหลาดเข้ามาวางตรงหน้า
เซิ่งอันทอดสายตามองน้ำชาสีแดงสดราวกับโลหิตในถ้วยกระเบื้องเคลือบ นางแค่นยิ้มสมเพช... สมเพชในความโง่งมของตนเองในอดีต "พิษกู่สูบวิญญาณจากหุบเขาหมื่นพิษ... เพื่อที่จะกำจัดข้า เจ้าถึงกับต้องยอมลดตัวไปสมคบคิดกับสำนักชั่วและพวกอนารยชนเป่ยตี๋เชียวหรือ เซิ่งอวี่?"
"หากไม่มีพี่หญิงใหญ่และกองทัพม้าเหล็กทมิฬของมู่หรงเจวี๋ย ข้าจะนั่งบนเก้าอี้ตัวนี้ได้อย่างมั่นคงได้อย่างไร?" เซิ่งอวี่แย้มยิ้มเหี้ยมเกรียม "ยามนี้ตระกูลสิง ตระกูลหาน ตระกูลกู้ และสกุลเฉิน ต่างกุมอำนาจล้นฟ้า หากข้าไม่ยืมมือพวกมันทำลายท่าน และไม่ยืมมือท่านทำลายพวกมัน ข้าย่อมไม่มีวันได้ครอบครองแผ่นดินนี้!"
"แล้วมู่หรงเจวี๋ยเล่า... เจ้าทำอะไรเขา?" น้ำเสียงของเซิ่งอันสั่นพร่าเป็นครั้งแรก ยามเอ่ยถึงนามของแม่ทัพใหญ่พญามัจจุราช บุรุษผู้ซึ่งชาติงี้เคยยืนอยู่ตรงข้ามกับนางในกระดานการเมือง ทว่าในวาระสุดท้าย... กลับเป็นคนเดียวที่นำทัพบุกฝ่าทะเลเพลิงเข้ามาช่วยนาง
"หึ มู่หรงเจวี๋ยงั้นหรือ? ยามนี้มันคงกลายเป็นศพเฝ้าป้อมปราการแดนเหนือไปแล้วกระมัง กองทัพแปดหมื่นของเป่ยตี๋ที่ข้าล่อมา ย่อมบดขยี้ทหารม้าเหล็กทมิฬของมันจนไม่เหลือแม้แต่ซาก!"
คำสารภาพอันเลือดเย็นของอนุชาทำเอาหัวใจของเซิ่งอันแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ ความจริงอันโหดร้ายบีบคั้นให้น้ำตาไหลพรากออกมาเป็นสายเลือด ความพินาศของราชวงศ์ ความตายของเสด็จพ่อ พระอาการประชวรขององค์รัชทายาท และการล่มสลายของแผ่นดินต้าโจว... ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะงูพิษที่นางเลี้ยงดูมากับมือ!
"เซิ่งอวี่... เจ้ามันไม่ใช่คน..." เซิ่งอันกัดฟันกรอด ยื่นมืออันสั่นเทาไปหยิบถ้วยชาชาดขึ้นมา นัยน์ตาคู่สวยวาวโรจน์ไปด้วยความอาฆาตมาดร้ายอันลึกล้ำดุจมหาสมุทร "หากฟากฟ้ามีตา ประทานโอกาสให้ข้าอีกครั้ง... ข้าจะขอเป็นพญาหงส์เปื้อนเลือด ลากพวกเจ้าทุกคนลงนรกอเวจี สับร่างพวกเจ้าให้เป็นชิ้น ๆ ไม่ให้เหลือแม้แต่ป้ายวิญญาณบรรพชน!"
นางยกถ้วยชาขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมดสิ้น!
ความเจ็บปวดแล่นพล่านเข้าสู่เส้นโลหิตในพริบตา พิษร้ายกัดกินเครื่องในจนร้อนรุ่มปานเพลิงกัลป์แผดเผา เซิ่งอันกระอักเลือดสีดำสนิทออกมาเต็มลานตั่ง ร่างบางล้มคว่ำลงกับพื้นศิลาอันเย็นเยือก สติรับรู้ค่อย ๆ ดับวูบไปพร้อมกับภาพของเซิ่งอวี่ที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งในเงามืด...
เฮือก—————!!!
เซิ่งอันสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกับเสียงสูดหายใจเข้าลึก ดุจคนที่เพิ่งโผล่พ้นขึ้นมาจากผิวน้ำ ร่างระหงสปริงตัวลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอนหนานุ่ม ทั่วทั้งร่างเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อไคล หอบหายใจรัวเร็วด้วยความตื่นตระหนก มือบางยกขึ้นกุมทรวงอกของตนเอง... หัวใจยังคงเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วง ไร้ซึ่งความเจ็บปวดจากพิษร้ายกู่สูบวิญญาณ
นางรีบก้มลงสำรวจมองมือทั้งสองข้าง... มันช่างขาวผ่อง เนียนละเอียด และไร้ซึ่งรอยแผลเป็นจากคมดาบทางการเมืองที่นางเคยได้รับในวัยผู้ใหญ่
"องค์หญิงใหญ่ ทรงตื่นจากพระบรรทมแล้วหรือเพคะ? ทรงพระสุบินร้ายหรืออย่างไร เหตุใดเหงื่อทรงโทรมพระวรกายเช่นนี้" เสียงหวานใสของ ‘ชิงเฟิง’ นางกำนัลคนสนิทดังก้องขึ้นข้างเตียง
เซิ่งอันหันขวับไปมอง ภาพตรงหน้าทำให้นางถึงกับเบิกตากว้าง... ชิงเฟิงยามนี้ยังมีใบหน้าเยาว์วัย ซ้ำร้ายบาดแผลฉกรรจ์ที่เคยถูกเซิ่งอวี่สั่งตัดลิ้นและฆ่าตายในชาติก่อน บัดนี้นางยังคงอยู่ดีมีสุขและส่งยิ้มให้อย่างห่วงใย
"ชิงเฟิง... ยามนี้... ยามนี้ปีรัชศกที่เท่าใด?" เซิ่งอันเอ่ยถาม สุ้มเสียงของนางช่างนุ่มหวานและแฝงแววเยาว์วัยจนน่าประหลาด
ชิงเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความฉงน ทว่าก็รีบคุกเข่าตอบ "ทูลองค์หญิงใหญ่ ยามนี้ปีรัชศกอันหนิงที่สิบสี่... เดือนสามเพคะ ทรงจำมิได้หรือเพคะว่าพรุ่งนี้จะเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาของฝ่าบาทแล้ว"
ปีรัชศกอันหนิงที่สิบสี่... เดือนสาม...
เซิ่งอันนิ่งอึดใจหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองคันฉ่องทองเหลืองที่ตั้งอยู่ข้างเตียง ภาพที่สะท้อนกลับมาคือดรุณีน้อยแรกรุ่นในวัย สิบสี่หนาว ผิวพรรณผุดผ่องดั่งประติมากรรมหยกขาว นัยน์ตากลมโตฉายแววบริสุทธิ์ ทว่าในส่วนลึกของดวงตาคู่นั้น บัดนี้กลับอัดแน่นไปด้วยความแค้นข้ามภพชาติและรังสีสังหารอันเข้มข้นจนน่ากลัว
นางย้อนเวลากลับมาแล้ว...!
ฟากฟ้าประทานโอกาสให้นางกลับมาในช่วงเวลาก่อนที่โศกนาฏกรรมทั้งหมดจะเปิดฉากขึ้น ก่อนที่สี่ตระกูลใหญ่จะเริ่มแผนการกบฏ และก่อนที่เซิ่งอวี่จะเผยสันดานงูพิษออกมา!
เซิ่งอันก้าวลงจากเตียงช้า ๆ ท่วงท่าแปรเปลี่ยนเป็นสง่างาม ทะนงตน และเฉียบขาดในพริบตา แววตาที่เคยอ่อนโยนบัดนี้ราบเรียบดุจผิวน้ำแข็ง นางเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยันผืนฟ้านภาอันกว้างใหญ่ของเมืองหลวงจินหลิง แย้มยิ้มพรายอย่างเหี้ยมเกรียม
"สิง... หาน... กู้... เฉิน... และเจ้า... เซิ่งอวี่..." นางกระซิบสุ้มเสียงเย็นเยียบกระแทกจิตวิญญาณ "ชาตินี้ พวกเจ้าเตรียมตัวรับกรรมที่ก่อไว้ให้ดีเถิด กระดานแค้นของข้าเซิ่งอัน... เริ่มต้นขึ้นแล้ว!"

เรื่องย่อ: เกิดใหม่ครั้งนี้ ข้าจะไม่เป็นหมากในมือใคร

หลินชิงหว่าน หญิงสาวผู้อุทิศทั้งชีวิต ความจงรักภักดี และหัวใจให้กับองค์ชายรองผู้เป็นที่รัก เธอยอมเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในแผนการแย่งชิงบัลลังก์ ช่วยวางแผน สังหารศัตรู และสละทุกอย่างเพื่อให้เขาได้ขึ้นครองราชย์... แต่เมื่อเป้าหมายสำเร็จ สิ่งที่เธอได้รับกลับมาคือการทรยศ การถูกมองข้าม และความตายอย่างโหดร้าย ภายใต้คำสั่งของคนที่เธอรักและไว้วางใจที่สุด

แต่โชคชะตาเล่นตลก เมื่อเธอตื่นขึ้นมาพบว่าตนเองย้อนเวลากลับไปสู่ชาติก่อน... ก่อนที่ทุกเรื่องราวจะเริ่มต้น ก่อนที่เธอจะตกเป็นเหยื่อ และก่อนที่เธอจะตัดสินใจเข้าข้างฝ่ายใครอีกครั้ง ความเจ็บปวดและความแค้นจากชาติก่อนฝังลึกในใจ คำสัตย์ที่เคยให้ไว้จึงเปลี่ยนไปเป็นคำประกาศศักดิ์: "ชาตินี้... ข้าจะไม่ยอมเป็นหมากในมือใครอีกแล้ว!"

ครั้งนี้ เธอเลือกเดินทางของตนเอง หลินชิงหว่านใช้ความรู้จากอนาคต เลี่ยงหายนะ ป้องกันคนที่รัก และพลิกสถานการณ์ทุกอย่างกลับตาลปัตร เธอไม่ยอมให้ใครใช้ประโยชน์อีกต่อไป ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายจอมเจ้าเล่ห์ พี่น้องจอมอิจฉา หรือขุนนางผู้ทะเยอทะยาน ทุกคนที่เคยทำร้ายเธอในชาติก่อน... คราวนี้ต้องชดใช้

ระหว่างทาง เธอได้พบกับ มู่หรงเชียว บุรุษลึกลับผู้ทรงอำนาจ เย็นชาแต่ซื่อสัตย์ คนที่ในชาติก่อนเธอไม่เคยสนใจ แต่ชาตินี้กลับกลายเป็นผู้ยืนเคียงข้าง ปกป้อง และพร้อมจะเป็นดาบคู่ใจให้เธอ ทั้งคู่ร่วมมือ ร่วมกันสร้างอำนาจ ต่อกรกับแผนการชิงอำนาจ และค่อยๆ พัฒนาความสัมพันธ์จากพันธมิตรกลายเป็นรักแท้

เรื่องราวการแก้แค้น ปกป้องตนเอง และแย่งชิงอำนาจเริ่มขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้... เธอจะเป็นคนกำหนดกติกา เป็นผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุด และจะไม่มีวันยอมเป็นแค่หมากรุกที่ใครๆ ก็โยนทิ้งได้อีกต่อไป