ZJB

Tdex ที่ผ่านมา ปิ่นมีโอกาสได้กลับไปเจอ ‘ครูหมี’ หลีดคนแรกของปิ่น บนเรือ LOB ครั้งแรก ที่ไปคนเดียวบนเรือ Koon 9

ครูหมีทักว่า ’เราวันนี้ กับวันนั้นที่เราเจอกัน ยังกะคนละคนกันเลยเนาะ ปิ่นที่โคตร Introvert ไม่เอาอะไร ไม่เอาใครในวันนั้น ละดูวันนี้สิ‘ (ก็คือวิ่งคุยกับคนทั้งวันทั้งคืนตลอดงาน)

เลยนึกภาพตัวเองตอนนั้น ไปเขาหลักคนเดียว ขึ้นเรือคนเดียว ดำน้ำนี่ ดำเสร็จ หาที่นอนตามมุมเรือ หัวเรือ ดาดฟ้า หลบคนไปเรื่อย ไม่เสวนากับใครนัก ทุกไดฟ์ก่อนจะเริ่ม ครูหมีก้ต้องเดินตามหาทั้งเรือ ว่าไปนอนหลบอยุไหน เพื่อปลุกไปดำน้ำ บางทีนอนยาวที่ดาดฟ้า skip ไดฟ์บ่ายเพราะชอบนอนเงียบๆ ก็มี..

นั่นคือสภาพร่างกาย จิตใจของคนที่ไม่ค่อยจะมีความสุขกับชีวิตนัก จนมาเป็นร่างนี้ทุกวันนี้ นี่ไม่ให้เครดิตอะไรเลย ที่ดีขึ้น ที่หายป่วยทั้งกาย ทั้งจิตใจ ให้เครดิตแต่การดำน้ำ เพราะทะเล ทั้งนั้น แดดบนดาดฟ้าที่ทำให้เราไม่สนสี่แปดว่าฝ้าจะมา จะดำ ช่างแม่ม ผมบลอนด์ยาวทำสียาวมา 7-8 ปี โดนทะเลกัดขาดสะบั้นทั้งหัว จนยอมตัดสั้นละเลิกทำสีผม ก็ไม่สน

จาก ผญ ที่เสพติดช้อปปิ้งในการคลายเครียด สายแฟชั่นจ๋า แต่งตัวแน่นตลอด กลายเป็นคนที่ใส่เสื้อยืด กางเกงวอม รองเท้าแตะซัก 90% ของชีวิต …

เพราะปิ่นเจอความสุขของปิ่นจริงๆ เพราะเรารู้ว่าอะไรที่เยียวยาเราทุกสิ่ง และเรารู้ว่าเราหลุดออกมาจากสภาพชีวิตแบบใด

ขอบคุณน้ำ ขอบคุณทะเล ขอบคุณคลื่นลม แดดอุ่นๆ(ที่บางครั้งก็แรงไป)

เนี่ย… พอถ่ายทอดความสุขออกไป ละหลายๆคนมาเจอประสบการณ์ชีวิต ที่ตัวเองมีความสุขมากขึ้นเพราะดำน้ำ
ดูจนต้องไปเรียน ดูจนอยากสัมผัสด้วยตัวเอง แล้วค้นพบว่ามันสุขและสงบขนาดไหน แล้วกลับมาเล่าให้เราฟัง เราดีใจมากก

สำหรับคนอื่นไม่รู้ แต่กับเราการดำน้ำมันคือ ยารักษาชีวิต ของเราเรียกได้ว่า Transform เป็นมนุษย์อีกคนเลยก็ว่าได้…

#หนทางสู่ปลาวาฬของzjb