Fitfizjo Maxi

Od jednego maila do przyjaźni na lata 🏋️‍♀️✨
Pamiętam to jak dziś. Skrzynka odbiorcza, nowy mail i pytanie, które dla wielu mogłoby być wyzwaniem, a dla mnie było po prostu początkiem czegoś niezwykłego. „Czy jest szansa na trening dla osoby niedowidzącej?”
Nie wahałam się ani sekundy. Odpisałam: „Zapraszam na próbny!”.
Wtedy, 1 marca o 16:00, na siłowni stanęła dziewczyna, która nie szukała taryfy ulgowej, ale drogi do samej siebie. Nie wiedziałam jeszcze, że ten pierwszy przysiad stanie się fundamentem relacji, której nie da się opisać samym „planem treningowym”.
Co wydarzyło się przez te 6 lat?
• Wspólna praca: Przełamywanie barier, o których inni mówią „nie da się”.
• Zaufanie: Które z poziomu trener-podopieczna przeszło w najszczerszą przyjaźń.
• Życie: Wspólne kawy, wyjazdy i milczenie na plaży, które faktycznie mówi więcej niż tysiąc słów.
Aguś, dziękuję Ci za to, że mi zaufałaś. Że pokazujesz mi każdego dnia, że ograniczenia istnieją tylko w naszych głowach, a siła charakteru jest potężniejsza niż jakikolwiek ciężar na sztandze.
Mówią, że trener uczy podopiecznego. Prawda jest taka, że to Ty przez te lata nauczyłaś mnie najwięcej o determinacji, wsparciu i tym, jak celebrować każdą wspólną chwilę.
Sto lat naszej wspólnej drogi! 🥂

jedno zdanie bardzo mocno we mnie zostało.

Padło wprost:
jeśli ktoś wtargnie do twojego domu, masz zielone światło, żeby od razu działać.

I to mnie zatrzymało.

Bo kiedy zaczęłam się nad tym zastanawiać, dotarło do mnie coś niewygodnego. Moim pierwszym odruchem byłoby… próbować zrozumieć. Po co ktoś wszedł. Czy to pomyłka. Czy może da się to „rozwiązać”.

A to mogłoby być po prostu za późno.

To szkolenie uświadomiło mi, jak głęboko mamy w sobie zapisane hamowanie reakcji. Jak bardzo jesteśmy uczone, żeby najpierw myśleć o czyichś intencjach, komforcie, granicach. Nawet w sytuacji realnego zagrożenia.

A tu usłyszałam jasno:
masz prawo reagować.
masz prawo działać.
masz prawo wybrać siebie.

To było dla mnie ważne odkrycie. Takie, które zostaje w głowie i zmienia sposób myślenia. Nie o sile. O pozwoleniu sobie na nią wtedy, kiedy naprawdę jest potrzebna.

Dlatego to udostępniam. Bo czasem jedno zdanie potrafi otworzyć oczy bardziej niż cała teoria.

Byłam u mamy na jej 70. urodzinach i jak to bywa przy takich okazjach wyciągnęła stare pamiątki i...
Wśród nich mój indeks ze studiów magisterskich na UM we Wrocławiu i odznaka rektora za wzorowe studia.

Najbardziej rozbroiły mnie przedmioty w środku.
Diagnostyka funkcjonalna i diagnostyka obrazowa.
Obie z oceną 5.

Patrzę na to po latach i myślę sobie, że dokładnie tym się zajmuję
Tylko zamiast zaliczeń są pacjenci, treningi, USG i realne decyzje, które mają znaczenie.

Czasem warto przypomnieć sobie, skąd się przyszło.
Bo dobra diagnostyka to dalej podstawa niezależnie od tego, czy pracujesz z bólem, ruchem czy sportem.

Mama wiedziała, że warto to zachować 💛