Mistrzowie Toruń

📜
[...]
W dawnych czasach, jeszcze przed Wynrychem bon Knipprode, gdy chorągwie łopotały nad ziemiami pruskimi, a miecze częściej przemawiały niż słowa, żył młodzian imieniem Artur. Los poprowadził go pod sztandary zakonu krzyżackiego, gdzie jako służebny towarzyszył rycerzom w trudach bitew i długich marszów. Wśród huku oręża hartował ducha, choć serce jego nie ku wojaczce ciążyło, lecz ku spokojniejszym zajęciom.

Gdy nastała zawierucha zwana Wojna trzynastoletnia, Artur wraz z innymi przybył do Toruń — miasta bogatego, dumnego i pełnego kupieckiego gwaru. Tam właśnie odmienił się jego los. Znużony wojną, porzucił służbę i postanowił osiąść na stałe w murach miasta.

Nie minęło wiele czasu, gdy odkrył rzemiosło osobliwe — sztukę wypieku toruńskiego piernika. Pod okiem mistrzów piekarskich zgłębiał tajniki przypraw korzennych, miodu i ciasta dojrzewającego niczym wino. Z czasem jego wypieki stały się znane w całym mieście, a imię Artura zaczęto wymawiać z szacunkiem.

Lecz przeznaczenie nie poprzestało na tym. Dzięki swej mądrości, elokwencji i znajomości miejskich spraw, Artur został powołany na urząd herolda Torunia. W barwnym stroju i z donośnym głosem ogłaszał wieści mieszkańcom, niosąc słowo równie pewnie, jak niegdyś miecz.

I tak oto Mistrz Artur, niegdyś służebny wojenny, a potem piekarz i herold, stał się nauczycielem kolejnych pokoleń. W cieniu gotyckich murów przekazywał swą wiedzę czeladnikom — nie tylko o piernikach, lecz i o życiu, które jak ciasto, wymaga cierpliwości, serca i czasu, by wydać najlepszy smak.
[...]

Jeśli i Wy chcielibyście udać się na tuzinkową wycieczkę okraszoną kwiecistą mowa i wesołym poczuciem humoru koniecznie skontaktujcie się z nami !!!
Mistrzowie Toruń czekają na was 😀
Mistrz Artur podczas "Parady historycznej", którą miał zaszczyt współprowadzić, organizowanej w ramach 24 edycji Toruński Festiwal Nauki i Sztuki

📸 Artur Zanc

Odkryj Toruń w zupełnie nowy sposób! ✨

Zapraszamy na wyjątkowe spacery po Starym Mieście, gdzie historia ożywa na Twoich oczach. Nasi przewodnicy to prawdziwi pasjonaci – jedyni w swoim rodzaju, którzy swoją pracę wykonują po mistrzowsku.

Nie znajdziesz tu nudnych wykładów! Zamiast tego nasi Mistrzowie, czyli przewodnicy wcielają się w postaci z dawnych epok, opowiadają historie stylizowaną, staropolską mową i przenoszą Cię w czasie. 🎭

👨‍👩‍👧‍👦 Dla dzieci to niezapomniana przygoda – nauka przez zabawę, pełna humoru i interakcji. Nasi przewodnicy są także świetnymi animatorami, którzy potrafią zaangażować nawet najmłodszych odkrywców.

👥 Dla dorosłych oferujemy elastyczność – dostosujemy temat trasy do zainteresowań grupy. Historia, legendy, tajemnice miasta? Wybór należy do Ciebie!

A może i Ty chcesz spotkać naszego rubasznego burmistrza ?

Zobacz Toruń tak, jak nigdy wcześniej – żywo, barwnie i z pasją.
📩 Skontaktuj się z nami i zarezerwuj swój spacer już dziś!

📸 Artur Zenc

📯📯📯

W trakcie historycznych wydarzeń w ramach Toruński Festiwal Nauki i Sztuki zjawił się także czeladnik Mistrza małodobrego czyli kata.

📜

[...]
Roku Pańskiego niepomnego, w miasteczku lichym, gdzie wiatr po ulicach hulał, a lud prosty w zabobonach pokrzepienia szukał, żył młodzian imieniem Goliat. Nie był on ani rycerzem, ani kupcem, jeno pomocnikiem u mistrza nie najlepszego fachu.
Goliat jednak od innych się różnił, albowiem czytać i pisać potrafił, co wśród jego stanu rzadkością było. Nocami nad skrawkami pergaminu ślęczał, znaki poznając, jakby w nich los swój wyczytać pragnął.
I stało się jednej nocy, gdy księżyc nad dachami jak srebrna moneta zawisł, że ukazał mu się archanioł Michał, w blasku tak wielkim, iż oczy bolały od patrzenia. A przemówił głosem donośnym, jedno słowo tylko wyrzekając:
— CHŁOSTA!
Goliat, zlękniony, lecz i przejęty, uznał to za znak z wysoka. Opuścił tedy liche miasteczko i obrał drogę na zacne miasto Toruń, gdzie kata, rzemiosło ciężkie, a przez ludzi wzgardzone.
Hyclem na usługach kata będąc, nie tylko karę wymierzał batem tym, co prawa łamali i bunt wzniecali, lecz i inne powinności nań spadały. Kości nastawiał tym, których los połamał, maści sprzedawał na bóle wszelakie, a i czasem słowo pociechy rzekł, choć lud go omijał.
Albowiem taki był obyczaj dawny: nikt katowi ręki nie podał, nikt z nim przy stole nie siadł. Żył na uboczu, jakby między światem żywych a cieniem.
A gdy przyszło mu wykonać wyrok, po wszystkim dawano mu bochen chleba i garniec piwa. I Goliat, jak zwyczaj nakazywał, po opróżnieniu naczynia rozbijał je o bruk z łoskotem wielkim. A lud prosty wierzył, iż odłamki szczęście przynoszą, i zbierał je skwapliwie, by przychylność losu sobie zapewnić.
Tak tedy żył Goliat, między pogardą a potrzebą, między karą a pomocą, niosąc brzemię swego powołania aż po dni ostatnie, jakby echo tamtego słowa wciąż w uszach mu brzmiało:
CHŁOSTA.
[...]

Cieszymy się, że i zacna Ewa uchwyciła naszego "Goliata" na chyżorycinie !!! Dziękujemy 🙏

Jeśli i te ciekawostki Cię zainteresowały możesz udać się z nami w najróżniejsze trasy tematyczne.
Tak, tak! Również i te bardziej szemrane 🏚️

Dawid Chełmecki
📷 Ewa Jurkiewicz

[...]
W dawnych czasach, gdy mury miast były wysokie, a noc rozświetlały jedynie pochodnie, żyło dwóch strażników: Daniel i Jan, nie wiedząc czemu, czasem nazywany Bartoszem. Każdej nocy czuwali na bramie, lecz choć ich służba była ciężka, zapłata skromna była jak cienki księżyc na niebie.

Daniel miał dar bystrego oka – dostrzegał szczegóły, których inni nie widzieli. Jan zaś posiadał rzadką umiejętność rozmowy – potrafił przekonać każdego, czy to kupca, czy wędrowca. Pewnej nocy spostrzegli, że kupcy przybywający do miasta często gubią się w jego zaułkach i tracą czas, a czas – jak wiadomo – wart jest złota.
Postanowili więc połączyć swe talenty. Daniel sporządzał dokładne mapy i wskazywał najkrótsze drogi, a Jan sprzedawał owe wskazówki przybyszom, obiecując im szybkie i bezpieczne dotarcie do celu. Wieść o ich pomocy rozniosła się szeroko, a kupcy chętnie płacili za oszczędność czasu.

Z biegiem miesięcy ich sakiewki napełniały się srebrnikami, potem złotem, aż w końcu porzucili strażnicę i otworzyli własny dom handlowy. Tak oto dwóch skromnych strażników, wspierając swe odmienne talenty, wzniosło się ponad los i stało się bogaczami, o których długo jeszcze opowiadano przy ogniskach.
[...]

Jak widzicie wcielamy się w najrożniejsze postacie
Tutaj nasi wspaniali gwardziści, którzy strzegli Burmistrza Zacnego Miasta Torunia w ramach Toruński Festiwal Nauki i Sztuki
Jeśli potrzebujecie takiej rubasznej gwardii, która nie tylko będzie dobrze wyglądać ale i wesoło was zajmować. To wiecie gdzie nas szukać 😉

Daniel Abramek
Bartosz Filipczyk

📷 Artur Zenc

📜
[...]
die XXV mensis Aprilis in festo Sancti Marci Evangelistae

Tegoż dnia, gdy dzwony farne jeszcze nie przebrzmiały po jutrzni, przyszedł do ratusza burmistrz jegomość, w dostojnej czerni i jedwabnych zlotogłowiach, a z miną tak poważną, jakoby sprawy całego świata na jego barkach spoczywały. Lecz nie minęła chwila, gdy przyjąwszy na audiencję dwie mieszczki z przedmieścia, więcej oczyma niż słowem sprawy ich roztrząsał, a śmiech jego rubaszny zdradzał, iż nie tylko o podatkach rozprawiać zamierza.
Kapitan straży miejskiej, mąż rosły i wąsaty, tegoż czasu powrócił z obchodów. Przyprowadził opryszka jednego, co jabłka z kramu podbierał, lecz nim go do lochu oddał, takimi żarty lud rozbawił, iż i sam złoczyńca śmiał się przez łzy. „Nie kradnij jabłek — rzekł — bo jak ich zeżrysz za dużo… gazy pędzić będziesz, jakoby cały proch świata by Ci trzewia rozsadzał!” I tak, śmiechem podszytą sprawiedliwość czyniąc, więcej posłuchu w mieście miał niźli niejeden surowy rajca.
Strażnik zaś miejski, którego imienia nie zapisuję, bo i tak każdy go zna, krążył po ulicach jak cień niespokojny. Raz widziano go, jak staruszce kosz podnosił i uprzejmie się kłaniał, a niedługo potem, jak pijaka z karczmy wyrzucał z takim impetem, że aż beczki zadudniły. Innym razem chlebem ludzi karmił niczym by manna z niebios. Nikt nie wiedział, czy dobrym jest duchem miasta, czy szaleńczym utrapieniem jego — a może jednym i drugim zarazem.
Ja zaś, skryba miejski, siedząc przy pulpicie i gęsim piórem te sprawy notując, rozmyślam, iż miasto nasze nie murami ani handlem stoi, lecz ludźmi osobliwymi, których czyny, choć czasem niegodne powagi ksiąg, warte są pamięci. Bo gdzie burmistrz więcej sercem niż urzędem włada, gdzie kapitan śmiechem prawo wzmacnia, a strażnik zagadką pozostaje — tam życie nigdy w nudę nie popada.
I tak zapisuję, ku pamięci potomnych.

[...]

Mieliśmy zaszczyt dla was szlachetni goście wystąpić podczas 24 Toruński Festiwal Nauki i Sztuki na zaproszenie naszego cechowego krawca Mistrz Artur. Tym razem wcieliliśmy się w postaci z czasów nowożytnych. Cieszymy się, że chętnie odwiedzaliście nasze stanowisko. Mogliśmy się pośmiać jak i porozmawiać o poważnych sprawach... wszak tylko takie winny zajmować naszego dostojnego burmistrza zacnego miasta Toruń

Tym razem wystąpili dla was:
Otto von Maks Sobiech
Kapitan Damian Błoński
Kancelista Kapsel
Strażnik Bartosz Filipczyk
Strażnik Daniel Abramek
Hycel Dawid Chełmecki

Cieszymy się, że mogliśmy spotkac znajomych przewodników Pauline, Dawid Krzemiński , Pietro Giorgio czy Kasie, którzy również pojawili się w historycznych przyodziewkach! Czym ubogacili nasze wspólne przedsięwzięcie! Cieszymy się, że mogliśmy współdziałać z innymi rekonstruktorami i animatorami !

P. S.
Vivat, vivat, vivat ! Dalej rozbrzmiewa nam w głowie. Miejmy nadzieję, że ta dobra energia pozostanie z wami zacni polubownicy do kolejnej edycji !
📷: Artur Zenc

Udało się! Rekord Polski na najdłuższy wypieczony piernik pobity!💪💪💪

Wczoraj nasi Mistrzowie w pierniczenie udali się do dawnej fosy zamkowej by bacznie przyglądać się, jak Żywe Muzeum Piernika obchodzi swoje dwudziestolecie.

Wielce radzi jesteśmy, że mogliśmy tam spotkać wielu znajomych, na najróżniejszych stanowiskach edukacyjnych i animacyjnych. Przybyli nawet wysłannicy z Gród Foluszek ! Nie zabrakło oczywiście Dom Legend Toruńskich , Muzeum Toruńskiego Piernika , czy Muzeum Piśmiennictwa i Drukarstwa w Grębocinie!

📯📯📯
A całą imprezę poprowadził wiecznie żywy (prawie jak Maryla) Jacenty ! 🤪

Jeżeli chcecie poznać ciekawe historie związane z toruńskim piernikiem i jego dziedzictwem, wszak nie był to tylko zwykły łakoć, zapraszamy do wspólnego zwiedzania miasta tymże szlakiem.