Hinaing

Hindi natin mapipili kung kelan tayo mawawala.
Ang kamatayan... hindi kumakatok.
Dumarating lang—tahimik, walang pasabi,
parang ulan sa gabing walang payong.

Minsan iniisip ko,
paano kung bukas… wala na ako?
Paano kung ‘yung mga tawanan natin,
matapos sa gitna ng katahimikan?

Kaya ngayon pa lang,
gusto kong sabihin
mahal ko kayo.
Lalo na ‘yung mga nagmahal,
kahit sa panahong hirap akong mahalin.