Capri Boy

napaka unfair po ng langit sakin no di ko pa naranasan maging genuinely happy simula’t sapol kahit bata pa ako never ko naranasan maging masaya. Parang palagi na lang akong naiwan, palagi na lang akong nasasaktan, palagi na lang akong nakakalimutan. Sa bawat yugto ng buhay ko, puro tanong ang laman ng isip ko kung bakit ganito, kung bakit ako, kung bakit hanggang ngayon wala pa rin.

Nakakapagod na rin minsan, kasi kahit anong pilit kong maging matatag, parang walang nakakakita. Lahat ng effort ko, lahat ng dasal ko, parang walang sagot. Para bang nilikha ako para lang danasin ang sakit, ang lungkot, at ang kawalan ng pag-asa.

Pero kahit ganun, heto pa rin ako. Tahimik lang, pero puno ng sigaw sa loob. Nangingiti, pero wasak na wasak sa loob. Sana lang talaga, kahit minsan… ako naman. Sana kahit minsan, maramdaman ko rin kung ano ‘yung totoong saya.