Juan Rook Prod

Maligayang ika-anim na taon ng Sining!

Anim na taon naming niyakap ang sining nang buong tapang, nagsimula sa munting pangarap na sa puso’y umalimpang.
Mahina sa simula, halos pabulong ang tinig,
ngunit sapat upang gisingin ang pusong sabik.

Sa bawat unang hakbang na may kaba’t pangamba, sama-sama kaming tumindig, bitbit ang pag-asa.
Hinubog ng pagkakamali, luha, at sugat,
bawat pagkatumba’y naging lakas na katapat.

Tinuruan kaming mangarap nang mas malawak ang tanaw, hindi lang para sa sarili, kundi para sa bawat ilaw.
Ang sining ang aming pakpak sa bawat paglipad,
dinadala kami sa lugar na minsan ay pangarap.

Hindi naging madali ang aming tinahak na daan,
hindi rin minadali ang bawat hakbang na pinanghawakan.
May gabing ang kasama’y pagod at duda,
tila kami lamang ang naniniwala sa aming sinisinta.

Ngunit dumating ang araw ng palakpak at sigaw,
tahimik na patunay na may saysay ang bawat galaw. Sa bawat palad na pumalakpak nang buong husay, napawi ang lahat ng pagod at pangamba sa buhay.

Maraming salamat sa mga pusong sumuporta,
sa mga matang tumingin at sa mga taingang umunawa. Salamat sa pakikinig at pagsamang sumigaw, sa bawat sandaling kayo’y naging ilaw.

At hangga’t may hininga ang sining sa aming dibdib,mananatili kaming maghahandog ng kwentong umiibig,
Totoo, tapat, at may pusong nagmamahal,
mga kwentong sa dulo’y pag-ibig ang iiwan.