Salcedo NHS SSLG

Sa pag-ikot ng panahon, may mga taong dumarating lamang upang magturo—
ngunit may iilan na nananatili upang magmahal.

Ikaw iyon, Ma’am April.

Hindi ka lamang naging gabay sa loob ng silid-aralan—
ikaw ang naging ilaw sa mga matang naliligaw,
ang kanlungan ng mga pusong pagod,
at ang bisig na marahang yumayakap sa mga kaluluwang naghahanap ng pag-aaruga.

Sa katahimikan ng iyong mga sakripisyo,
naroon ang wagas na pagmamahal na tila ba walang hangganan.
Hindi mo man ipinagsigawan,
ngunit dama sa bawat kilos, sa bawat titig, sa bawat paalala—
na ikaw ay hindi lamang isang g**o.

Ikaw ay naging ina.

Isang inang marunong umunawa kahit walang paliwanag,
isang inang handang umalalay kahit hindi na nakikita ang sariling pagod,
isang inang patuloy na nagbibigay, kahit unti-unti nang napupuno ng pagkapuyat at sakripisyo ang sariling puso.

Sa bawat pangarap na iyong iningatan,
sa bawat luha na tahimik mong pinawi,
at sa bawat pusong muli mong binigyan ng pag-asa—
ikaw ay naging tahanan.

Sa araw ng iyong kapanganakan,
nawa’y ang langit ay yumakap sa iyo nang buong lambing.
Nawa’y ang lahat ng kabutihang iyong ipinunla
ay magbalik sa iyo nang higit pa sa iyong inaasahan—
siksik, liglig, at umaapaw.

Sapagkat ang isang pusong tulad ng sa iyo, Ma’am April,
ay karapat-dapat mahalin ng daigdig sa paraang walang kapantay.

Maligayang kaarawan.
Ikaw ay higit pa sa isang g**o—
ikaw ay isang inang hindi kailanman matutumbasan.